Хокро аз боди буи меҳрбонӣ омадаст
خاک را از باد بوی مهربانی آمدست
Дар даҳ он оташ ки об зиндагонӣ омадаст
در ده آن آتش که آب زندگانی آمدست
Наргиси махмури буии хуши з табъӣ хостаст
نرگس مخمور بوی خوش ز طبعی خواستست
Бандау озоди сармаст ҷавонӣ омадаст
بنده و آزاد سرمست جوانی آمدست
Боғи меҳмони дӯсти барг мизбонӣ сохтаст
باغ مهمان دوست برگ میزبانی ساختست
Мурғи андаки зод дар бисёр доне омадаст
مرغ اندک زاد در بسیار دانی آمدست
Бод ғаммозаст ва атторӣ кунад ҳар субҳдам
باد غمازست و عطاری کند هر صبحدم
Он тўоноииши байн каз нотавонӣ омадаст
آن تواناییش بین کز ناتوانی آمدست
Оташи лола чаро афрӯхт оби чашми абр
آتش لاله چرا افروخت آب چشم ابر
Кбро аз хосияти оташ нишоне омадаст
کبرا از خاصیت آتشنشانی آمدست
Ореи ореи ҳам барин табъаст теғи шаҳриёр
آری آری هم برین طبعست تیغ شهریار
Зонк ӯ обаст ва аз оташ , нишоне омадаст
زانک او آبست و از آتش، نشانی آمدست
Дасти хусравгар нбўсидсти абри бодпоӣ
دست خسرو گر نبوسیدست ابر بادپای
Пас чаро чўндст ӯ дар дирафшоне омадаст
پس چرا چوندست او در درفشانی آمدست
То арӯси малики шоҳ аз чашми бади эмин буд
تا عروس ملک شاه از چشم بد ایمن بود
Чашми хуби наргиси андари дида бонӣ омадаст
چشم خوب نرگس اندر دیدهبانی آمدست
Сабзаи кӯи пзрФти нақши теғи тезаши лоҷарам
سبزه کو پذرفت نقش تیغ تیزش لاجرم
Ҳамчуи теғаш низ дар олам сетоне омадаст
همچو تیغش نیز در عالم ستانی آمدست
Пеши тахти шоҳ чун ман тӯтии шкрФшон
پیش تخت شاه چون من طوطی شکرفشان
Булбули андари пеши гул дар мадҳ хуоне омадаст
بلبل اندر پیش گل در مدح خوانی آمدست
Рости хоҳӣ ҳар куҷои гули нофае аз лаби кушод
راست خواهی هر کجا گل نافهای از لب گشاد
Ҳамчуи лолаи ғунчаро баста даҳоне омадаст
همچو لاله غنچه را بسته دهانی آمدست
Лоф ҳастӣ зад шукуфаи пеши рои равшанаш
لاف هستی زد شکوفه پیش رای روشنش
Лоҷарами умраши чунон кӯтаҳ ки доне омадаст
لاجرم عمرش چنان کوته که دانی آمدست
Сарви ёзони байн ки гӯйии зини ҷаҳони лъбтӣ
سرو یازان بین که گویی زین جهان لعبتی
Пеши султон дар қабои он ҷаҳонӣ омадаст
پیش سلطان در قبای آن جهانی آمدست
Гули гирифтаи ҷоми ёқӯтин ба дасти зумуррадин
گل گرفته جام یاقوتین به دست زمردین
Пеши шоҳаншаҳ ба сӯй дўстконӣ омадаст
پیش شاهنشه به سوی دوستکانی آمدست
Офтоб доду дайни санҷар ки ӯро ҳар замон
آفتاب داد و دین سنجر که او را هر زمان
Аввали алқоби нўшрўон сонӣ омадаст
اول القاب نوشروان ثانی آمدست
Калаки ақл аз тир ӯ олам гушойӣ ёфтаст
کلک عقل از تیر او عالم گشایی یافتست
Тири чарх аз калак ӯ олам сетоне омадаст
تیر چرخ از کلک او عالم ستانی آمدست
Осмони пеши ҷалол ӯ замин гардад аз онк
آسمان پیش جلال او زمین گردد از آنک
Аз ҷалол ӯ замин дар тарҷумонӣ омадаст
از جلال او زمین در ترجمانی آمدست
Хаи хае шоҳӣ ки аз баси бахшишу бахшоишат
خهخه ای شاهی که از بس بخشش و بخشایشت
Хирс дар доҳӣу гурги андар шабоне омадаст
خرس در داهی و گرگ اندر شبانی آمدست
Чун ба султонии нишинӣ таҳният гӯям туро
چون به سلطانی نشینی تهنیت گویم ترا
эй ки аслофи турои султон нишоне омадаст
ای که اسلاف ترا سلطان نشانی آمدست
Тарки ин саҳрои аввал бо ҷлоҷлҳои нур
ترک این صحرای اول با جلاجلهای نور
Гирди маликат бо тариқ посбонӣ омадаст
گرد ملکت با طریق پاسبانی آمدست
Садри девон дар дабирӣ ҳаст то ёбад муайян
صدر دیوان در دبیری هست تا یابد معین
Бо хуҷастаи калаки ту дар ҳамзабонӣ омадаст
با خجسته کلک تو در همزبانی آمدست
Мутриби саҳни сим бар боми ту сӯрӣ бидид
مطرب صحن سیم بر بام تو سوری بدید
Зу ҳамин будаст кандар шодмонӣ омадаст
زو همین بودست کاندر شادمانی آمدست
Шоҳи иқлӣми чаҳорум то фиристад ҳам хароҷ
شاه اقلیم چهارم تا فرستد هم خراج
Дар фароҳам кардан зарҳои конӣ омадаст
در فراهم کردن زرهای کانی آمدست
Шаҳнаи майдони панҷум то слҳдор ту шуд
شحنهٔ میدان پنجم تا سلحدار تو شد
Захм ӯ бар ҷисми ҷонӣ на ки ҷонӣ омадаст
زخم او بر جسم جانی نه که جانی آمدست
Қозии садри шашумро толеъи масъӯди ту
قاضی صدر ششم را طالع مسعود تو
Муқтадои фатво соҳибқиронӣ омадаст
مقتدای فتوی صاحبقرانی آمدست
Онкии пери сафаи ҳафтум сбкдл шуд зи рашк
آنکه پیر صفهٔ هفتم سبکدل شد ز رشک
Аз виқори ту бар ӯ чандон гаронӣ омадаст
از وقار تو بر او چندان گرانی آمدست
Кордорони сарои ҳаштуминро бар фалак
کارداران سرای هشتمین را بر فلک
Рои ъолиқдри ту дар мизбонӣ омадаст
رای عالیقدر تو در میزبانی آمدست
Аз замират дидаам он кангари тоқӣ ки ҳам
از ضمیرت دیدهام آن کنگر طاقی که هم
Офаринишро макон бемаконе омадаст
آفرینش را مکان بیمکانی آمدست
Аз дар давлати сабк бар боми ҳафтуми рӯ ки чарх
از در دولت سبک بر بام هفتم رو که چرخ
Бо чунин на пояи баҳр нардбонӣ омадаст
با چنین نه پایه بهر نردبانی آمدست
Хсрўои табъам ба иқболи ҷамолати зиндаи гашт
خسروا طبعم به اقبال جمالت زنده گشت
Оброи ореи ҳаёти андар равонӣ омадаст
آبرا آری حیات اندر روانی آمدست
То ба ҳарфи мадҳ ту хонам санои дигарон
تا به حرف مدح تو خوانم ثنای دیگران
Мӯҷиби ин байтҳои имтиҳонӣ омадаст
موجب این بیتهای امتحانی آمدست
Инак аз иқболи ту прдхтаҳ шуд он хидматӣ
اینک از اقبال تو پردخته شد آن خدمتی
Кондкши алфоз ва бисёраш маъонӣ омадаст
کاندکش الفاظ و بسیارش معانی آمدست
Дар ӯ дар оби қудрати ошноўри ончнонк
در او در آب قدرت آشناور آنچنانک
Рости гӯйии гавҳари теғ ямонӣ омадаст
راست گویی گوهر تیغ یمانی آمدست
Бар сар хон имодии ман кушодами ин Фқъ
بر سر خوان عمادی من گشادم این فقع
Гарчи ширин нест борӣ нордонӣ омадаст
گرچه شیرین نیست باری ناردانی آمدست
Шохи бодо аз ниҳоли умри ту зеро ки худ
شاخ بادا از نهال عمر تو زیرا که خود
Бехаш аз бустони сарой ҷовдонӣ омадаст
بیخش از بستان سرای جاودانی آمدست