Рӯзӣ ки ҷони ман зи фироқаш бало кашад

روزی که جان من ز فراقش بلا کشد

Онрўзи арши ғошия кибриё кашад

آنروز عرش غاشیهٔ کبریا کشد

Моро якеаст васлу фироқаш чу ҳар ду зуаст

ما را یکیست وصل و فراقش چو هر دو زوست

Ин ғам на кори мост ки ин ғам киё кашад

این غم نه کار ماست که این غم کیا کشد

Номард бошад онкӣ вафо нашимурд азу

نامرد باشد آنکه وفا نشمرد ازو

Гар зу дамии зи роҳи муродаш ҷафо кашад

گر زو دمی ز راه مرادش جفا کشد

Он ҷон буд шариф ки дами дами зи дасти дӯст

آن جان بود شریف که دم دم ز دست دوست

Ҳар лаҳзаи ҷоми ҷоми зулол бақо кашад

هر لحظه جام جام زلال بقا کشد

Ҳар дил ки аз қабули ғамаш рӯй дар кашад

هر دل که از قبول غمش روی در کشد

Иқболи осмонаш ба пеш фано кашад

اقبال آسمانش به پیش فنا کشد

Дил кист то ҳадиси худу ёд худ кунад

دل کیست تا حدیث خود و یاد خود کند

Бо он санам ки ҳўдҷ ӯ кибриё кашад

با آن صنم که هودج او کبریا کشد

Ранҷиш шукр балост аз он офият ба ишқ

رنجش شکر بلاست از آن عافیت به عشق

Ранҷиш ҳамеша бо тараб ва марҳабо кашад

رنجش همیشه با طرب و مرحبا کشد

Дар мавкибӣ ки рӯҳи қудс мураккабӣ кунад

در موکبی که روح قدس مرکبی کند

Пайдо буд ки лошаи мо то куҷо кашад

پیدا بود که لاشهٔ ما تا کجا کشد

Марди он буд ки дар раҳи покӣ чу ошиқон

مرد آن بود که در ره پاکی چو عاشقان

Хат бар сари савобу қалам бар хато кашад

خط بر سر صواب و قلم بر خطا کشد

Буд шумо чу нор шавад дар масофи ишқ

بود شما چو نار شود در مصاف عشق

Шӯи мо бдо ки кӣна буд шумо кашад

شو ما بدا که کینهٔ بود شما کشد

Дар чорсўии ҳукм чу бонги балои бхост

در چارسوی حکم چو بانگ بلا بخاست

Ҷонҳои поки сӯхтаи пеш сало кашад

جانهای پاک سوخته پیش صلا کشد

Заҳри оби қаҳру ғайрат ӯро зи дасти дӯст

زهر آب قهر و غیرت او را ز دست دوست

Бо рӯй тозаи соғар бар ва вафо кашад

با روی تازه ساغر بر و وفا کشد

Дар дами савори гашт бар асби ҳавои ту

در دم سوار گشت بر اسب هوای تو

Венаи бори ҳарзаи ҳарзаи хар Асия кашад

وین بار هرزه هرزه خر آسیا کشد

Раст аз Ақилаи дидаи ақл аз барои онк

رست از عقیله دیدهٔ عقل از برای آنک

Ҳар соъатии зи хок дараш тўтё кашад

هر ساعتی ز خاک درش توتیا کشد

Дидаи сенае аз қабл чашми шӯх ӯ

دیده سنایی از قبل چشم شوخ او

Нӯки синони ғамза ба ёд сано кашад

نوک سنان غمزه به یاد ثنا کشد

Бо чашми шӯх ӯ хуш аз онеми кӯ ба ишқ

با چشم شوخ او خوش از آنیم کو به عشق

Серумаи ҳамаи зи хок дар подшо кашад

سرمه همه ز خاک در پادشا کشد

Он хусравӣ ки бе мадади фазлу адл ӯ

آن خسروی که بی مدد فضل و عدل او

Ҷон дар биҳишти адани вабол вабо кашад

جان در بهشت عدن وبال وبا کشد

Султони ямини давлати бҳромшоаҳи кӯ

سلطان یمین دولت بهرامشاه کو

Арзаш ҳамеша бори вафо ва бақо кашад

عرضش همیشه بار وفا و بقا کشد