Мубориз ӯ буд коўли ғзо бо ҷон ва тан гирад

مبارز او بود کاول غزا با جان و تن گیرد

зи кӯии тан бурун ояд ба шаҳри дил ватан гирад

ز کوی تن برون آید به شهر دل وطن گیرد

зи он ъқбо наяндешад бад-ӣни дунё фурӯ ноед

ز آن عقبا نیندیشد بدین دنیا فرو ناید

На ҷурм бўолҳкм хоҳад на ҷой бўолҳсн гирад

نه جرم بوالحکم خواهد نه جای بوالحسن گیرد

Агар хоҳад бақо ёбад бибояд мурданаши аввал

اگر خواهد بقا یابد بباید مردنش اول

Агар маърӯфе бошад ки ҳам аз хештан гирад

اگر معروفیی باشد که هم از خویشتن گیرد

Бибояд рафт бар чархиш ки то бо ма сухан гуяд

بباید رفت بر چرخش که تا با مه سخن گوید

Бибояд сӯхт чун шамъаш ки суҳбат бо лаган гирад

بباید سوخت چون شمعش که صحبت با لگن گیرد

намедонанд ранҷ раҳ бидон бар хира ме лофанд

نمی‌دانند رنج ره بدان بر خیره می‌لافند

На зону ҷҳсти ин луқма ки ҳар кас дар даҳан гирад

نه زان وجهست این لقمه که هر کس در دهن گیرد

Айёр онаст дар олам ки дар майдон ишқ ояд

عیار آن است در عالم که در میدان عشق آید

Масоф ҳастӣу мастии ҳама бар ҳам задан гирад

مصاف هستی و مستی همه بر هم زدن گیرد

Нагардад домани раҳи рӯ ба оби ҳафт дарё тар

نگردد دامن ره‌رو به آب هفت دریا تر

Ҳама ӯ гардад аз маънӣ чу тарки мо ва ман гирад

همه او گردد از معنی چو ترک ما و من گیرد

Чу мард аз ғайр фориғ шуд зи дунё сар бигардонад

چو مرد از غیر فارغ شد ز دنیا سر بگرداند

Сипоҳи фақр бетартиб пас омад шудан гирад

سپاه فقر بی‌ترتیب پس آمد شدن گیرد

Аз он асрори пӯшида ки ошиқ дорад андари дил

از آن اسرار پوشیده که عاشق دارد اندر دل

Агар бар хор бархонад ҳамаи олам саман гирад

اگر بر خار برخواند همه عالم سمن گیرد

Ту гуфт ошиқони дорӣу кори фосиқони лобуд

تو گفت عاشقان داری و کار فاسقان لابد

Бадахшони бад ба даст ояд агар нӯъмон Яман гирад

بدخشان بد به دست آید اگر نعمان یمن گیرد

Маро борӣ нишоед зад ба пеши ҳеҷ ошиқи дам

مرا باری نشاید زد به پیش هیچ عاشق دم

Ки ҳар соъати ғами дунё ба гирдам анҷуман гирад

که هر ساعت غم دنیا به گردم انجمن گیرد

Пар аз заҳраст коми ман сенаеи хуши сухан зонам

پر از زهرست کام من سنایی خوش سخن زانم

Қиёмати заҳр бояд хӯрдгар дастам сухан гирад

قیامت زهر باید خورد گر دستم سخن گیرد

Вале мироси устодон аз ин зебо сухан дорад

ولی میراث استادان از این زیبا سخن دارد

Ҳусайнӣ бояд аз маънӣ ки то ҷой ҳасан гирад

حسینی باید از معنی که تا جای حسن گیرد

Дарин далқ ба сад пораи марои табъии сети пари гавҳар

درین دلق به صد پاره مرا طبعی‌ست پر گوهر

Чу бигушоем зи фазл ӯ ҷаҳонӣ Настаран гирад

چو بگشایم ز فضل او جهانی نسترن گیرد