Дил бе лутфи ту ҷон надорад

دل بی لطف تو جان ندارد

Ҷон бе ту сар ҷаҳон надорад

جان بی تو سر جهان ندارد

Ноед зи камоли ақли ақлӣ

ناید ز کمال عقل عقلی

То номи ту бар забон надорад

تا نام تو بر زبان ندارد

Ноед зи ҷамоли рӯҳи рӯҳӣ

ناید ز جمال روح روحی

То ишқи ту дар миён надорад

تا عشق تو در میان ندارد

Ҷуз дар хами зулфи длФрибт

جز در خم زلف دلفریبت

Рӯҳи алқудс ошён надорад

روح‌القدس آشیان ندارد

Рӯҳ ар чаҳ латиф ки худоист

روح ار چه لطیف که خداییست

Бе нутқи ту хонимон надорад

بی نطق تو خانمان ندارد

Ақл ар чаҳ бузурги рҳнмоиист

عقل ار چه بزرگ رهنماییست

Бе мадҳи ту об ва нон надорад

بی مدح تو آب و نان ندارد

Зулфи ту яқини оқилон ро

زلف تو یقین عاقلان را

Ҷуз дар кафан гумон надорад

جز در کفن گمان ندارد

Рӯй ту рухони ошиқон ро

روی تو رخان عاشقان را

Ҷуз дар кнФ амон надорад

جز در کنف امان ندارد

Биҷодти чашм бедилон ро

بیجادت چشم بی‌دلان را

Ҷуз чун раҳ каҳкашон надорад

جز چون ره کهکشان ندارد

Бо нури ту моҳро клоўаҳи ш

با نور تو ماه را کلاوه‌ش

Чаҳ суд ки ресмон надорад

چه سود که ریسمان ندارد

Хуршед ки ёфт хоки Кувайт

خورشید که یافت خاک کویت

Ҳаргизи сар осмон надорад

هرگز سر آسمان ندارد

Гулнор ки дид ранги рӯят

گلنار که دید رنگ رویت

Зон пас дил бӯстон надорад

زان پس دل بوستان ندارد

эй онкии ҷамолат аз гуҳарҳо

ای آنکه جمالت از گهرها

Он дорад он ки кон надорад

آن دارد آن که کان ندارد

Аз Юсуфи хўштрӣ ки дар ҳасан

از یوسف خوشتری که در حسن

« он » дорӣу Юсуф « он » надорад

«آن» داری و یوسف «آن» ندارد

Дарди ту бар осмони чорам

درد تو بر آسمان چارم

Ҷузи исо нотавон надорад

جز عیسی ناتوان ندارد

Рухсори ту қади гарданон ро

رخسار تو قد گردنان را

Ҷуз чун хам тилсон надорад

جز چون خم طیلسان ندارد

Бо нозу киришмаи ту васлат

با ناز و کرشمهٔ تو وصلت

Бомист ки нардбон надорад

بامیست که نردبان ندارد

Бе хуии хуши он латифи рӯят

بی خوی خوش آن لطیف رویت

Боғии сет ки боғбон надорад

باغی ست که باغبان ندارد

Дар олами ишқи кӯи насимӣ

در عالم عشق کو نسیمی

Каз зулфи ту буи ҷон надорад

کز زلف تو بوی جان ندارد

Бо ишқи ту ақлро хазинаи ш

با عشق تو عقل را خزینه‌ش

Чаҳ суд ки посбон надорад

چه سود که پاسبان ندارد

Бо давлати ту сияҳи гилӣмӣ

با دولت تو سیه گلیمی

Гар суд кунад зиён надорад

گر سود کند زیان ندارد

Хуши зӣ ки ҷамоли ин ҷаҳонӣ

خوش زی که جمال این جهانی

Нқшист ки ҷовдон надорад

نقشیست که جاودان ندارد

эй аз пас парда чанд гӯйӣ

ای از پس پرده چند گویی

Каз ҳасани фалон нишон надорад

کز حسن فلان نشان ندارد

Чун рӯй намӯд ҳар ки ҳастӣ

چون روی نمود هر که هستی

Густох бигӯ фалон надорад

گستاخ بگو فلان ندارد

Дар базм бибин ки чун Уторид

در بزم ببین که چون عطارد

Дорад сухан ва даҳон надорад

دارد سخن و دهان ندارد

Дар разми нигар ки ҳамчуи ҷавзо

در رزم نگر که همچو جوزا

Бандади камар ва миён надорад

بندد کمر و میان ندارد

Дорад ҳамаи чизи ҷони валикин

دارد همه‌چیز جان ولیکن

Инсоф бидиҳ чунон надорад

انصاف بده چنان ندارد

эй онкии зи васфи ту сенае

ای آنکه ز وصف تو سنایی

Он дорад он ки он надорад

آن دارد آن که آن ندارد

Бе қомати худ мадораши аиро

بی‌قامت خود مدارش ایرا

Тири ту чуну камон надорад

تیر تو چنو کمان ندارد

Зини гӯнаи гаронӣ аз сенае

زین گونه گرانی از سنایی

Ҳаргизи сабукӣ гарон надорад

هرگز سبکی گران ندارد

Булбул ба миёни гул чаҳ гуяд

بلبل به میان گل چه گوید

Ҳии сети яке ки ҷон надорад

حی‌ست یکی که جان ندارد

Мо тоқати адл ту надорем

ما طاقت عدل تو نداریم

Каз фасл касе зиён надорад

کز فصل کسی زیان ندارد