Рӯз бар ошиқон сиёҳ кунад

روز بر عاشقان سیاه کند

Маст чун қасд хобгоҳ кунад

مست چون قصد خوابگاه کند

Роҳ бар ақл ва офият бузанд

راه بر عقل و عافیت بزند

зи ончӣ ӯ дар миён роҳ кунад

ز آنچه او در میان راه کند

Гоҳ чун наъли андари озари баст

گاه چون نعل اندر آذر بست

Юсуфонро асир чоҳ кунад

یوسفان را اسیر چاه کند

Гоҳ чун зулфро з ҳам бикшод

گاه چون زلف را ز هم بگشاد

Танг бар офтоб ва моҳ кунад

تنگ بر آفتاب و ماه کند

Гоҳи биҷодаҳро бтўъу бтбъ

گاه بیجاده را بطوع و بطبع

Дар сари ранги барг коҳ кунад

در سر رنگ برگ کاه کند

Гуҳ чу дандон сипед кард бтмъ

گه چو دندان سپید کرد بطمع

Малики аламутро сиёҳ кунад

ملک الموت را سیاه کند

Гуҳ биндозад аз самани бистар

گه بیندازد از سمن بستر

Гоҳи болини гул гиёҳ кунад

گاه بالین گل گیاه کند

Гоҳи зулфи шикастаро бар дил

گاه زلف شکسته را بر دل

Ҳалқаи ҳазрат алоа кунад

حلقهٔ حضرت الاه کند

Гоҳи хати дамидаро бар ҷон

گاه خط دمیده را بر جان

Нусхаи тавба гуноҳ кунад

نسخهٔ توبهٔ گناه کند

Гоҳ бар Ҷабраили савмиъа ро

گاه بر جبرئیل صومعه را

Чори девор хонақоҳ кунад

چار دیوار خانقاه کند

Гоҳ бар деви ҳам зи сояи хеш

گاه بر دیو هم ز سایهٔ خویش

Шаш сӯии саҳн хобгоҳ кунад

شش سوی صحن خوابگاه کند

Буи ӯ каши адами нбўиидӣ

بوی او کش عدم نبوییدی

Гоҳаш аз қаҳр дар паноҳ кунад

گاهش از قهر در پناه کند

Лаб ӯро ки бӯсаи гуҳ будӣ

لب او را که بوسه گه بودی

Гоҳаш аз лутфи бӯса хоҳ кунад

گاهش از لطف بوسه خواه کند

Ишқро гуҳи дилӣ наад дар бар

عشق را گه دلی نهد در بر

То дили андари буриш сиёҳ кунад

تا دل اندر برش سیاه کند

Ақлро гуҳи калла наад бар сар

عقل را گه کله نهد بر سر

То сари андари сар кулоҳ кунад

تا سر اندر سر کلاه کند

Пешаи офтоб худ инаст

پیشهٔ آفتاب خود اینست

Чун касе нектар нигоҳ кунад

چون کسی نیک تر نگاه کند

Ҷомаи гозр ар сипед кунад

جامهٔ گازر ار سپید کند

Рӯзи гозри ҳамӯ сиёҳ кунад

روز گازر همو سیاه کند

ӣнҳама мекунад валек аз бим

اینهمه می‌کند ولیک از بیم

Оҳро Зуҳраи не ки оҳ кунад

آه را زهره نی که آه کند

Аз паии онкии рӯйиш оина аст

از پی آنکه رویش آینه است

Оҳи ойӣнаро табоҳ кунад

آه آیینه را تباه کند

Ман ғулом касе ки ҳар чаҳ кунад

من غلام کسی که هر چه کند

Чун сенае ба ҷойгоҳ кунад

چون سنایی به جایگاه کند

Ҳамаи кирдор ӯ ба ҷойгаҳ аст

همه کردار او به جایگه است

Хосса вақте ки мадҳ шоҳ кунад

خاصه وقتی که مدح شاه کند

Шоҳи бҳромшоаҳи онкии ҳаме

شاه بهرامشاه آنکه همی

Дайну давлати бадв паноҳ кунад

دین و دولت بدو پناه کند

Гӯр бо шарзаи шер аз адлаш

گور با شرزه شیر از عدلش

Дар миёни шеър шиноа кунад

در میان شعر شناه کند

Съўаҳ дар чашми боз аз амнаш

صعوه در چشم باز از امنش

Аз паии байза ҷойгоҳ кунад

از پی بیضه جایگاه کند

Торҳу зулфи дилбарони всоФ

تارح و زلف دلبران وصاف

Ба гулу машк иштибоҳ кунад

به گل و مشک اشتباه کند

Чоҳи сад бозро агар хоҳад

چاه صد باز را اگر خواهد

Тоҷи сесад ҳазор ҷоҳ кунад

تاج سیصد هزار جاه کند

Мҳтрзи боди зулм аз дар ӯ

محترز باد ظلم از در او

То чу наҳли орзӯӣ шоҳ кунад

تا چو نحل آرزوی شاه کند