Кари ногуҳи гунбад бисёр соли умри хор

کر ناگه گنبد بسیار سال عمر خوار

Фахри оли гунбадиро бе ҷамоли умри хор

فخر آل گنبدی را بی‌جمال عمر خوار

Хоҷаи масъӯдӣ ки ҳангоми саодати муштарӣ

خواجه مسعودی که هنگام سعادت مشتری

Саъд куллӣ доштӣ аз баҳри шахс ӯ нисор

سعد کلی داشتی از بهر شخص او نثار

Он зи бим марг бӯда солҳо дар айни марг

آن ز بیم مرگ بوده سالها در عین مرگ

Ва он зи захм чашм бӯда ҳафтаҳо биморўор

و آن ز زخم چشم بوده هفته‌ها بیماروار

Наргисӣ каз бими эзади солҳо як руста буд

نرگسی کز بیم ایزد سالها یک رسته بود

Хӯн ҳасрат карда ӯро дар лаҳад чун лолаи зор

خون حسرت کرده او را در لحد چون لاله‌زار

Чашмҳо нашигифт агар шуд пари ситора бе Рахш

چشمها نشگفت اگر شد پر ستاره بی رخش

Кохтрон аз ғайбат хуршед гирданд ошкор

کاختران از غیبت خورشید گردند آشکار

Чанбари гардун ба гирди хок аз он гардад ҳаме

چنبر گردون به گرد خاک از آن گردد همی

Кин чунин ҳо дорад ин осӯдаи хоки андари канор

کاین چنین‌ها دارد این آسوده خاک اندر کنار

Шоҳӣу шодии ҷуз ӯ фарзанди нодида ҳануз

شاهی و شادی جز او فرزند نادیده هنوز

Карда маргаши ҳамчуи шоҳони асири андари ҳисор

کرده مرگش همچو شاهان اسیر اندر حصار

То гирифт ӯ рӯзаи пайваста дар тобути марг

تا گرفت او روزهٔ پیوسته در تابوت مرگ

Хӯн ҳаме гарӣанд баҳр ӯ ҷаҳонии рӯзаи дор

خون همی گریند بهر او جهانی روزه‌دار

Рӯй пари ожангашон аз ашк хӯн ҳаст он чунонк

روی پر آژنگشان از اشک خون هست آن چنانک

Дар миёни таблаи шингарфи пушти сусмор

در میان طبلهٔ شنگرف پشت سوسمار

Лек бо ин гарчи гунбади хона Эй кардаш зи хишт

لیک با این گرچه گنبد خانه‌ای کردش ز خشت

Зини оли гунбадиро гунбади зинҳори хор

زین آل گنبدی را گنبد زنهار خوار

Дӯстонро ҷои шукр ва таҳният монадаст аз онк

دوستان را جای شکر و تهنیت ماندست از آنک

Ар садаф бишикаст азу бархест дар шоҳвор

ار صدف بشکست ازو برخاست در شاهوار

То буд пари ҷӯйу ҳавзу чашмау дарёи зи об

تا بود پر جوی و حوض و چشمه و دریا ز آب

Дар чаманҳо гар наборад абри Нитсаон гӯ мабор

در چمنها گر نبارد ابر نیسان گو مبار

Мояи ҳамду саодати Аҳмади масъӯди онк

مایهٔ حمد و سعادت احمد مسعود آنک

Мари мҳомдро шиорасту саодатро дсор

مر محامد را شعارست و سعادت را دثار

Он ҳакими пои аслу роди марди муътабар

آن حکیم پای اصل و راد مرد معتبر

Он Карими дайнпажӯҳу ҳақи нюашу ҳақи гузор

آن کریم دین پژوه و حق نیوش و حق گزار

Он асили хуши лақои макрами дарвеши дӯст

آن اصیل خوش لقای مکرم درویش دوست

Он набел порсои мФзли парҳезгор

آن نبیل پارسای مفضل پرهیزگار

эй падарро ногаҳонии дида дар хокӣ хамӯш

ای پدر را ناگهانی دیده در خاکی خموش

Ваии падарро ногаҳонии дида бар чӯбии савор

وی پدر را ناگهانی دیده بر چوبی سوار

Нек ногоҳ аз ғарибӣ монад чашмати пари зи об

نیک ناگاه از غریبی ماند چشمت پر ز آب

Сахт бевақт аз ятемии гашти фурқати пари ғубор

سخت بی وقت از یتیمی گشت فرقت پر غبار

Лекин аз марг падар ёбанд мардони ному нанг

لیکن از مرگ پدر یابند مردان نام و ننگ

Номи баҳман бар наомад то намурда Исфандиёр

نام بهمن بر نیامد تا نمرد اسفندیار

То нагардад кӯҳи мағриби пардаи пеши офтоб

تا نگردد کوه مغرب پرده پیش آفتاب

Аз сӯии машриқи ҷамол бадар нанамояд шиор

از سوی مشرق جمال بدر ننماید شعار

Ибтидои ин ранҷҳо мекаш ки дар боғи шараф

ابتدا این رنجها میکش که در باغ شرف

Зуди бӯеи сад гули хушбӯӣ аз як нӯки хор

زود بویی صد گل خوشبوی از یک نوک خار

Тақвиятҳо ёбӣ акнӯн аз атои зулҷалол

تقویتها یابی اکنون از عطای ذوالجلال

Тарбиятҳо бинӣ акнӯн аз қабули шаҳриёр

تربیتها بینی اکنون از قبول شهریار

Давлататро фоли неки ин бас ки андари шоирӣ

دولتت را فال نیک این بس که اندر شاعری

Ихтиёр олимӣ кардат азинсони ихтиёр

اختیار عالمی کردت ازینسان اختیار

Ёдгори хоҷа худ ёфтӣ вақтаст агар

یادگار خواجهٔ خود یافتی وقت است اگر

Ёдгорӣ хоҳам аи зҷўдти зи чандон ёдгор

یادگاری خواهم ا زجودت ز چندان یادگار

То биҳишт ва чарх бошад назд олами ҳафт ва ҳашт

تا بهشت و چرخ باشد نزد عالم هفت و هشت

То ҳавос ва табъ бошад назд оқили панҷу чор

تا حواس و طبع باشد نزد عاقل پنج و چار

Ямани бодат бар ясору исри бодат бар ямин

یمن بادت بر یسار و یسر بادت بر یمین

Донишати ҷуфти ямину давлатати ҷуфти ясор

دانشت جفت یمین و دولتت جفت یسار