Сенаеи сенаии хирадро сазост
سنایی سنای خرد را سزاست
Ҷамолаши ҷаҳонро ҷамол ва баҳост
جمالش جهان را جمال و بهاست
Агар шахсаш аз хок дорад мизоҷ
اگر شخصش از خاک دارد مزاج
Пас ахлоқ ӯ нур куллӣ чарост
پس اخلاق او نور کلی چراست
Чуну дар бузургони бузургӣ ки дид
چنو در بزرگان بزرگی که دید
Чуну аз азизон азизӣ куҷост
چنو از عزیزان عزیزی کجاست
Агар хотирашро ба вақти сухан
اگر خاطرش را به وقت سخن
Касе олам ақл хонд сазост
کسی عالم عقل خواند سزاست
Аҷаб зон ки бо ӯ кунад шоирӣ
عجب زان که با او کند شاعری
Надонад ки ин рой маҳз хатост
نداند که این رای محض خطاست
Куҷо нур бошад чаҳ ҷои злом
کجا نور باشد چه جای ظلام
Куҷо моҳ бошад чаҳ ҷои сҳост
کجا ماه باشد چه جای سهاست
Ҳамаи лафз ӯ қӯт ҷонасту бас
همه لفظ او قوت جانست و بس
Ҳамаи шеър ӯ фазлро кимиёст
همه شعر او فضل را کیمیاست
зи анвораши имрӯзи шаҳри Ҳирот
ز انوارش امروز شهر هرات
Чу бурҷи қамари пари шуъоъу зёст
چو برج قمر پر شعاع و ضیاست
зи азҳори фазлаши ҳамин хитта ро
ز ازهار فضلش همین خطه را
Агар мақъад сидқ хонам равост
اگر مقعد صدق خوانم رواست
Басӯрат бидидам ки вайро зи ҳақ
بصورت بدیدم که وی را ز حق
Мададҳои беғоят ва мунтаҳост
مددهای بیغایت و منتهاست
Муқаддари чунин буд кандар вуҷӯд
مقدر چنین بود کاندر وجود
зи аъдоди рафъ ниҳоят хатост
ز اعداد رفع نهایت خطاست
Ало ё бузургӣ ки аҳволи ту
الا یا بزرگی که احوال تو
Ҳама бар саодати куллӣ гўост
همه بر سعادت کلی گواست
Турои зи эзади поки илҳоми сидқ
ترا ز ایزد پاک الهام صدق
Дар ақволу афъол яксар атост
در اقوال و افعال یکسر عطاست
Агар чанд тақсир ман зоҳираст
اگر چند تقصیر من ظاهرست
Дилами бастаи банди меҳр ва вафост
دلم بستهٔ بند مهر و وفاست
Чу ҷону дил аз мояи иттисол
چو جان و دل از مایهٔ اتصال
Мадад ёфт расм такаллуф равост
مدد یافت رسم تکلف رواست
Саноӣ ту гӯям баҳри анҷуман
ثنای تو گویم بهر انجمن
Накӯтар з ҳарчиз мадҳ ва саност
نکوتر ز هرچیز مدح و ثناست
Ҳаме то касофат буд хок ро
همی تا کثافت بود خاک را
Ҳаме то латофат насиб ҳавост
همی تا لطافت نصیب هواست
Бақои бодати андари Наими муқӣм
بقا بادت اندر نعیم مقیم
Бақои ту ъзу шарафро бақост
بقای تو عز و شرف را بقاست