Кард рафт аз мардумони андари ҷаҳон ақвол монад
کرد رفت از مردمان اندر جهان اقوال ماند
ҲамАннани шӯхи чашмӣ дар ҷаҳон омол монад
همعنان شوخ چشمی در جهان آمال ماند
Аз фасеҳону зарифон пок шуд рӯй замин
از فصیحان و ظریفان پاک شد روی زمین
Дар ҷаҳони муштии бахили кӯру кар ва лол монад
در جهان مشتی بخیل کور و کر و لال ماند
Дар маънӣ дар бен дарёии азлати ҷои сохт
در معنی در بن دریای عزلت جای ساخت
Вази паии даъвӣ ба рӯй обҳо охол монад
وز پی دعوی به روی آبها آخال ماند
Садрҳо аз олимону мунсифон яксар тиҳӣаст
صدرها از عالمان و منصفان یکسر تهیست
Садр дар дасти бахилу золим ва бтол монад
صدر در دست بخیل و ظالم و بطال ماند
Адли гуми гашт ва намеёбад касе аз ваии нишон
عدل گم گشت و نمییابد کسی از وی نشان
Зулми ҷой вай гирифт ва чанд моҳ ва сол монад
ظلم جای وی گرفت و چند ماه و سال ماند
Адли нўшрўону ҷаври Мӯътасим афсона шуд
عدل نوشروان و جور معتصم افسانه شد
Вази бузургишон ба чашми мардумон тимсол монад
وز بزرگیشان به چشم مردمان تمثال ماند
Рафт Сайид аз ҷаҳон ва чанд мушкил кард ҳал
رفت سید از جهان و چند مشکل کرد حل
БўҳниФаҳ рафт ва зу дар гирди олам қол монад
بوحنیفه رفت و زو در گرد عالم قال ماند
Нест гӯйӣ дар ҷаҳони ҷузи филӣ аз асҳоби фил
نیست گویی در جهان جز فیلی از اصحاب فیل
Шуд наҷҷошии вази фусунаш чанд гаван ашкол монад
شد نجاشی وز فسونش چند گون اشکال ماند
Шуд малики Маҳмӯд ва монад андари забонҳо мадҳи ӯй
شد ملک محمود و ماند اندر زبانها مدح اوی
Унсурӣ рафту азуи гирди ҷаҳон амсол монад
عنصری رفت و ازو گرد جهان امثال ماند
Хок шуд касрӣ ва аз ҳар дил бурун шуд меҳр ӯ
خاک شد کسری و از هر دل برون شد مهر او
Дар мдоин аз баннои қаср ӯ атлол монад
در مداین از بنای قصر او اطلال ماند
Ҳар гуҳӣ бонгӣ барояд гирди шаҳр аз мардумон
هر گهی بانگی برآید گرد شهر از مردمان
Оҳу дардо ва дариғо хоҷа рафт ва мол монад
آه و دردا و دریغا خواجه رفت و مال ماند
Рафт кадбонуи калиди андари каф наврӯз дод
رفت کدبانو کلید اندر کف نوروز داد
Рафт хоҷаи даҳ ба дасти зирак ҷипол монад
رفت خواجه ده به دست زیرک جیپال ماند
Як гиреҳро хонаҳо дар ғайбату визру буза
یک گره را خانهها در غیبت و وزر و بزه
Як гиреҳро ганҷҳо бар тоъат ва эҳмол монад
یک گره را گنجها بر طاعت و اهمال ماند
Зин сипас шояд сенае гар нагӯйӣ ҳеҷ мадҳ
زین سپس شاید سنایی گر نگویی هیچ مدح
Зон куҷои мамдуҳи ту хўолии паз ва баққол монад
زان کجا ممدوح تو خوالی پز و بقال ماند