Дар кафи хизлону зли фатҳу зафари гаштии асир

در کف خذلان و ذل فتح و ظفر گشتی اسیر

Гар набӯдӣ ҳар дуро иқболи хоҷаи дастгир

گر نبودی هر دو را اقبال خواجه دستگیر

Нури чашми хоҷаи бўолФтҳи масъӯди онкӣ ӯ

نور چشم خواجهٔ بوالفتح مسعود آنکه او

Чун зафар бо фатҳ ва саъдаст ӯ ҳамаи солаи назир

چون ظفر با فتح و سعدست او همه ساله نظیر

Он ба ҷӯаду зебу кину ройу айшу қадару зеҳн

آن به جود و زیب و کین و رای و عیش و قدر و ذهن

Меҳру маи баҳрому кайвони Зуҳрау брҷису тир

مهر و مه بهرام و کیوان زهره و برجیس و تیر

Қадар ӯ чархи баланду рой ӯ шамси мзӣ

قدر او چرخ بلند و رای او شمس مضی

Қадар ӯ баҳри муҳӣту ҷӯад ӯ абри мтир

قدر او بحر محیط و جود او ابر مطیر

Нест гоҳи донишу ақлу кифоят назд ақл

نیست گاه دانش و عقل و کفایت نزد عقل

Кӯдакӣ чун ӯ ба садри подшоҳии ҳеҷ пер

کودکی چون او به صدر پادشاهی هیچ پیر

Нест ӯгар мардуми чашм эй шигифтӣ пас чарост

نیست او گر مردم چشم ای شگفتی پس چراست

Дидагони хоҷаи бўолФтҳ аз қарор ӯ қрир

دیدگان خواجه بوالفتح از قرار او قریر

Гарчи хирадаст ӯ ҷаҳонро бас азизасту бузург

گرچه خردست او جهان را بس عزیزست و بزرگ

Мардум дида азизаст ар чаҳ хирадасту ҳақир

مردم دیده عزیزست ار چه خردست و حقیر

Шодбош эй гоҳи кӯшиши тези унсур чун ҳадид

شادباش ای گاه کوشش تیز عنصر چون حدید

Дайри зӣ эй вақти бахшиши нарми ҷавҳар чун ҳарир

دیر زی ای وقت بخشش نرم جوهر چون حریر

Ҳаркас аз даъвӣ амиданд ва хатиранду бузург

هرکس از دعوی عمیدند و خطیرند و بزرگ

Ту зи маънии ҳам амидии ҳам бузургии ҳам хатир

تو ز معنی هم عمیدی هم بزرگی هم خطیر

Гар кам аз ту гоҳи шухӣ садр медорад чаҳ шуд

گر کم از تو گاه شوخی صدر می‌دارد چه شد

Дев на гоҳ сулаймон дошт як чанде сарир

دیو نه گاه سلیمان داشت یک چندی سریر

На сҳо чун шамс бар чархаст лекини гоҳи нур

نه سها چون شمس بر چرخست لیکن گاه نور

Сад фалак бояд туро зад то ҷаҳон гардад мунир

صد فلک باید ترا زد تا جهان گردد منیر

Нек монад сайр дар зоҳир ба сӯсан лек боз

نیک ماند سیر در ظاهر به سوسن لیک باز

Чун ббўиӣ давр бошад пояи сӯсани зи сайр

چون ببویی دور باشد پایهٔ سوسن ز سیر

эй бузурги аслӣ ки ҳаргиз кард натавонади тамом

ای بزرگ اصلی که هرگز کرد نتواند تمام

Ҳади базлатро муҳандиси шарти васфатро дабир

حد بذلت را مهندس شرط وصفت را دبیر

Фазлу давлатро мадории малику миллатро мшор

فضل و دولت را مداری ملک و ملت را مشار

Дайну давлатро паноҳии ъзу ҳишматро мушир

دین و دولت را پناهی عز و حشمت را مشیر

Бош то вақт оядат асбоби девони сохтан

باش تا وقت آیدت اسباب دیوان ساختن

То Уторидро бибинӣ пеши хеши андари сафир

تا عطارد را ببینی پیش خویش اندر سفیر

Ховар акнӯн дод хоҳад меҳри умратро тулӯъ

خاور اکنون داد خواهد مهر عمرت را طلوع

Машриқ акнӯн дид хоҳад моҳу солатро масир

مشرق اکنون دید خواهد ماه و سالت را مسیر

Умри андаки дорӣ ва бисёр дории манзалат

عمر اندک داری و بسیار داری منزلت

Чун биҷӯяндати баҳорӣ чун бибинандати ғадир

چون بجویندت بحاری چون ببینندت غدیر

Чашми эҳсон бе басари мондаи сет то рӯзии куҷо

چشم احسان بی بصر مانده‌ست تا روزی کجا

Бишинаванд калаки ту гӯши макоримро срир

بشنواند کلک تو گوش مکارم را صریر

Ҷӯадро шукрии гузорӣ чун касе бинии ғанӣ

جود را شکری گزاری چون کسی بینی غنی

Хештани муҷрими шиносигар касе ёбии фақир

خویشتن مجرم شناسی گر کسی یابی فقیر

Шох агар аз абри иқбол ту ёбад моя Эй

شاخ اگر از ابر اقبال تو یابد مایه‌ای

Ҳар барӣ каз вай барояд ахтарӣ гардад мунир

هر بری کز وی برآید اختری گردد منیر

эй баланди аслӣ ки кам додаст чун ту хоки паст

ای بلند اصلی که کم دادست چون تو خاک پست

эй ҷавони бахтӣ ки кам дидаст чун ту чархи пер

ای جوان بختی که کم دیدست چون تو چرخ پیر

Рӯй зии садрати ниҳодам бо дили умедвор

روی زی صدرت نهادم با دل امیدوار

Пушт карда чун камон аз бими тири змҳрир

پشت کرده چون کمان از بیم تیر زمهریر

То з ҳар дастии бадонеи онкӣ дар айёми хеш

تا ز هر دستی بدانی آنکه در ایام خویش

Андарин санъат надорам дар ҳамаи олами назир

اندرین صنعت ندارم در همه عالم نظیر

Шеър чун некӯ наёяд каз сафоӣ ӯ дилам

شعر چون نیکو نیاید کز صفای او دلم

Ҳар замон дар табъи ман гавҳар ҳаме гардад замир

هر زمان در طبع من گوهر همی گردد ضمیر

Лек айбӣ дорам ва онаст айбам каз хирад

لیک عیبی دارم و آنست عیبم کز خرد

Нестам лати хоргиру қмрбозу бодаи гир

نیستم لت خوارگیر و قمرباز و باده‌گیر

Нони онкас пухта бошад назд онҳо каз хирад

نان آنکس پخته باشد نزد آنها کز خرد

На хамирӣ дорад андари роҳи фитрат на фатир

نه خمیری دارد اندر راه فطرت نه فطیر

На зи бади шеърӣ ба ҳар садрӣ надорам ихтилот

نه ز بد شعری به هر صدری ندارم اختلاط

Лек бе маънии ҳаме дар пеш ҳар хари хайри хайр

لیک بی معنی همی در پیش هر خر خیر خیر

Аз барои луқмае нон бар натавон обрӯӣ

از برای لقمه‌ای نان بر نتوان آبروی

Ваз барои ҷуръа Эй мерафт натавон дар съир

وز برای جرعه‌ای می‌رفت نتوان در سعیر

Аз хирадмандӣу ҳикмати ҳаргизи ин андар хӯрд

از خردمندی و حکمت هرگز این اندر خورد

Каз паии ноне ба дасти фосиқии гирдами асир

کز پی نانی به دست فاسقی گردم اسیر

Чун карямони як дирам ндиҳанд аз рӯй карам

چون کریمان یک درم ندهند از روی کرم

То надорандам ду сол аз интизори андари зҳир

تا ندارندم دو سال از انتظار اندر زحیر

эй суханвар тарбият кун мари маро аз некуӣ

ای سخنور تربیت کن مر مرا از نیکویی

Тоҷирӣ гардад забонам дар мдиҳт чун ҷрир

تاجری گردد زبانم در مدیحت چون جریر

Тавқами андари гардановар аз сахо чун фохта

طوقم اندر گردن آور از سخا چون فاخته

То чу қамарӣ май занам бар шох ӯ софати сафир

تا چو قمری می‌زنم بر شاخ او صافت صفیر

Гарчи ман банда надорам хидматӣ аз фазли хеш

گرچه من بنده ندارم خدمتی از فضل خویش

Ту худовандии баҷои ор аз карами ин дар пазир

تو خداوندی بجا آر از کرم این در پذیر

Подшоҳ донишӣ бошад вазирати ҷӯад аз онк

پادشاه دانشی باشد وزیرت جود از آنک

Пайкар берӯҳ бошад подшоҳ бе вазир

پیکر بی‌روح باشد پادشاه بی‌وزیر

То чу хуршеди сипари кирдор дар бурҷи камон

تا چو خورشید سپر کردار در برج کمان

Дар равад охир буд мртозёнро моҳи тир

در رود آخر بود مرتازیان را ماه تیر

Бодат аз чархи камони кирдор ҳар дами нав ба нав

بادت از چرخ کمان کردار هر دم نو به نو

Неъмату асбоби қисму давлату иқболи тир

نعمت و اسباب قسم و دولت و اقبال تیر

Бади сголи бади сголти боди чархи кӣнаи вар

بد سگال بد سگالت باد چرخ کینه‌ور

Дўстори дўсторт бояд ҷаббори қадир

دوستار دوستارت باید جبار قدیر