Нашавад пеши ду хуршед ва ду маи тории тир

نشود پیش دو خورشید و دو مه تاری تیر

Гар баради заррае аз хотири Мухтории тир

گر برد ذره‌ای از خاطر مختاری تیر

Онкӣ дар чашми хирадмандӣ ва дар гӯши яқин

آنکه در چشم خردمندی و در گوش یقین

Пеши андозаи сидқаш ба камон ояд тир

پیش اندازهٔ صدقش به کمان آید تیر

Онкии пеши қалами ҳамчуи синонаши гуҳи захм

آنکه پیش قلم همچو سنانش گه زخم

Аз паии фоида чун найзаи миёни бандади тир

از پی فایده چون نیزه میان بندد تیر

Гар ба зар васф кунад барги рзонри пас аз он

گر به زر وصف کند برگ رزانر پس از آن

Барг заррин шавад аз давлат ӯ дар маи тир

برگ زرین شود از دولت او در مه تیر

эй ҷавонӣ ки зи маънии нават дар ҳар гӯш

ای جوانی که ز معنی نوت در هر گوش

Ҳар замони нури ҳамеи нави талабади олами пер

هر زمان نور همی نو طلبد عالم پیر

Сухан аз меҳри ту ороста ояд чу ҷинон

سخن از مهر تو آراسته آید چو جنان

Оташ аз хашми ту омехтаи сӯзад чу съир

آتش از خشم تو آمیخته سوزد چو سعیر

Он гуҳи фикрати ҳаме аз ақл ту ёбад гуҳи назм

آن گه فکرت همی از عقل تو یابد گه نظم

Ба ҳамаи умри наёбади садаф аз абри мтир

به همه عمر نیابد صدف از ابر مطیر

Ҳар чаҳ зини пеши зи назми ҳукамо буд аз ӯ

هر چه زین پیش ز نظم حکما بود از او

Ҳаст имрӯз ба банди суханони ту асир

هست امروز به بند سخنان تو اسیر

Маънии андари сияҳии ҳарф хатат ҳаст чунонк

معنی اندر سیهی حرف خطت هست چنانک

Сӯрати равшании андари сияҳии чашми басир

صورت روشنی اندر سیهی چشم بصیر

Ровии он рӯз ки шеър ту сарояд зи дамаш

راوی آن روز که شعر تو سراید ز دمش

Бод чун хок аз он шеър шавад нақш пазир

باد چون خاک از آن شعر شود نقش‌پذیر

Аз паии дӯстии назми ту мурғон бар шох

از پی دوستی نظم تو مرغان بر شاخ

На аҷабгар пас аз ин сахтаи сроинди сафир

نه عجب گر پس از این سخته سرآیند صفیر

Аз паии инки турои мард ҳаме бинаду бас

از پی اینکه ترا مرد همی بیند و بس

Маънии бикри ҳаме бар ту кунад ҷилваи замир

معنی بکر همی بر تو کند جلوه ضمیر

Ҳар замони Зуҳрау тир аз паии як нуктаи ту

هر زمان زهره و تیر از پی یک نکتهٔ تو

Ҳар ду дар маҷлиси шеър ту қаринанду мушир

هر دو در مجلس شعر تو قرینند و مشیر

Он барин баҳри шаҳӣ арза кунад духтари бикр

آن برین بهر شهی عرضه کند دختر بکر

Вена бар он захма занад баҳри тараб бар Баму зер

وین بر آن زخمه زند بهر طرب بر بم و زیر

Номи он хоҷа ки бар мухлиси шеър ту равад

نام آن خواجه که بر مخلص شعر تو رود

То гуҳи сувар буд бар ҳамаи ҷонҳо тасвир

تا گه صور بود بر همه جانها تصویر

Ман чу шеър ту нивисам зи азизии суханат

من چو شعر تو نویسم ز عزیزی سخنت

Нқси дони машк тақозо кунаду хомаи ҳарир

نقس دان مشک تقاضا کند و خامه حریر

Ҳар касе шеър сарояд валикини сӯии ақл

هر کسی شعر سراید ولیکن سوی عقل

Дар ба хари муҳра куҷо монаду дарё ба ғадир

در به خر مهره کجا ماند و دریا به غدیر

Зиракони Модат овоз бидонанд аз табъ

زیرکان مادت آواز بدانند از طبع

Аблаҳон боз ндонанд танинро зи зФир

ابلهان باز ندانند طنین را ز زفیر

Суханати ғофил буд аз ҳайбати дарёи дили онк

سخنت غافل بود از هیبت دریا دل آنک

Баҳри ахзари шимурди дида ӯ чашми зрир

بحر اخضر شمرد دیدهٔ او چشم ضریر

Матлаъи шеъри ту чун матлаъи шамси сет валек

مطلع شعر تو چون مطلع شمس ست ولیک

Аъамёнро чаҳ шаби мзлм чаҳ бадари мунир

اعمیان را چه شب مظلم چه بدر منیر

Чаҳ аҷаб гар шавад осемаи зи ранг май сарф

چه عجب گر شود آسیمه ز رنگ می صرف

Он тнки бода ки мастӣ кунад аз буии ъсир

آن تنک باده که مستی کند از بوی عصیر

эй мейри суханон каз паии нафъи ҳукамо

ای میر سخنان کز پی نفع حکما

Мари турои қӯти таъйиди алоҳисти вазир

مر ترا قوت تایید الاهیست وزیر

Лекин аз бехабарӣ бехбронст ки ёфт

لیکن از بی‌خبری بی‌خبرانست که یافت

Сару пои туу асли тану ҷони тоҷу сарир

سر و پای تو و اصل تن و جان تاج و سریر

Ту беандеша бигӯе ба аз он андари назм

تو بی اندیشه بگویی به از آن اندر نظم

Ончии як ҳафта нависад ба сад андешаи дабир

آنچه یک هفته نویسد به صد اندیشه دبیر

Чеҳрау зоти туро дар ҳунар аз бе мислӣ

چهره و ذات ترا در هنر از بی‌مثلی

Худ қёсисти бурун аз мисли сӯсану сайр

خود قیاسیست برون از مثل سوسن و سیر

Ман дарин мадҳи ту як муъҷиза дидам зи қалам

من درین مدح تو یک معجزه دیدم ز قلم

Он замон каз дили ман буд сӯии назми сафир

آن زمان کز دل من بود سوی نظم سفیر

Гарчи дил дар сифати мадҳи ту ҳайрон шуда буд

گرچه دل در صفت مدح تو حیران شده بود

ӯ ҳаме кард ҳамаи мадҳи ту мавзун ба срир

او همی کرد همه مدح تو موزون به صریر

Сифати халқи ту дар хотири ман буд ҳануз

صفت خلق تو در خاطر من بود هنوز

Каз ҷавори дами ман бод меифшоанд абир

کز جوار دم من باد می افشاند عبیر

Ҳам ба ҷонат ки биёроста ҷонам чун ҷаҳон

هم به جانت که بیاراسته جانم چون جهان

То забонам бар мадҳи ту ҷирӣ шуд чу ҷрир

تا زبانم بر مدح تو جری شد چو جریر

Шоир аз шеър ту гуяд чаҳ аҷаби дорӣ аз онк

شاعر از شعر تو گوید چه عجب داری از آنک

Аз замини об ба дарё шавад оташ ба асир

از زمین آب به دریا شود آتش به اثیر

эй ҷаҳони ҳунар аз акси ҷамоли ту ҷамил

ای جهان هنر از عکس جمال تو جمیل

эй ду чашми хирад аз нури қарори ту қрир

ای دو چشم خرد از نور قرار تو قریر

Ҳар ду аз хотири некӯи зи паии схтни шеър

هر دو از خاطر نیکو ز پی سختن شعر

Чун тарозуӣ зарем аз қабл дуну хатир

چون ترازوی زریم از قبل دون و خطیر

Даҳр дар шеър назирем надонист валек

دهر در شعر نظیریم ندانست ولیک

Чун туро дид дарин шуғл маро дид назир

چون ترا دید درین شغل مرا دید نظیر

Лек дар ҷумлаи ту аз давлати некӯи шеърӣ

لیک در جمله تو از دولت نیکو شعری

Чун шаҳони сӯии зарии ман чу харони сӯии шъир

چون شهان سوی زری من چو خران سوی شعیر

Тоқ бар тоқи ту аз баҳри сенае чу пиёз

طاق بر طاق تو از بهر سنایی چو پیاز

Ман сногўии туу мондаи дарин ҳуҷра чу сайр

من ثناگوی تو و مانده درین حجره چو سیر

То бар чеҳра гушойон набӯд чашм чу дил

تا بر چهره‌گشایان نبود چشم چو دل

То бар гӯна шиносон набӯд шер чу қӣр

تا بر گونه‌شناسان نبود شیر چو قیر

Бод бар раҳгузари ҳодиса аз гӯнау ашк

باد بر رهگذر حادثه از گونه و اشک

Дилу чашми адуати рост чу ҷом майу шер

دل و چشم عدوت راست چو جام می و شیر

Бодии ороста дар малики сухан то гуҳи ҳашар

بادی آراسته در ملک سخن تا گه حشر

Номаи шеър ба тўқиъи ҷавози ту амир

نامهٔ شعر به توقیع جواز تو امیر