Даргаи халқи ҳамаи зарқ ва фиребасту ҳавас

درگه خلق همه زرق و فریبست و هوس

Кори даргоҳи худованд ҷаҳон дораду бас

کار درگاه خداوند جهان دارد و بس

Ҳар ки ӯ ном касе ёфт зи он дарга ёфт

هر که او نام کسی یافت ز آن درگه یافت

эй бародари кас ӯ бош ва миндиш аз кас

ای برادر کس او باش و میندیش از کس

Бандаи хос малик бош ки бо доғи малик

بندهٔ خاص ملک باش که با داغ ملک

Рӯзҳо эминӣ аз шаҳна ва шабҳо зи асас

روزها ایمنی از شحنه و شبها ز عسس

Гарчи бо тоъатӣ аз ҳазрат ӯ « лои томн »

گرچه با طاعتی از حضرت او «لا تامن»

Врчаҳ бо маъсиятӣ аз дар ӯ « лои тёс »

ورچه با معصیتی از در او «لا تیاس»

Врчаҳи хӯбӣ ба сӯии зишт ба хории мангар

ورچه خوبی به سوی زشت به خواری منگر

Кандарин малик чу товус бакораст магас

کاندرین ملک چو طاووس بکارست مگس

Сокину сулб ва амин бош ки то дар раҳи дайн

ساکن و صلب و امین باش که تا در ره دین

Зиракон бо ту наёранд зад аз бими нафас

زیرکان با تو نیارند زد از بیم نفس

Каз гарони сангии ганҷур сипеҳр омад кӯҳ

کز گران سنگی گنجور سپهر آمد کوه

Вази сбксории бозича бод омад хас

وز سبکساری بازیچهٔ باد آمد خس

Ту фириштаи шӯй ар ҷаҳд кунӣ аз паии онк

تو فرشته شوی ار جهد کنی از پی آنک

Барг тӯтаст ки гаштаст ба тадриҷи атлас

برگ توتست که گشتست به تدریج اطلس

Ҳамраҳи ҷон ва хирад бош сӯии олами қудс

همره جان و خرد باش سوی عالم قدس

На сутурӣ ки туро олам ҳисаст ҷарас

نه ستوری که ترا عالم حسست جرس

Пӯст бигзор ки то пок шавад дайни ту ҳон

پوست بگذار که تا پاک شود دین تو هان

Ки чӯбии пӯст буд соф шавад ҷўзу адас

که چوبی پوست بود صاف شود جوز و عدس

Ошиқии пурхуру пари шаҳвату пари хоб чу хирс

عاشقی پرخور و پر شهوت و پر خواب چو خرس

Нафас гуёӣ ту з онаст ба ҳикмати ахрс

نفس گویای تو ز آنست به حکمت اخرس

Рӯ ки устод ту ҳирсаст аз он дар раҳи дайн

رو که استاد تو حرصست از آن در ره دین

Сафарат ҳаст чу шогирди расани тоб аз пас

سفرت هست چو شاگرد رسن تاب از پس

Номи боқии талабии гирд кам озории гирд

نام باقی طلبی گرد کم آزاری گرد

Каз кам озории пар умр бимонад каркас

کز کم آزاری پر عمر بماند کرکس

Дар сари ҷавр ту шуд дайни туу ?данеи ту

در سر جور تو شد دین تو و دنیی تو

Ки на шаби пӯшу қбободт ва на зин на фарс

که نه شب پوش و قبابادت و نه زین نه فرس

Чанг дар гуфта яздону паямбари зану рӯ

چنگ در گفتهٔ یزدان و پیمبر زن و رو

Кончаҳи қуръон ва хабар нест фасонаи сету ҳавас

کآنچه قرآن و خبر نیست فسانه‌ست و هوس

Аввалу охири қуръони з чаҳ « бо » омад ва « син »

اول و آخر قرآن ز چه «با» آمد و «سین»

Яъне надар раҳи дайни раҳбари ту қуръони бас

یعنی ندر ره دین رهبر تو قرآن بس

Оз бигзор ки бо оз ба ҳикмат нарисӣ

آز بگذار که با آز به حکمت نرسی

Вари баён боядат аз ҳоли сенае бар рас

ور بیان بایدت از حال سنایی بر رس