Талаб эй ошиқони хуши рафтор

طلب ای عاشقان خوش رفتار

Тараб эй шоҳидони ширини кор

طرب ای شاهدان شیرین‌کار

То кӣ аз хонаи ҳин раҳи саҳро

تا کی از خانه هین ره صحرا

То кӣ аз каъбаи ҳин дар хумор

تا کی از کعبه هین در خمار

Зин сипас дасти моу домани дӯст

زین سپس دست ما و دامن دوست

Баъд аз ин гӯши моу ҳалқаи ёр

بعد از این گوش ما و حلقهٔ یار

Дар ҷаҳони шоҳидӣ ва мо фориғ

در جهان شاهدی و ما فارغ

Дар қадаҳи ҷуръае ва мо ҳушёр

در قدح جرعه‌ای و ما هشیار

Хез то зи об рӯй бинишонем

خیز تا ز آب روی بنشانیم

Гирди ин хоки тӯдаи ғаддор

گَرد این خاک تودهٔ غدار

Пас ба ҷоруб « ло » фурӯи рӯбӣам

پس به جاروب «لا» فرو روبیم

Кавкаб аз саҳни гунбади даввор

کوکب از صحن گنبد دوار

Трктозӣ кунем ва дар шиканем

ترکتازی کنیم و درشکنیم

Нафаси рангии мизоҷро бозор

نفس رنگی مزاج را بازار

Вази паии онкӣ то тамом шавем

وز پی آنکه تا تمام شویم

Пой бар сар наҳем доираи вор

پای بر سر نهیم دایره‌وار

То з худ башнавад на аз ман ва ту

تا ز خود بشنود نه از من و تو

Лмни алмалики воҳиди алқҳор

لمن الملک واحد القهار

эй ҳавоҳои ту ҳавои ангез

ای هواهای تو هوا انگیز

Ваии худоёни ту худои озор

وی خدایان تو خدای آزار

Қафаси танги чарху табъу ҳавос

قفس تنگ چرخ و طبع و حواس

Пар ва болат гусаст аз бену бор

پر و بالت گسست از بن و بار

?герат бояд казин қафаси барраӣ

گرت باید کزین قفس برهی

Бози даҳ воми ҳафт ва панҷ ва чаҳор

باز ده وام هفت و پنج و چهار

Офариниши нисори фарқ ту анд

آفرینش نثار فرق تواَند

Бар мучин хӯни хасони зи роҳи нисор

بَرْمَچین خون خسان ز راه نثار

Чарху аҷроми сокинон ту анд

چرخ و اجرام ساکنان تواَند

Ту аз эшон тамаъи мадори мадор

تو از ایشان طمع مدار مدار

Ҳалқа дар гӯши чарх ва анҷум кун

حلقه در گوش چرخ و انجم کن

То диҳандат ба бандагии иқрор

تا دهندت به بندگی اقرار

Варна бар чорсўии куну фасод

ورنه بر چارسوی کون و فساد

Гоҳи бемори байну гуҳи тимор

گاه بیمار بین و گه تیمار

Гоҳати андар мазореъат фиканд

گاهت اندر مزارعت فکند

Ҷурми кайвон чу хӯк дар шуд ёр

جرم کیوان چو خوک در شدیار

Гуҳ кунад аўрмздт аз сари зуҳд

گه کند اورمزدت از سر زهد

Зини ҷаҳони сайр ва зон ҷаҳони ноҳор

زین جهان سیر و زان جهان ناهار

Гоҳ бар бнддт ба тӯҳмати теғ

گاه بَربَنددت به تهمت تیغ

Дасти баҳром чун қалами зуннор

دست بهرام چون قلم زنار

Гоҳи меҳрати намояд аз сари кин

گاه مهرت نماید از سر کین

Мари туро дар хаёли зари айёр

مر ترا در خیال زر عیار

Гоҳи ноҳиди лўлии раъно

گاه ناهید لولی رعنا

Кунадат бодсору бода гусор

کندت بادسار و باده گسار

Гуҳ кунад тири чархат аз сари амн

گه کند تیر چرخت از سر امن

Чун камони гӯшаи куштау зиҳи вор

چون کمان گوشه کشته و زه‌وار

Гуҳ кунад моҳи нақшати андари дил

گه کند ماه نقشت اندر دل

Дар хазари ҳиндӯ дар ҳабаши булғор

در خزر هندو در حبش بلغار

Гуҳи туро бар кунад асир аз ту

گه ترا بَرکَند اثیر از تو

То тиҳӣ зу шӯй чу дӯди шарор

تا تهی زو شوی چو دود شرار

Гоҳ бодат кунад зи озу ниёз

گاه بادت کند ز آز و نیاز

Рӯҳи пари нор ва рӯй чун гулнор

روح پر نار و روی چون گلنار

Гоҳи оби лӣими дуни ҳиммат

گاه آب لئیم دون همت

Ҷоҳил ва коҳилат кунад ба баҳор

جاهل و کاهلت کند به بحار

Гоҳи хоки фусурда аз таъси

گاه خاک فسرده از تاثیر

Бар ту вайрон кунад даҳу осор

بر تو ویران کند ده و آثار

Бо чунин чори пои банд буд

با چنین چار پای‌بند بود

Сӯии ҳафт осмон шудани душвор

سوی هفت آسمان شدن دشوار

Чанд аз ин обу хоку оташу бод

چند از این آب و خاک و آتش و باد

Ин дайу тир ва он тамӯзу баҳор

این دی و تیر و آن تموز و بهار

Бскаҳи номарду хушк мағзат кард

بس که نامرد و خشک مغزت کرد

Буии кофуру машку лайл ва наҳор

بوی کافور و مشک و لیل و نهار

Умри имсолу пор зойеъ кард

عمر امسال و پار ضایع کرد

Ҳар ки дар банд ёр монаду диёр

هر که در بند یار ماند و دیار

Давлатии мардӣ ар нпридст

دولتی مردی ار نپریده‌ست

Мурғи имсолат аз даричаи пор

مرغ امسالت از دریچهٔ پار

Шеби гардӣ ба лафзи тозии риш

شیب گردی به لفظ تازی ریش

Қӣри гардӣ ба лафзи туркии қор

قیر گردی به لفظ ترکی قار

Бргзри зини ҷаҳони ғарчаи фиреб

برگذر زین جهان غرچه فریب

Дар гузари зини работи мардуми хор

درگذر زین رباط مردم‌خوار

Кулбае кондрў нахоҳӣ монад

کلبه‌ای کاندرو نخواهی ماند

Соли умрат чаҳ даҳ чаҳ сад чаҳ ҳазор

سال عمرت چه ده چه صد چه هزار

Рахт баргир азин хароб ки ҳаст

رخت برگیر ازین خراب که هست

Боми сӯроху абри тӯфони бор

بام سوراخ و ابر طوفان بار

Аз вароӣ хирад магӯӣ сухан

از ورای خرد مگوی سخن

Вази фурӯди фалаки мҷўии қарор

وز فرود فلک مجوی قرار

Хештанро ба зер пай биспур

خویشتن را به زیر پی بسپر

Чун супурдӣ ба даст ҳақ бисипор

چون سپردی به دست حق بسپار

Буд бигзор зон ки дар раҳи фақр

بود بگذار زان که در ره فقر

Тан ҳисораст ва буд қуфли ҳисор

تن حصارست و بود قفل حصار

Нашавад дар кушода то ту ба дам

نشود در گشاده تا تو به دم

Бар наёрӣ зи қуфлу пурҳи дамор

بر نیاری ز قفل و پره دمار

Буд ту шаръ бар тавонад дошт

بود تو شرع بر تواند داشت

Зон ки он равшанаст ва буд ту тор

زان که آن روشنست و بود تو تار

Дайн наёяд ба дасти тобўдт

دین نیاید به دست تا بودت

Бар ямину ясори ямину ясор

بر یمین و یسار یمین و یسار

На фақирӣ чу дайн ба дунё кард

نه فقیری چو دین به دنیا کرد

Мари турои поимзду даст афзор

مر ترا پایمزد و دست افزار

На фақиҳӣ чу ҳирс ва шаҳват кард

نه فقیهی چو حرص و شهوت کرد

Мари турои фаръи ҷӯйу асли гузор

مر ترا فرع جوی و اصل گذار

Раҳ раҳо кардае аз онии гум

ره رها کرده‌ای از آنی گم

Ъз надонистае аз онии хор

عز ندانسته‌ای از آنی خوار

Машк ва пшкт якеаст то ту ҳаме

مُشک و پِشکت یکیست تا تو همی

Ноки даҳро ндонӣ аз аттор

ناک ده را ندانی از عطار

Дил ба сад пораи ҳамчуи норай аз онк

دل به صد پاره همچو ناری از آنک

Халқро сари шимурдае чу анор

خلق را سر شمرده‌ای چو انار

Кор агар ранг ва буи дораду бас

کار اگر رنگ و بوی دارد و بس

Ҳбзои чину Фрхои Фархор

حبذا چین و فرخا فرخار

Даъвӣ дил макун ки ҷузи ғами ҳақ

دعوی دل مکن که جز غم حق

Набӯд дар ҳарими дили диёр

نبود در حریم دل دَیّار

Даҳ буд он на дил ки андари вай

ده بود آن نه دل که اندر وی

Гов ва хар бошаду зёъу ъқор

گاو و خر باشد و ضیاع و عقار

Нест андари нигорхонаи амр

نیست اندر نگارخانهٔ امر

Сӯрату нақши муъмину куффор

صورت و نقش مومن و کفار

Зон ки дар қаъри бҳролооллаҳ

زان که در قعر بحر الاالله

Лои наҳангии сети куфру дайни аўбор

لا نهنگی‌ست کفر و دین اوبار

Чаҳ рӯй бо кулоҳ бар минбар

چه رَوی با کلاه بر منبر

Чаҳ шӯй бо зуком дар гулзор

چه شوی با زکام در گلزار

Тар мизоҷии магарад дар сақлоб

تر مزاجی مگرد در سَقلاب

Хушк мағзӣ мапуӣ дар тотор

خشک مغزی مپوی در تاتار

Худ кулоҳу сарати ҳиҷоб ту анд

خود کلاه و سرت حجاب تواَند

Чаҳ физойӣ ту бар каллаи дастор

چه فزایی تو بر کُله دستار

Каллаи он гуҳ наҳй ки дар фитадат

کله آنگه نهی که دَرفِتدت

Санг дар кафшу кейк дар шалвор

سنگ در کفش و کیک در شلوار

Илм каз ту турои бнстонд

علم کز تو ترا بنستاند

Ҷаҳл аз он илм ба буд садбор

جهل از آن علم به بود صد بار

Оби ҳайвон чу шуд гиреҳ дар ҳалқ

آب حیوان چو شد گره در حلق

Заҳри гашт ар чаҳ буд нӯшу гўор

زهر گشت ار چه بود نوش و گوار

На бидон лаънати сет бар Иблис

نه بدان لعنت‌ست بر ابلیس

Кӯ надонад ҳамеи ямини зи ясор

کو نداند همی یمین ز یسار

Бал бидон лаънати сет кандар дайн

بل بدان لعنت‌ست کاندر دین

Илм донад ба илм накунад кор

علم داند به علم نکند کار

Даврӣ аз илм то зи шаҳвату хашм

دوری از علم تا ز شهوت و خشم

Ҷонат пар пайкарасту пари пайкор

جانت پر پیکرست و پر پیکار

Набаранд аз ту тишнагӣ ва кунанд

نبرند از تو تشنگی و کنند

Ин даҳони ганда ва он ҷигари аФгор

این دهان گنده و آن جگر افگار

Ташнаи ҷоҳ ва зар мабош ки ҳаст

تشنهٔ جاه و زر مباش که هست

Ҷоҳу зари оби пори гину баҳор

جاه و زر آب پارگین و بحار

Кӣ даройади фиришта то накунӣ

کی درآید فرشته تا نکنی

Саги з дар давру сӯрат аз девор

سگ ز در دور و صورت از دیوار

Кӣ дар Аҳмади рисӣ дар садиқ

کی در احمد رسی در صدیق

Анкабутии танида бар дар ғор

عنکبوتی تنیده بر در غار

Парда бурдор то фурӯд ояд

پرده بردار تا فرود آید

Ҳўдҷи кибриё ба сафаи бор

هودج کبریا به صفهٔ بار

Бо бахилии мҷўии раҳ ки набӯд

با بخیلی مجوی ره که نبود

Ҳеҷ динори моликии дайни дор

هیچ دینار مالکی دین‌دار

Молик дайн нашуд касе ки нашуд

مالک دین نشد کسی که نشد

Аз сари ҷӯади молики динор

از سر جود مالک دینار

Срхрўиии зи оби ҷӯии мҷўӣ

سرخرویی ز آب جوی مجوی

Зон ки зарданд аҳли дарёи бор

زان که زردند اهل دریا بار

Гарчи аз молу гандуму юнҷа

گرچه از مال و گندم و یونجه

Ҳам хазинаи ти параст ва ҳам анбор

هم خزینه‌ت پُرست و هم انبار

Бас тафохур макун ки андари ҳашар

بس تفاخر مکن که اندر حشر

Гандумати гждмсту Малтаи мор

گندمت گژدمست و مالت مار

Мол додӣ ба бод чун ту ҳаме

مال دادی به باد چون تو همی

Гул ба гавҳарии харӣу хар ба хиёр

گل به گوهری خری و خر به خیار

Давлати онро мадон ки додандат

دولت آن را مدان که دادندت

Беш аз абнои ҷинси астзҳор

بیش از ابنای جنس استظهار

То туро ёр давлатаст на Эй

تا تو را یار دولتست نه‌ای

Дар ҷаҳони худои давлати ёр

در جهان خدای دولت یار

Чун туро аз ту пок бустонанд

چون ترا از تو پاک بستانند

Давлат он давлатасту кори он кор

دولت آن دولتست و کار آن کار

Чун ду гетии ду наъли пой ту шуд

چون دو گیتی دو نعل پای تو شد

Бар сари кӯй ҳар дуро бигзор

بر سر کوی هر دو را بگذار

Дар тариқи расӯли дасти овез

در طریق رسول دست آویز

Бар бисоти худои пои Афшор

بر بساط خدای پای افشار

Поки шӯ бар сипеҳри ҳамчуи Масеҳ

پاک شو بر سپهر همچو مسیح

Гашта аз ҷону ақлу тани безор

گشته از جان و عقل و تن بیزار

Ҳамчуи намруди қасд чарх макун

همچو نمرود قصد چرخ مکن

Бо дўтои каркасу дўтои мурдор

با دوتا کرکس و دوتا مردار

Каз ду бол ширеш карда нашуд

کز دو بالِ سریش کرده نشد

Ҳеҷ таррори ҷаъфари тайёр

هیچ طرار جعفر طیار

Ақл дар кӯии ишқи раҳи набард

عقل در کوی عشق ره نَبُرد

Ту аз он кӯри чашми чашми мадор

تو از آن کور چشم چشم مدار

Кандар иқлӣми ишқ бе коранд

کاندر اقلیم عشق بی‌کارند

Ақлҳои тиҳии рӯи пари кор

عقلهای تهی رو پر کار

Кӣ тавон гуфт сари ишқ ба ақл

کی توان گفت سرّ عشق به عقل

Кӣ тавон сифти санги хора ба хор

کی توان سفت سنگ خاره به خار

Гар нахоҳӣ ки бар ту хандад халқ

گر نخواهی که بر تو خندد خلق

Нақди хоразм дар Ироқ меар

نقد خوارزم در عراق میار

Роҳи тавҳидро ба ақл мапуӣ

راه توحید را به عقل مپوی

Дидаи рӯҳро ба хори мхор

دیدهٔ روح را به خار مخار

Зон ки кардаст қаҳри алооллаҳ

زان که کرده‌ست قهر الاالله

Ақлро бар ду шох ло бурдор

عقل را بر دو شاخ لا بردار

Ба худоӣ ар касе тавонад буд

به خدای ار کسی تواند بود

Бехудо аз худои бархӯрдор

بی‌خدا از خدای برخوردار

Ҳар ки аз чӯб мураккабӣ созад

هرکه از چوب مرکبی سازد

Мураккаби осӯдаи дону мондаи савор

مرکب آسوده‌دان و مانده سوار

Нашавад дил чу тир то нашӯй

نشود دل چو تیر تا نشوی

Безабон чун даҳонаи сӯфор

بی‌زبان چون دهانهٔ سوفار

То забонат хамаш нашуд аз қавл

تا زبانت خَمُش نشد از قول

Надиҳади бори нутқати эзади бор

ندهد بار نطقت ایزد بار

То зи аввал хамаш нашуд Марям

تا ز اول خَمُش نشد مریم

Дар наомад Масеҳ дар гуфтор

در نیامد مسیح در گفتار

?герат бояд ки марказии гардӣ

گرت باید که مرکزی گردی

Зери ин чархи доираи кирдор

زیر این چرخ دایره کردار

Пой бар ҷой бошу саргардон

پای برجای باش و سر گردان

Чун сукӯну таҳарруки паргор

چون سکون و تحرک پرگار

Дар ҳавои замона мурғӣ нест

در هوای زمانه مرغی نیست

Чамани ишқро чу бутемор

چمن عشق را چو بوتیمار

Зу каси овоз ӯ бншнўдӣ

زو کس آواز او بنشنودی

Гар набӯдӣ миёни тиҳии мзмор

گر نبودی میان تهی مزمار

Қоиду соиқи сироти аллоҳ

قاید و سایق صراط‌الله

Ба зи қуръони мадон ва ба зи ахбор

به ز قرآن مدان و به ز اخبار

Ҷуз ба дасту дил Муҳамад нест

جز به دست و دل محمد نیست

Ҳалу ақди хазонаи асрор

حل و عقد خزانهٔ اسرار

Чун дилат бар зи нури Аҳмад буд

چون دلت بر ز نور احمد بود

Ба яқини дон ки эминӣ аз нор

به یقین دان که ایمنی از نار

Худ ба сӯрати нигар ки омана буд

خود به صورت نگر که آمنه بود

Садаф дар Аҳмади мухтор

صدف در احمد مختار

эй ба дидори фитна чун товус

ای به دیدار فتنه چون طاووس

Вай ба гуфтори ғарра чун кафтор

وی به گفتار غره چون کفتار

Оламат ғофиласт ва ту ғофил

عالمت غافلست و تو غافل

Хуфтаро хуфта кӣ кунад бедор

خفته را خفته کی کند بیدار

Ҳамаи зинҳори хори дайн ту анд

همه زنهار خوار دین تواَند

Дайн ба зинҳорашони мадаи зинҳор

دین به زنهارشان مده زنهار

Ғӯл бошад на олами онкии азу

غول باشد نه عالم آنکه ازو

Бишинавӣ гуфт ва нашнавӣ кирдор

بشنوی گفت و نشنوی کردار

Бар худ онро ки подшоҳӣ нест

بر خود، آن را که پادشاهی نیست

Бар гиёҳяш подшо машумор

بر گیاهیش پادشا مشمار

Афсарӣ кун на дайн наад бар сар

افسری کآن نه دین نهد بر سر

Хоҳиши афсари шумору хоҳи афсор

خواهَش افسر شمار و خواه افسار

Бош вақти муошират бо халқ

باش وقت معاشرت با خلق

Ҳамчуи афви худои пзрФтор

همچو عفو خدای پذرفتار

Ҳар чаҳ наз роҳи дайни хурӣу барӣ

هر چه نز راه دین خوری و بری

Дар шуморат кунанд рӯзи шумор

در شمارت کنند روز شمار

Баррау мурғро бидон раҳи каш

بره و مرغ را بدان ره کش

Ки ба инсон расанд дар миқдор

که به انسان رسند در مقدار

Ҷузи бад-ӣн зулм бошад ар бикашад

جز بدین ظلم باشد ار بکُشد

Бе намозии мсбҳиро зор

بی‌نمازی مسبحی را زار

Накунад ишқи нафаси зиндаи қабул

نکند عشق، نفسِ زنده قبول

Накунад бози мӯши мурдаи шикор

نکند باز، موشِ مرده شکار

Роҳи ушшоқи кспрди ошиқ

راه عشاق که‌سپرد عاشق

Оҳи бемори кшнўди бемор

آه بیمار که‌شنود بیمار

Аз раҳи завқ ишқ бишносӣ

از ره ذوق عشق بشناسی

Оҳи мўсои зи роҳи мўсиқор

آه موسا ز راه موسیقار

Бехи кнрои нишонди хурсандӣ

بیخ کآنرا نشاند خرسندی

Шох ӯ бе ниёзи оради бор

شاخ او بی‌نیاز آرد بار

Ошиқонро з ишқ набӯд ранҷ

عاشقان را ز عشق نبود رنج

Дидагонро з нур набӯд нор

دیدگان را ز نور نبود نار

Ҷон ошиқ натарсад аз шамшер

جان عاشق نترسد از شمشیر

Мурғи маҳбӯси ншкҳди зи ашҷор

مرغ محبوس نشکهد ز اشجار

Зон ки бар дасти ишқи бозоннд

زان که بر دست عشق بازانند

Малик аламут гашта дар минқор

ملک‌الموت گشته در منقار

Гар шиори ту шеъри омадаи шаръ

گر شعار تو شعر آمده شرع

Чакании субҳи козиби ашъор

چه کنی صبح کاذب اشعار

Рӯй бинмуд субҳи содиқи шаръ

روی بنمود صبح صادق شرع

Хоки зан бар ҷамоли шеъру шиор

خاک زن بر جمال شعر و شعار

Бар сари дори дони сари сарҳанг

بر سر دار دان سر سرهنگ

Дар бен чоҳи байни тани бендор

در بن چاه بین تن بندار

То на баси рӯзгор хоҳӣ дид

تا نه بس روزگار خواهی دید

Ҳам сипаҳи мурдаи ҳам сипаҳсолор

هم سپه مرده هم سپهسالار

Вораҳон хешро ки ворастааи сет

وارهان خویش را که وارسته‌ست

Хари ваҳшӣ з нашутур байтор

خر وحشی ز نشتر بیطار

Ҳеҷ бечашм дидӣ аз сари ишқ

هیچ بی‌چشم دیدی از سر عشق

Толиби шамъи зеру оинаи дор

طالب شمع زیر و آینه دار

Баҳри муштии мҳўси раъно

بهر مشتی مُهَوَّس رعنا

Ранҷ бар ҷону дайну дили мгмор

رنج بر جان و دین و دل مگمار

эй тавонгар ба кунҷи хурсандӣ

ای توانگر به کنج خرسندی

Зини бахилони канораи гири канор

زین بخیلان کناره‌گیر کنار

Як замони зини хасони номавзун

یک زمان زین خسان ناموزون

Аз паии схтни ту бо меъёр

از پی سَختن تو با معیار

Ришу доман ба дасташон чаҳ диҳӣ

ریش و دامن به دستشان چه دهی

Чун нае хасм ва на пзирФтор

چون نه‌ای خصم و نه پذیرفتار

Хоҷагон бӯдаанд пеш аз мо

خواجگان بوده‌اند پیش از ما

Дар атои сахти меҳру сусти маҳор

در عطا سخت مهر و سست مهار

Ин наҷибони вақти мо ҳамаи боз

این نجیبان وقت ما همه باز

Роҳ хоранд мустароҳи анбор

راح خوارند مستراح انبار

Ҷумла аз бухлу мбхлии сармаст

جمله از بخل و مُبْخِلی سرمست

Ҳама аз шар ва нокасе ҳушёр

همه از شر و ناکسی هشیار

эй сенаеи азин сегон бигурез

ای سنایی ازین سگان بگریز

Гӯшае гири азин ҷаҳони ҳамвор

گوشه‌ای گیر ازین جهان هموار

Зини чунин хоҷагон бе маънӣ

زین چنین خواجگان بی معنی

Ради афлок ва гуфт бе кирдор

ردّ افلاک و گفت بی‌کردار

Доман офият бигир ва бапуш

دامن عافیت بگیر و بپوش

Мари гиребони озро рухсор

مر گریبان آز را رخسار

Мивае кон ба тир моҳ расад

میوه‌ای کان به تیر ماه رسد

Чаҳ тамаъи дорӣ аз маи озор

چه طمع داری از مه آزار

Дили азинони бабр ки бе дарё

دل ازینان ببر که بی دریا

Накушуд бори гири чубини бор

نکشد بار گیر چوبین بار

Ҳамчунин дар сарои ҳикмату шаръ

همچنین در سرای حکمت و شرع

Одамӣ сайр бошу мардум сор

آدمی سیر باش و مردم سار

Ҳону ҳон то туро чу худ накунанд

هان و هان تا ترا چو خود نکنند

Муштии Иблиси резаи таррор

مشتی ابلیس ریزهٔ طرار

Чун ту аз хамри ҳеҷ кас нахурӣ

چون تو از خمر هیچ کس نخوری

Кӣ турои дард сар диҳад хумор

کی ترا درد سر دهد خمار

Тайра чун гардӣу фусурдау каҷ

طیرهٔ چون گردی و فسرده و کج

Тайра аз тайри гирд ва аз тайёр

طیره از طیر گرد و از طیار

Нашавад шастаи ҷуз ба бе тамаъӣ

نشود شسته جز به بی‌طمعی

Нақшҳои кушоди номаи ор

نقشهای گشاد نامهٔ عار

Малики дунёи мҷўӣу ҳикмати ҷӯй

ملک دنیا مجوی و حکمت جوی

Зон ки ин андакаст ва он бисёр

زان که این اندکست و آن بسیار

Хидматӣ каз ту дар вуҷӯд омад

خدمتی کز تو در وجود آمد

Ҳам сногўӣ ва ҳам гунаҳи пиндор

هم ثناگوی و هم گنه پندار

Дар тариқати ҳамин ду бояд вирд

در طریقت همین دو باید ورد

Аввали алҳмду охири истиғфор

اول الحمد و آخر استغفار

Гар сенаеи зи ёри ноҳамвор

گر سنایی ز یار ناهموار

Гила Эй кард азуи шигифти мадор

گله‌ای کرد ازو شگفت مدار

Оброи байн ки чун ҳаме нолад

آبرا بین که چون همی نالد

Ҳрдм аз ҳамнишин ноҳамвор

هردم از همنشین ناهموار

Бар замини масти ҳамчу ман биншин

بر زمین مست همچو من بنشین

То самоеи шӯии сенаеи вор

تا سمایی شوی سنایی وار