эй худоӣ ки раҳяти афсари ду ҷаҳон нашавад

ای خدایی که رهیت افسر دو جهان نشود

То бар ҳасби ту фарши қадамаш ҷон нашавад

تا بر حسب تو فرش قدمش جان نشود

Чанг дар домани меҳри ту чигуна занад онк

چنگ در دامن مهر تو چگونه زند آنک

Мари варои хизмати ту қайд гиребон нашавад

مر ورا خدمت تو قید گریبان نشود

Сахти паии суст буд дар талаби кӯии ту онк

سخت پی سست بود در طلب کوی تو آنک

Мардро бодия бар ёди ту бустон нашавад

مرد را بادیه بر یاد تو بستان نشود

Ҳар ки дар ҷуст лақоят набӯд рост чу тир

هر که در جست لقایت نبود راست چو تیر

Хоб дар дида ӯ ҷузи сар пайкон нашавад

خواب در دیدهٔ او جز سر پیکان نشود

Ҳар ки ҷўлонгаҳ ӯ ҳазрати покизаи тест

هر که جولانگه او حضرت پاکیزهٔ تست

Ҳаргиз аз даври фалак бесар ва сомон нашавад

هرگز از دور فلک بی‌سر و سامان نشود

Чун ба майдони ту пайкони балои гашти равон

چون به میدان تو پیکان بلا گشت روان

Ҷон сипар созад мардона ва пинҳон нашавад

جان سپر سازد مردانه و پنهان نشود

Мавкиби ҷони стдн чун бузанд лашкари ишқ

موکب جان ستدن چون بزند لشکر عشق

ӯ ба ҷуз бар фарси хос ба майдон нашавад

او به جز بر فرس خاص به میدان نشود

эй раҳ омӯз ки ҳар кӯ ба ту раҳ ёфт ба ту

ای ره آموز که هر کو به تو ره یافت به تو

Ҳаргизи андари раҳи дайни гмраҳ ва ҳайрон нашавад

هرگز اندر ره دین گمره و حیران نشود

Онкии ҳстндҳми афроштаи фазл ту анд

آنکه هستندهم افراشتهٔ فضل تو اند

Ҳаргизи афроштаи фазли ту вайрон нашавад

هرگز افراشتهٔ فضل تو ویران نشود

Самараи бандагӣ аз хок дарат май рўбнд

ثمرهٔ بندگی از خاک درت می‌روبند

Томгари коркшони туъма хизлон нашавад

تامگر کارکشان طعمهٔ خذلان نشود

Кӣсаҳо дӯхта бар даргаат аз рӯй умед

کیسه‌ها دوخته بر درگهت از روی امید

Зон ки бе лутфи ту кас дар хур ғуфрон нашавад

زان که بی‌لطف تو کس در خور غفران نشود

Гурусна бӯдау пиндошт басар карда роҳ

گرسنه بوده و پنداشت بسر کردهٔ راه

Аз пазируфтанашони ёр ва нигаҳбон нашавад

از پذیرفتنشان یار و نگهبان نشود

Ҳама аз ҳукми ту афканда ва бардошта анд

همه از حکم تو افکنده و برداشته‌اند

Варна аз зот касе габр ва мусулмон нашавад

ورنه از ذات کسی گبر و مسلمان نشود

Габр хоҳад ки буд толиби кӯии ту валек

گبر خواهد که بود طالب کوی تو ولیک

БтклФи ҳазёни оят қуръон нашавад

بتکلف هذیان آیت قرآن نشود

Ҳафт сайёра равонанд ва лек аз рафтан

هفت سیاره روانند و لیک از رفتن

Моҳ дар рифъат ва дар ҷурм чу кайвон нашавад

ماه در رفعت و در جرم چو کیوان نشود

Ҳар касе илм ҳаме хонд лекини як тан

هر کسی علم همی خواند لیکن یک تن

Чун ҷамоли алҳкмои баҳр дроФшон нашавад

چون جمال الحکما بحر درافشان نشود

Он мнбаҳ ки зи танбеҳи ваии андари ҳамаи умр

آن منبه که ز تنبیه وی اندر همه عمر

Ҳеҷ дил дар раҳи дайни маъдан исён нашавад

هیچ دل در ره دین معدن عصیان نشود

Онкии гуҳи гуҳи каф ӯ бинад абр аз хаҷалӣ

آنکه گه گه کف او بیند ابر از خجلی

Боз гардад зи ҳавои моил борон нашавад

باز گردد ز هوا مایل باران نشود

Онкӣ дар дард бимонадӣ зи балои шайтон

آنکه در درد بماندی ز بلای شیطان

Ҳар крои маҷлис ӯ оят дармон нашавад

هر کرا مجلس او آیت درمان نشود

Кунад бояд ба ҷафои дидау дандон касе

کند باید به جفا دیده و دندان کسی

Чокар ӯ зи бен сӣ ва ду дандон нашавад

چاکر او ز بن سی و دو دندان نشود

Нойиби ҷоҳи паямбари туе имрӯз ва касе

نایب جاه پیمبر تویی امروز و کسی

Мбтдъ бошад кати чокар фармон нашавад

مبتدع باشد کت چاکر فرمان نشود

Ба гули афшон Ирам монад он маҷлиси ту

به گل افشان ارم ماند آن مجلس تو

Маҷлисаши хурраму хуши ҷуз ба гул афшон нашавад

مجلسش خرم و خوش جز به گل افشان نشود

эй баҳои гири дарӣ каз сухан чун гуҳарат

ای بها گیر دری کز سخن چون گهرت

Нархи ҷонҳо ба ҷуз аз гуфт ту арзон нашавад

نرخ جانها به جز از گفت تو ارزان نشود

Ҳар ки шогирд ту бошад ба гуҳи хондани илм

هر که شاگرد تو باشد به گه خواندن علم

Ҳаргизи он хотир ӯ дафтар нисён нашавад

هرگز آن خاطر او دفتر نسیان نشود

Номаи ақл ба як лаҳзаи бнпзирди ҷон

نامهٔ عقل به یک لحظه بنپذیرد جان

То барони нома ӯ номи ту унвон нашавад

تا برآن نامهٔ او نام تو عنوان نشود

Меъдаи ҳирс ки шуд тофта аз туфи ниёз

معدهٔ حرص که شد تافته از تف نیاز

Ҷузи сӯии моидаи ҷӯади ту меҳмон нашавад

جز سوی مائدهٔ جود تو مهمان نشود

Нест як мулҳид ва як мбтдъи андари офоқ

نیست یک ملحد و یک مبتدع اندر آفاق

Ки вай аз ҳуҷҷату номи ту ҳаросон нашавад

که وی از حجت و نام تو هراسان نشود

Шуд нави обод чу бустони зи ҷамоли ту ва худ

شد نو آباد چو بستان ز جمال تو و خود

Он чаҳ ҷойаст ки аз фари ту бустон нашавад

آن چه جایست که از فر تو بستان نشود

Ба дуои хости ҳамеи аҳли нўободи туро

به دعا خواست همی اهل نوآباد ترا

Зон ки бе панди ту май халқ ба сомон нашавад

زان که بی پند تو می خلق به سامان نشود

Чун зи ороиши кӯй ту шавад шоди фалак

چون ز آرایش کوی تو شود شاد فلک

Он ки бошад ки зи гуфтори ту шодон нашавад

آن که باشد که ز گفتار تو شادان نشود

Хоссаи шаҳри ғуломони ту гаштанд чаҳ бок

خاصهٔ شهر غلامان تو گشتند چه باک

Ар мурӣди ту ҳамаи омма фаровон нашавад

ار مرید تو همه عامه فراوان نشود

Дев гирён нашавад то ба сухан бар курсӣ

دیو گریان نشود تا به سخن بر کرسی

Он лаби пари шукр ва дар ту хандон нашавад

آن لب پر شکر و در تو خندان نشود

Сухани рости ҳамеи гӯйӣ бе рӯй ва ба ҳашар

سخن راست همی گویی بی‌روی و به حشر

Рӯ ки бар ту суханати ҳуҷҷат ва бурҳон нашавад

رو که بر تو سخنت حجت و برهان نشود

Нест олам чу ту дар ҳеҷ навоҳӣ ва касе

نیست عالم چو تو در هیچ نواحی و کسی

Сидқи ин қавл чаҳ донад ки хуросон нашавад

صدق این قول چه داند که خراسان نشود

Мардум аз ҷаҳд шавад олам наз ҷомау лоф

مردم از جهد شود عالم نز جامه و لاف

Ҷоҳил аз кисвату лофи афсар кайҳон нашавад

جاهل از کسوت و لاف افسر کیهان نشود

Ҳар ки бедор набошад шабӣ аз ҷаҳд чу чарх

هر که بیدار نباشد شبی از جهد چو چرخ

Рӯзи дигар ба сухани шамс дроФшон нашавад

روز دیگر به سخن شمس درافشان نشود

Сусти гуфтор буд даргаи перӣ дар илм

سست گفتار بود درگه پیری در علم

Ҳар ки дар кӯдакӣ аз ҷаҳд схндон нашавад

هر که در کودکی از جهد سخندان نشود

Андари он теғ чаҳ тезӣ буд аз ҷаҳд ки он

اندر آن تیغ چه تیزی بود از جهد که آن

Солҳо бргзрди коич сроФшон нашавад

سالها برگذرد کایچ سرافشان نشود

Илми дории шарафу қадари биҷавӣ ар на мҷўӣ

علم داری شرف و قدر بجوی ار نه مجوی

Зон ки бефазл ҳар аблаҳи сӯй девон нашавад

زان که بی‌فضل هر ابله سوی دیوان نشود

Илм бояд ки кунад ҷои ту курсӣу судӯр

علم باید که کند جای تو کرسی و صدور

Варна аз тавр касе Мӯсо умрон нашавад

ورنه از طور کسی موسی عمران نشود

Мӯъҷизи Мӯсои дорӣ ки кунӣ събони чӯб

معجز موسی داری که کنی ثعبان چوب

Вар на сад чӯб биндоз ки събон нашавад

ور نه صد چوب بینداز که ثعبان نشود

Илми шамси ҳаме бояду таъсии фалак

علم شمس همی باید و تاثیر فلک

Вар на ҳар пеша ба як нури ҳаме кон нашавад

ور نه هر پیشه به یک نور همی کان نشود

эй чунон дар хур ҳар мадҳ ки маддоҳи туро

ای چنان در خور هر مدح که مداح ترا

Шеър дар мадҳати ту моя бӯҳтон нашавад

شعر در مدحت تو مایهٔ بهتان نشود

Ман санохон туам кист ки аз рӯй хирад

من ثناخوان توام کیست که از روی خرد

Чун бидид он шарафу ъз санохон нашавад

چون بدید آن شرف و عز ثناخوان نشود

Ҷомаи идии ман бояд аз ин мҷлсёнт

جامهٔ عیدی من باید از این مجلسیانت

Лек бе гуфт ту ӣнкор ба сомон нашавад

لیک بی گفت تو اینکار به سامان نشود

То фалак дар зарару нафъ чу гавҳар набӯд

تا فلک در ضرر و نفع چو گوهر نبود

То парӣ дар амалу чеҳр чу шайтон нашавад

تا پری در عمل و چهر چو شیطان نشود

Минбари нав ба нўободи мубораки бодат

منبر نو به نوآباد مبارک بادت

То ба ҷузи ҳосиди ту пари ғам ва аҳзон нашавад

تا به جز حاسد تو پر غم و احزان نشود

Бод бар даргаи яздонати қабул аз паии онк

باد بر درگه یزدانت قبول از پی آنک

Банда бар ҳеҷ дарӣ чун дар яздон нашавад

بنده بر هیچ دری چون در یزدان نشود