Орост ҷаҳондори дигарбораи ҷаҳон ро

آراست جهاندار دگرباره جهان را

Чу хулд барин кард , заминроу замон ро

چو خلد برین کرد، زمین را و زمان را

Фармуд ки то чархи яке давр дигар кард

فرمود که تا چرخ یکی دور دگر کرد

Хуршеди бпимўди масири даврон ро

خورشید بپیمود مسیر دوران را

Айдун ки биёрост мари ин пери хрФ ро

ایدون که بیاراست مر این پیر خرف را

Коед ҳасад аз тозгиши тозаи ҷавон ро

کاید حسد از تازگیش تازه جوان را

Ҳар рӯзи ҷаҳони хуштар аз онаст чу ҳар шаб

هر روز جهان خوشتر از آنست چو هر شب

Ризвон бигушоед ҳамаи дарҳои ҷинон ро

رضوان بگشاید همه درهای جنان را

Гӯйӣ ки ҳаво ғолия омехт бхрўор

گویی که هوا غالیه آمیخت بخروار

Пар кард аз он ғолияҳо ғолияи дон ро

پر کرد از آن غالیه‌ها غالیه‌دان را

Ганҷӣ ки ба ҳар кунҷи ниҳон буд зи қорун

گنجی که به هر کنج نهان بود ز قارون

Аз хок баровард мари он ганҷи ниҳон ро

از خاک برآورد مر آن گنج نهان را

Абрӣ ки ҳаме барф баборед бибаред

ابری که همی برف ببارید ببرید

Шуд ғарқаи баҳрӣ ки надид инчи карон ро

شد غرقهٔ بحری که ندید ایچ کران را

Он абри дрри бори зи дарё ки барояд

آن ابر درر بار ز دریا که برآید

Пар карда з дару дираму донаи даҳон ро

پر کرده ز در و درم و دانه دهان را

Аз бас ки баборед ба оби андари лўлў

از بس که ببارید به آب اندر لولو

Чун лўлў тар кард ҳамаи оби равон ро

چون لولو تر کرد همه آب روان را

Ранҷӣ ки ҳаме бод фазояд зи бзидн

رنجی که همی باد فزاید ز بزیدن

Бар мо бўзид аз қабл роҳати ҷон ро

بر ما بوزید از قبل راحت جان را

Кӯҳи он тели кофур бадал кард ба сиФўр

کوه آن تل کافور بدل کرد به سیفور

Шодӣ равон дод мари он шоди равон ро

شادی روان داد مر آن شاد روان را

Бар кӯҳ аз он тӯдаи кофури гронбор

بر کوه از آن تودهٔ کافور گرانبار

Хуршед сабк кард мари он бори гарон ро

خورشید سبک کرد مر آن بار گران را

Хокӣ ки ҳамаи жолаи ситад аз даҳани абр

خاکی که همه ژاله ستد از دهن ابر

То бар кунад он лолаи хуши хуфтаи ситон ро

تا بر کند آن لالهٔ خوش خفته ستان را

Чандон зи ҳаво жола баборед бадви абр

چندان ز هوا ژاله ببارید بدو ابر

То лола ситон кард ҳамаи лолаи ситон ро

تا لاله ستان کرد همه لاله ستان را

Аз ранги гулу лола кунун бози бунафша

از رنگ گل و لاله کنون باز بنفشه

Чун нил шавад хира кунад гавҳари кон ро

چون نیل شود خیره کند گوهر کان را

Шабгир занад наъраи куланг аз дили муштоқ

شبگیر زند نعره کلنگ از دل مشتاق

Вази наъра задан таъна занад наъраи занон ро

وز نعره زدن طعنه زند نعره زنان را

Он лклк гуяд ки : лаки алҳмд , лаки алшкр

آن لکلک گوید که: لک الحمد، لک الشکر

Ту туъма ман кардае он мори дмон ро

تو طعمهٔ من کرده‌ای آن مار دمان را

Қамарӣ наад аз пушт қабоӣ хазу қоқм

قمری نهد از پشت قبای خز و قاقم

Акнӯн ки битобед ва бапушед каттон ро

اکنون که بتابید و بپوشید کتان را

Товус кунад ҷилва чу аз давр ба бинад

طاووس کند جلوه چو از دور به بیند

Бар фарқи сари ҳудҳуд , он тоҷи каён ро

بر فرق سر هدهد، آن تاج کیان را

Мўсиҷаҳ ҳаме гуяд : ё розиқи раззоқ

موسیجه همی گوید: یا رازق رزاق

Рӯзии даҳ ҷонбхши туе инсӣу ҷон ро

روزی ده جانبخش تویی انسی و جان را

Зоғ аз шағаб биҳдаҳ барбандад минқор

زاغ از شغب بیهده بربندد منقار

Чун фохтаи бигушода ба тасбеҳи забон ро

چون فاخته بگشاده به تسبیح زبان را

Пайваста ҳумо гуяд : якеаст ягона

پیوسته هما گوید: یکیست یگانه

То дар тараби орад ба ҳаво бар варашон ро

تا در طرب آرد به هوا بر ورشان را

Гунҷишки баҳории сифат борӣ гуяд

گنجشک بهاری صفت باری گوید

Каз бум ба ангезади ашҷори навон ро

کز بوم به انگیزد اشجار نوان را

Ҳар гуяд ҳў сад бидамӣ сурхи кабӯтар

هر گوید هو صد بدمی سرخ کبوتر

Дар гуфтан ҳў дорад пайвастаи лисон ро

در گفتن هو دارد پیوسته لسان را

Чрғон ба сари чанги даровардаи тзрўон

چرغان به سر چنگ درآورده تذروان

Тасбеҳ шуда аз даҳани мурғи мари он ро

تسبیح شده از دهن مرغ مر آن را

Шорк чу муаззин ба саҳари ҳалқи кушода

شارک چو موذن به سحر حلق گشاده

Он жўлк ва он съўаҳ аз он дода азон ро

آن ژولک و آن صعوه از آن داده اذان را

Он шишккони шоди азин санг ба он санг

آن شیشککان شاد ازین سنگ به آن سنگ

Пояндау пӯяндаи мари он пайки давон ро

پاینده و پوینده مر آن پیک دوان را

Он Кебеки мураққаъи салби брчдаҳи доман

آن کبک مرقع سلب برچده دامن

Аз ғолияи ғули сохта аз баҳри нишон ро

از غالیه غل ساخته از بهر نشان را

Бингар ба ҳаво бар ба чаковак ки чаҳ гуяд

بنگر به هوا بر به چکاوک که چه گوید

Хайру ҳасанати бодои хайроту ҳисон ро

خیر و حسنت بادا خیرات و حسان را

Но?зидани ноз ва навоҳои сричаҳ

نازیدن ناز و نواهای سریچه

Нотиқ кунад он мурда бенутқу баён ро

ناطق کند آن مردهٔ بی‌نطق و بیان را

Он куркӣ гуяд ки : тӯии қодири қаҳҳор

آن کرکی گوید که: توی قادر قهار

Аз марги ҳаме қаҳр кунӣ мари ҳайвон ро

از مرگ همی قهر کنی مر حیوان را

Пайваста ҳаме гуяд он сари шаби ташна

پیوسته همی گوید آن سر شب تشنه

Бе оби малик сабр диҳад мари аташон ро

بی‌آب ملک صبر دهد مر عطشان را

Мурғобии Сурхоб ки дар об нишинад

مرغابی سرخاب که در آب نشیند

Гуяд ки худоӣу сазоеи ту ҷаҳон ро

گوید که خدایی و سزایی تو جهان را

Дар хуед чунин гуяд курк ки : худоё

در خوید چنین گوید کرک که: خدایا

Ту холиқи халқонеи сад қарни қирон ро

تو خالق خلقانی صد قرن قران را

Гӯйанд тзрўон ки ту онӣ ки бадоне

گویند تذروان که تو آنی که بدانی

Рози тан беқӯт ва берӯҳу равон ро

راز تن بی‌قوت و بی‌روح و روان را

Он боз чунин гуяд ёрб ту нигаҳдор

آن باز چنین گوید یارب تو نگهدار

Бар уммати пайғамбар , имону амон ро

بر امت پیغمبر، ایمان و امان را

Он каркас бо қӯт гуяд ки ба қудрат

آن کرکس با قوت گوید که به قدرت

Ҷаббори нигаҳдор , ин куну макон ро

جبار نگهدار، این کون و مکان را

Бингар ки уқоб аз пас тасбеҳ чаҳ гуяд

بنگر که عقاب از پس تسبیح چه گوید

Ороста доред мари ин сирату сон ро

آراسته دارید مر این سیرت و سان را

Булбул чаҳ музаккар шудау қамарии қорӣ

بلبل چه مذکر شده و قمری قاری

Бардошта ҳар ду шағабу бонгу фиғон ро

برداشته هر دو شغب و بانگ و فغان را

Ояд ба ту ҳар поси хурӯшии зи хурӯсӣ

آید به تو هر پاس خروشی ز خروسی

Кӣ ғофил , бигзор ҷаҳони гузарон ро

کی غافل، بگذار جهان گذران را

Овоза баровард ки : эй қавми тани хеш

آوازه برآورد که: ای قوم تن خویش

Дӯзах мабаред аз паии баҳмону фалон ро

دوزخ مبرید از پی بهمان و فلان را

Дунё чу яке бешаи шумориду жёни шер

دنیا چو یکی بیشه شمارید و ژیان شیر

Дар бешаи мшўриди мари он шери жён ро

در بیشه مشورید مر آن شیر ژیان را

Дар ҷустани нони оби рух хеш марезед

در جستن نان آب رخ خویش مریزید

Дар нори мсўзиди равон аз паии нон ро

در نار مسوزید روان از پی نان را

Эзад чу ба зуннори нбстсти миёнатон

ایزد چو به زنار نبستست میانتان

Дар пеш чу худ хира мабандед миён ро

در پیش چو خود خیره مبندید میان را

Зон пеш ки ҷонатон бастанд малики аламут

زان پیش که جانتان بستاند ملک الموت

Аз қабза шайтон бустонед Аннан ро

از قبضهٔ شیطان بستانید عنان را

Мҷдўди бдинҳоли ту нздиктрӣ зонк

مجدود بدینحال تو نزدیکتری زانک

Перят ба нҳмори фиристодаи хазон ро

پیریت به نهمار فرستاده خزان را