Дар ҷаҳони дардии талаби кони ишқи сӯзи ҷон буд

در جهان دردی طلب کان عشق سوز جان بود

Пас ба ҷону дили бихаргар оқилии арзон буд

پس به جان و دل بخر گر عاقلی ارزان بود

Чора то кӣ ҷӯӣ аз дармону дарди дили ҳаме

چاره تا کی جویی از درمان و درد دل همی

Рӯ ба тарк ҷон бигӯ дардати ҳамаи дармон буд

رو به ترک جان بگو دردت همه درمان بود

То кӣ андари анҷумани даъвии зи ҳиҷру васли ёр

تا کی اندر انجمن دعوی ز هجر و وصل یار

Нест шӯ дар роҳ то ҳам васл ва ҳам ҳиҷрон буд

نیست شو در راه تا هم وصل و هم هجران بود

Гар ҳамеи ҳақи пурсӣ аз ман ошиқии кор ту нест

گر همی حق پرسی از من عاشقی کار تو نیست

Зон ки май байнам ки мелат бо ҳавои яксон буд

زان که می‌بینم که میلت با هوا یکسان بود

Ошиқӣ бар хоб ва хӯрду тахту малику симу зар

عاشقی بر خواب و خورد و تخت و ملک و سیم و زر

Шарми бодати соъатии дил чанд ҷои меҳмон буд

شرم بادت ساعتی دل چند جا مهمان بود

Ъшқбозии зебади онкасро ки ҷон бозад ба ишқ

عشقبازی زیبد آنکس را که جان بازد به عشق

Забҳи муаззами ҷон ӯро дяти қурбон буд

ذبح معظم جان او را دیت قربان بود

Гирди ишқи шаҳи магарад ар офияти ҷӯии ҳаме

گرد عشق شه مگرد ار عافیت جویی همی

Вари яқини дории ҳаме гарчи ҳалоки ҷон буд

ور یقین داری همی گرچه هلاک جان بود

Суфраи соз аз пӯсти хур аз гӯшти хамр аз хӯни дил

سفره ساز از پوست خور از گوشت خمر از خون دل

Аз ҷигари даҳ нақл чун қавмии туро бар хон буд

از جگر ده نقل چون قومی ترا بر خوان بود

Дар бало чанде бимонад собир ва шокир шавад

در بلا چندی بماند صابر و شاکر شود

Доғи ғайрати брнҳд чун рағбаташ бо он буд

داغ غیرت برنهد چون رغبتش با آن بود

Аз барои ӯст гӯйии сФўти андари гулистон

از برای اوست گویی صفوت اندر گلستان

Ҳуҷҷати таҳдид бо аҳл арча бетовон буд

حجت تهدید با اهل ارچه بی‌تاوان بود

Ин чунин сет ар бароне таъбия дар роҳи ишқ

این چنین‌ست ار برانی تعبیه در راه عشق

Ҳркро дар дили муҳаббати оташи андари ҷон буд

هرکرا در دل محبت آتش اندر جان بود

Оташи хулати баровари бонг бар ҷбрили зан

آتش خلت برآور بانگ بر جبریل زن

Оташи намруди байн кандар замони райҳон буд

آتش نمرود بین کاندر زمان ریحان بود

Дар дабиристони ишқ аз ошиқон омӯз адаб

در دبیرستان عشق از عاشقان آموز ادب

То турои фардои зи иззати баҳраи мардон буд

تا ترا فردا ز عزت بهرهٔ مردان بود

Мард бояд роҳи рӯ аз пеши худ бархеста

مرد باید راه رو از پیش خود برخاسته

Кӯ ба тарк ҷон бигӯед толиби ҷонон буд

کو به ترک جان بگوید طالب جانان بود

Аз ҳаво мантиқ наёрад ҳаргизи андари роҳи дайн

از هوا منطق نیارد هرگز اندر راه دین

Бандагиро ақли бандад бар дар фармон буд

بندگی را عقل بندد بر در فرمان بود

Чун ба ҳазрат роҳ ёбад озмӯн гиранд азу

چون به حضرت راه یابد آزمون گیرند ازو

Ҳар чаҳ аз иззати камоли равзаи ризвон буд

هر چه از عزت کمال روضهٔ رضوان بود

Ҳуру ғулмон дар Ирам ӯро намоянд бугзарад

حور و غلمان در ارم او را نمایند بگذرد

Дида аз ғайрат бабўсад дӯстро ҷӯён буд

دیده از غیرت ببوسد دوست را جویان بود

Пайки ҳазрати рӯзу шаб аз дӯст май оради паём

پیک حضرت روز و شب از دوست می‌آرد پیام

Дар дил ӯ занда ва аз хавфу ғами нисён буд

در دل او ز انده و از خوف و غم نسیان بود

Шоди дил рӯзӣ набошад бебко аз шавқи дӯст

شاد دل روزی نباشد بی‌بکا از شوق دوست

Чанд бинавозанд ӯро дидааш гирён буд

چند بنوازند او را دیده‌اش گریان بود

Як замон эмин набошад зон ки дастури хирад

یک زمان ایمن نباشد زان که دستور خرد

Гарчи бар маншур ӯ тўқиъи арраҳмон буд

گرچه بر منشور او توقیع الرحمن بود

эй сенаеи тири ишқат бар ҷигар маъшӯқ зад

ای سنایی تیر عشقت بر جگر معشوق زد

Захмро марҳам аз он ҷӯи каши чунин пайкон буд

زخم را مرهم از آن جو کش چنین پیکان بود

Чанг дар фармон ӯ зани умри худро зиндаи дор

چنگ در فرمان او زن عمر خود را زنده دار

Гар на фардои рӯзгоратро ба ғами товон буд

گر نه فردا روزگارت را به غم تاوان بود