Хуршед чу аз ҳут ба бурҷ ҳамл омад

خورشید چو از حوت به برج حمل آمد

Гӯйанд зи сари бози ҷаҳон дар амал омад

گویند ز سر باز جهان در عمل آمد

Дар боғ халал ёфтау гулбуни холӣ

در باغ خلل یافته و گلبن خالی

Акнӯн ба бадали бози ҳиллӣ ва ҳлл омад

اکنون به بدل باز حلی و حلل آمد

Фирдавс шуд имрӯзи ҷаҳонӣ ки азин пеш

فردوس شد امروز جهانی که ازین پیش

Дар чашми ҳамаи кас чу русум ва тлл омад

در چشم همه کس چو رسوم و طلل آمد

Хуршеди санои ту ҳаме кард бар он дил

خورشید ثنای تو همی کرد بر آن دل

Чун аз дами моҳӣ ба сарвӣ ҳамл омад

چون از دم ماهی به سروی حمل آمد

Гуфтӣ назари муштарӣ аз маркази тақдис

گفتی نظر مشتری از مرکز تقدیس

Ногоҳ зи тсдис ба ҷурм Зуҳал омад

ناگاه ز تسدیس به جرم زحل آمد

Чаҳ ҷои ма аз зинати моҳ фалак омад

چه جای مه از زینت ماه فلک آمد

Чаҳ ҷои маҳали олати ҷоҳ ва маҳал омад

چه جای محل آلت جاه و محل آمد

эй мейри Исмоил ки монанди броҳим

ای میر اسماعیل که مانند براهیم

Ҷӯади ту на аз моли зъўн азал омад

جود تو نه از مال زعون ازل آمد

Ҳам дар дами аввал ки туро дидам гуфтам

هم در دم اول که ترا دیدم گفتم

Кин чун дами охир ба ҳунар бебадал омад

کین چون دم آخر به هنر بی‌بدل آمد

Оростаи тири аҷал буд марои ҷон

آراستهٔ تیر اجل بود مرا جان

Врчаҳи зи тараб меъда бирақс ҷамал омад

ورچه ز طرب معده برقص جمل آمد

Сафрои ман аз халқ ту шуд пер ва аҷаб нест

صفرای من از خلق تو شد پیر و عجب نیست

Зеро асали халқи ту холӣ зхл омад

زیرا عسل خلق تو خالی زخل آمد

Дар афсар ту нест сухан лек чаҳ судаст

در افسر تو نیست سخن لیک چه سودست

Каз асли марои худ сар бемағз кул омад

کز اصل مرا خود سر بی مغز کل آمد

Холии зи халали боди ҷалоли ту азирок

خالی ز خلل باد جلال تو ازیراک

Худ умри ту чун ҷӯади кафат бехалал омад

خود عمر تو چون جود کفت بی خلل آمد

Ту тоза ва нав бош ки фарзанди ҳасудат

تو تازه و نو باش که فرزند حسودت

Назд ғрбо бор наванд вобл омад

نزد غربا بار نوند وابل آمد