эй дил аз ақабот бояд даст аз дунё бидор

ای دل از عقبات باید دست از دنیا بدار

Покбозии пешаи гиру роҳ дайн кун ихтиёр

پاکبازی پیشه گیر و راه دین کن اختیار

Тахту тоҷу малик ва ҳастӣ ҷумларо дар ҳам шикан

تخت و تاج و ملک و هستی جمله را در هم شکن

Нақшу меҳри нестӣу муфлисӣ бар ҷон нигор

نقش و مهر نیستی و مفلسی بر جان نگار

Пой бар дунё на ва бар дузи чашм аз ному нанг

پای بر دنیا نه و بردوز چشم از نام و ننگ

Даст бар ъқбои зан ва бар бандаи роҳи фахру ор

دست بر عقبا زن و بر بنده راه فخر و عار

Чун занон то кӣ нишинӣ бар умеди рангу буи

چون زنان تا کی نشینی بر امید رنگ و بوی

Ҳиммати андари роҳи банду гоми зани мардонаи вор

همت اندر راه بند و گام زن مردانه‌وار

Олами суфло на ҷои тести зинҷо бар гузар

عالم سفلی نه جای تست زینجا بر گذر

Ҷаҳд он кун то кунӣ дар олами алавии қарор

جهد آن کن تا کنی در عالم علوی قرار

То нагардӣ фонӣ аз авсофи ин сонии сқр

تا نگردی فانی از اوصاف این ثانی سقر

Бениёзиро набинӣ дар биҳишти кирдигор

بی‌نیازی را نبینی در بهشت کردگار

Гар чу бўзри орзӯии тоҷи дории рӯзи ҳашар

گر چو بوذر آرزوی تاج داری روز حشر

Бош чун Мансури ҳаллоҷи интизори дори дор

باش چون منصور حلاج انتظار دار دار

Аз ҳадиси ишқ ҷонбозон мазан бар хираи лоф

از حدیث عشق جانبازان مزن بر خیره لاف

То ту андари банди ишқ хеш бошӣ устувор

تا تو اندر بند عشق خویش باشی استوار

Ботини ту кӣ кунад бар мураккаби шоҳони сафар

باطن تو کی کند بر مرکب شاهان سفر

То нагардад рои ту бар мураккаби ҳиммати савор

تا نگردد رای تو بر مرکب همت سوار

эй бародар рӯй нанамояд арӯси дайни туро

ای برادر روی ننماید عروس دین ترا

То ҳавои нафаси ту дар роҳ дайн шуд раҳ сипор

تا هوای نفس تو در راه دین شد ره سپار

Чашми он нодон ки ишқ оварад бар ранги садаф

چشم آن نادان که عشق آورد بر رنگ صدف

Валлоҳ ар дидаш расад ҳаргиз ба дар шоҳи вор

والله ار دیدش رسد هرگز به در شاه‌وار

То ту марди сӯратӣ аз худ набинӣ ростӣ

تا تو مرد صورتی از خود نبینی راستی

Мард маънӣ бошу гом аз ҳафт гардун дар гузор

مرد معنی باش و گام از هفت گردون در گذار

Аз паии як ма ки барги гули дамад бар ваии ҳаме

از پی یک مه که برگ گل دمد بر وی همی

Гармӣ ва сардӣ кашад дар боғҳо як соли хор

گرمی و سردی کشد در باغها یک سال خار

Гар ғам дайн дорадат рӯи тўтёии дидаи соз

گر غم دین داردت رو توتیای دیده ساز

Гирди наъли мураккаби ин ифтихори рӯзгор

گرد نعل مرکب این افتخار روزگار