Сенае кунун бо зё ва сенаст

سنایی کنون با ضیا و سناست

Ки бар ваии зи султон суннат саност

که بر وی ز سلطان سنت ثناست

Бад-ӣни мадҳ бар ваии зи рӯҳи алқудс

بدین مدح بر وی ز روح‌القدس

Ҳамаи таҳният марҳабо марҳабост

همه تهنیت مرحبا مرحباست

Агар хотирашро ба хати хатир

اگر خاطرش را به خط خطیر

Ҳамеи олам ақл хонд сазост

همی عالم عقل خواند سزاست

Ки ҷузи олам ақл набӯд балӣ

که جز عالم عقل نبود بلی

Ки бар ваии чунуи хоҷае подшост

که بر وی چنو خواجه‌ای پادشاست

Алии бен ҳисм ки ин ҳафт ҳарф

علی‌بن هیصم که این هفت حرف

Се рӯҳ ва чаҳор астқсоти мост

سه روح و چهار اسطقسات ماست

Се ҳарфаст номаш ки дар мартабат

سه حرفست نامش که در مرتبت

Се рӯҳаст он нутқу ҳис ва намост

سه روحست آن نطق و حس و نماست

Зиҳ эй воъизи сулб ҳамчун кулем

زه‌ای واعظ صلب همچون کلیم

Ки ваъзи ту кӯрони дайнро Асост

که وعظ تو کوران دین را عصاست

Ба ваъзат агар мбтдъи негроад

به وعظت اگر مبتدع نگرود

Ҳамон ваъз бар ҷон ӯ аждаҳост

همان وعظ بر جان او اژدهاست

Касе кӯ алиф нест бо оли ту

کسی کو الف نیست با آل تو

Ҳамаи сола чун лоами пушташи дўтост

همه ساله چون لام پشتش دوتاست

Дар иқлӣми идроки эҳёӣ ӯ

در اقلیم ادراک احیای او

Хирадроу ҷонро раёсати раёсат

خرد را و جان را ریاست ریاست

Ту фавқи ҳамаи оламоне ба илм

تو فوق همه عالمانی به علم

Ки ин фавқ дар илм бе мунтаҳост

که این فوق در علم بی‌منتهاست

Хисолу ҷамоли ту дар чашми ақл

خصال و جمال تو در چشم عقل

Ҳамаи сӯрату сирати мстФост

همه صورت و سیرت مصطفاست

Ҳамаи сяту савти имомони дайн

همه صیت و صوت امامان دین

Ба пеши камолу каломати садост

به پیش کمال و کلامت صداست

Ту аз фавқу ҷисму ҷиҳати бартарӣ

تو از فوق و جسم و جهت برتری

Ки фавқи ту нақши хаёлоти мост

که فوق تو نقش خیالات ماست

зи девони халқи ту мари халқ ро

ز دیوان خلق تو مر خلق را

Ҳама куняту табъашони бўолўФост

همه کنیت و طبعشان بوالوفاست

Ба тсҳиФи он мазҳабам карда Эй

به تصحیف آن مذهبم کرده‌ای

Ки тсҳиФи он мусҳафи асФёст

که تصحیف آن مصحف اصفیاست

Маро моҳ хондӣ дурустаст аз онк

مرا ماه خواندی درستست از آنک

Ту Меҳрӣ ва аз меҳри маро зёст

تو مهری و از مهر مه را ضیاست

Чгўим ки кори ҳамаи халқ ро

چگویم که کار همه خلق را

Ҳамаи манша аз ҳазрат « ман тшо » сет

همه منشا از حضرت «من تشا»ست

Ту доне ки бар даргаи лоязол

تو دانی که بر درگه لایزال

Дар бартарин алоҳӣ ризост

در برترین الاهی رضاست

Ба ман мақъад сидқ гуфтӣ ҳарӣ сет

به من مقعد صدق گفتی هری ست

Ҳарӣ кист кин ном бар ман сазост

هری کیست کاین نام بر من سزاست

Ки ҷону танами маъдани мадҳи тест

که جان و تنم معدن مدح تست

Гараш мақъади сидқ хуоне равост

گرش مقعد صدق خوانی رواست

Хату шеър ту дид чашму дилам

خط و شعر تو دید چشم و دلم

Чаҳ ҷои хату шеъри чину хтост

چه جای خط و شعر چین و ختاست

Нафасҳои рӯҳонӣонро касе

نفسهای روحانیان را کسی

Агар шеър ва хат хонд аз вай хатост

اگر شعر و خط خواند از وی خطاست

зи ҷузви ту он шурбҳо хӯрд ҷон

ز جزو تو آن شربها خورد جان

Ки худ ақли куллӣ аз он ноштост

که خود عقل کلی از آن ناشتاست

Фалак дар шигифт аз тугар чанд ӯ

فلک در شگفت از تو گر چند او

Бар аз оташу обу хок ва ҳавост

بر از آتش و آب و خاک و هواست

Ки дар фазл ва дар лафз ва дар разму базм

که در فضل و در لفظ و در رزم و بزم

Алии ҳисми сету алии мртзост

علی هیصم‌ست و علی مرتضاست

Қазои саноӣ чу ту меҳтарӣ

قضای ثنای چو تو مهتری

Марои ҳам зи таъйиди расм ва қазост

مرا هم ز تایید رسم و قضاست

Марои ин тФзл ки халқ ту кард

مرا این تفضل که خلق تو کرد

зи аФзоли фазли бен иҳё атост

ز افضال فضل بن یحیا عطاست

зи сайёраи дони онкии сайёраи вор

ز سیاره‌دان آنکه سیاره‌وار

Ба ммдўду мақсӯд аз вай равост

به ممدود و مقصود از وی رواست

Гарми ҷони надодӣ ба ташрифи хеш

گرم جان ندادی به تشریف خویش

Марои ин шараф аз куҷо хост хост

مرا این شرف از کجا خواست خاست

Ки чун ман хасиро з чун ту касе

که چون من خسی را ز چون تو کسی

Чунин зинату ртбт ва кибриёст

چنین زینت و رتبت و کبریاست

Агар чанд борон з абраст лек

اگر چند باران ز ابرست لیک

зи дарёи фаромӯш кардан хатост

ز دریا فراموش کردن خطاست

Саноу савоби ҷазилу ҷамил

ثنا و ثواب جزیل و جمیل

Бирав беш азиро ки ӯ муқтадост

برو بیش ازیرا که او مقتداست

Ту доне ки аз ҳазрати мстФо

تو دانی که از حضرت مصطفا

Барин гуфта ман фириштаи гўост

برین گفتهٔ من فرشته گواست

Ту шаръӣ ва ӯ дайн ва дар роҳи ҳақ

تو شرعی و او دین و در راه حق

На он зин на ин зон замонӣ ҷудост

نه آن زین نه این زان زمانی جداست

Ту ва ӯ чунонед кун садр гуфт

تو و او چنانید کن صدر گفت

Ду дасти сети аллоҳро ҳар ду рост

دو دست‌ست الله را هر دو راست

Ман ар оем ар неи ҳамеи дон ки ҷон

من ار آیم ار نی همی دان که جان

зи хок дарат бо қабоӣ бақост

ز خاک درت با قبای بقاست

Чаҳ тшўир дорам чу донам ки ин

چه تشویر دارم چو دانم که این

зи тақдири қодир на тақсири мост

ز تقدیر قادر نه تقصیر ماست

Чаҳ тарсам чу аз ҷону имони ту

چه ترسم چو از جان و ایمان تو

Ба « мо лами ишо » « лами икн » узри хост

به «ما لم یشا» «لم یکن» عذر خواست

Маҳоласт ӣнҷои дуо каз маҳал

محالست اینجا دعا کز محل

Замини ту худ осмон дуост

زمین تو خود آسمان دعاست