Зебад ар бемоя атторӣ кунад пайвастаи ёр

زیبد ار بی مایه عطاری کند پیوسته یار

Зон ки ҳар тории зи зулфаш нофа дорад сад ҳазор

زان که هر تاری ز زلفش نافه دارد صد هزار

Сад ҷигар бирён кунад рӯзии зи ҳасанаш эй шигифт

صد جگر بریان کند روزی ز حسنش ای شگفت

Ҳар ки чандон машк дорад бо ҷигар ӯро чикор

هر که چندان مشک دارد با جگر او را چکار

Мояи анбари фурӯашони буии гирд зулф ӯст

مایهٔ عنبر فروشان بوی گرد زلف اوست

Ҳеҷ доне то чаҳ бошад Ямани зулфаш аз ясор

هیچ دانی تا چه باشد یمن زلفش از یسار

Борномаҳи чашми оҳӯ аз ду дида кард паст

بارنامهٔ چشم آهو از دو دیده کرد پست

Корномаи нофи оҳӯ аз ду ҷаъдаш монад хор

کارنامهٔ ناف آهو از دو جعدش ماند خوار

Оризи зулфаши зи банди косдии он гуҳ бараст

عارض زلفش ز بند کاسدی آن گه برست

Корвони машку кофур аз рёҳ ва аз ттор

کاروان مشک و کافور از ریاح و از تتار

Машкашон дар нофҳошон чун ҷигарашони хӯн шуда

مشکشان در نافهاشان چون جگرشان خون شده

Аз чаҳ ? аи зтшўиру шарми он ду зулфи мшкбор

از چه؟ ا زتشویر و شرم آن دو زلف مشکبار

Рӯй хубаш чунигарӣ фитнаи ҷаҳонии байни азу

روی خوبش چو نگری فتنهٔ جهانی بین ازو

Фитнаи фитнаи сет эй бародари хоҳи минбари хоҳи дор

فتنه فتنه‌ست ای برادر خواه منبر خواه دار

Шмти зулфин ӯ кардаст чун боди биҳишт

شمت زلفین او کردست چون باد بهشت

Хокро анбари насиму бодро мишкӣн ба хор

خاک را عنبر نسیم و باد را مشکین به خار

Ҳасану халқу лутф ва млҳ омад усӯли ҷавҳараш

حسن و خلق و لطف و ملح آمد اصول جوهرش

Бо усӯли ҷавҳари мо боду хоку обу нор

با اصول جوهر ما باد و خاک و آب و نار

Рӯй ӯ андари сафоу равшанӣ чун оинаи сет

روی او اندر صفا و روشنی چون آینه‌ست

Боз рӯй ман зи об дидагон бошад баҳор

باز روی من ز آب دیدگان باشد بحار

Ман бадв чун бингарам ё ӯ ба ман чун бингарад

من بدو چون بنگرم یا او به من چون بنگرد

Ман ҳаме ӯ гирдам ва ӯ ман ба рӯзӣ чанд бор

من همی او گردم و او من به روزی چند بار

Аз лабами боди хазони хезад ки аз таъсии ишқ

از لبم باد خزان خیزد که از تاثیر عشق

Чун аз он дандони кажи мжи худ бихандад чун баҳор

چون از آن دندان کژ مژ خود بخندد چون بهار

Дар мисл гӯйанд марворид каж набӯд чаро

در مثل گویند مروارید کژ نبود چرا

Кажи ҳамеи байнам чу зулфи некӯони дандони ёр

کژ همی بینم چو زلف نیکوان دندان یار

Лек чандон зеб дорад кажи мжии дандон ӯ

لیک چندان زیب دارد کژ مژی دندان او

Кун наёбӣ дар ҳазорон кавкаби гардуни гузор

کن نیابی در هزاران کوکب گردون گذار

Дар лабаш чун бингарам аз ғоят лаълӣ шавад

در لبش چون بنگرم از غایت لعلی شود

Чашмам аз акси лабон чун май ӯ пари хумор

چشمم از عکس لبان چون می او پر خمار

Ҳар ки рӯзӣ бе ризояши чеҳра зебоаш дид

هر که روزی بی رضایش چهرهٔ زیباش دید

Бехилоф аз ваии براردи доғ бе сабрии дамор

بی خلاف از وی برآرد داغ بی صبری دمار

ӯ ҳамеи коҳади зи некӯи аҳдӣ ва аз хўшхўиӣ

او همی کاهد ز نیکو عهدی و از خوشخویی

Ҳар чаҳ бар рӯйиши табиат май биафзояд нигор

هر چه بر رویش طبیعت می‌بیفزاید نگار

Ҳаст бисёре накӯтар зеби имрӯзаши зи дай

هست بسیاری نکوتر زیب امروزش ز دی

Ҳаст бисёре табатар аҳди имсолаши зи пор

هست بسیاری تبه‌تر عهد امسالش ز پار

эй дареғ аз ҳеҷ снгстии дарав бар роҳ ӯ

ای دریغ از هیچ سنگستی درو بر راه او

Куштагон ишқ ёбандӣ қатори андари қатор

کشتگان عشق یابندی قطار اندر قطار

Лек табъи омёнро монад аз содаи дилӣ

لیک طبع عامیان را ماند از ساده دلی

Ҳар ки домӣ рост кард ӯро дарави бинии шикор

هر که دامی راست کرد او را درو بینی شکار

Гуҳи барин ҳам ҷуфт бошад ҳамчу бедайн бо дурӯғ

گه برین هم جفت باشد همچو بی دین با دروغ

Гуҳ бар он ҳмхўобаҳ гардад ҳамчуи бади ху бо ниқор

گه بر آن همخوابه گردد همچو بد خو با نقار

Ман ки ҷону умру дили дрбохтм дар ишқ ӯ

من که جان و عمر و دل درباختم در عشق او

Ман ки ҷоҳу молу дайн дар ишқ ӯ кардам нисор

من که جاه و مال و دین در عشق او کردم نثار

Бар чу ман каси но касеро баргузинад ҳар замон

بر چو من کس نا کسی را برگزیند هر زمان

Инат бе маънии нигорӣ ваа ки ёрб зинҳор

اینت بی معنی نگاری وه که یارب زینهار

Ҷони ман оташ ҳаме гирад ки аз дуни ҳимматӣ

جان من آتش همی گیرد که از دون همتی

Ҳркро бинад , ҳаме гирад чу оби андари канор

هرکرا بیند، همی گیرد چو آب اندر کنار

Ғайрати онро ки чун норанги даҳ дили бинмш

غیرت آنرا که چون نارنگ ده دل بینمش

Гар ба синаи сад длстии хӯни шдстӣ чун анор

گر به سینه صد دلستی خون شدستی چون انار

Банда аз ваии омнм зеро ки рӯзии бишки сет

بنده از وی آمنم زیرا که روزی بیشک‌ست

Дар тавилаи ишва ӯ сад каси андари интизор

در طویلهٔ عشوهٔ او صد کس اندر انتظار

Дар ҳарам ҳар кас дар ояд лек аз рӯй шараф

در حرم هر کس در آید لیک از روی شرف

Нест як касро мусаллам дар ҳарам кардани шикор

نیست یک کس را مسلم در حرم کردن شکار

Боз агар чанд ин чунин сет ӯ валек ин ба буд

باز اگر چند این چنین ست او ولیک این به بود

Коши андар санг бошад пунбае дар пунбаи зор

کاش اندر سنگ باشد پنبه‌ای در پنبه‌زار

Бед борӣ эминаст аз заҳмат ҳар кас вале

بید باری ایمنست از زحمت هر کس ولی

Санг ноаҳлон хӯрд шохӣ ки дорад миваи бор

سنگ نااهلان خورد شاخی که دارد میوه بار