Ба об монад ёри марои сифоту сафоаш

به آب ماند یار مرا صفات و صفاش

Ки рӯй хеш бибинӣ чу бенгарӣ бқФош

که روی خویش ببینی چو بنگری بقفاش

зи буиу хӯбии ҷаъд ва ду зулфи мишкӣнаш

ز بوی و خوبی جعد و دو زلف مشکینش

зи рангу гардану гӯш ва ду оризи зебоаш

ز رنگ و گردن و گوش و دو عارض زیباش

Нигор хона чинасту нофи оҳӯии чин

نگار خانهٔ چین است و ناف آهوی چین

Даруни чини ду зулфу буруни чини қабоаш

درون چین دو زلف و برون چین قباش

Басӣ намонад мари он сарву моҳро ки шавад

بسی نماند مر آن سرو و ماه را که شود

Чу абри пардаи хуршеди сояи болоаш

چو ابر پردهٔ خورشید سایهٔ بالاش

Аҷаби мадоргар аз хеш бӯса бирабоед

عجب مدار گر از خویش بوسه برباید

Ки оинаи сети ҷаҳони пеши чашм ӯ зи зёш

که آینه‌ست جهان پیش چشم او ز ضیاش

Падед гашта ду ҷурми Суҳайл ва сӣ парвин

پدید گشته دو جرم سهیل و سی پروین

Миёни доираи моҳи вазири ҷурми сҳош

میان دایرهٔ ماه وزیر جرم سهاش

Брнг чун гул сӯрӣаст лек нашиносам

برنگ چون گل سوریست لیک نشناسم

Чу ман баробар ӯ бошам аз гули раъноаш

چو من برابر او باشم از گل رعناش

з рӯй ақл ки ёради чхид бар сифаташ

ز روی عقل که یارد چخید بر صفتش

зи роҳи дида ки ёрад қабул кард ҳавоаш

ز راه دیده که یارد قبول کرد هواش

Ки дидаи рӯзӣ бо нур рӯй ӯ пайваст

که دیده روزی با نور روی او پیوست

Азу нагашт ҷудо то накард нобӣноаш

ازو نگشت جدا تا نکرد نابیناش

Ба оташи рух ӯ раҳ ки ёфт каз туфи ишқ

به آتش رخ او ره که یافت کز تف عشق

Ҳазор ҷону ҷигари сӯхти зулфи дӯди осоаш

هزار جان و جگر سوخت زلف دود آساش

Касе ки баста ӯ шуд замона доғӣ кард

کسی که بستهٔ او شد زمانه داغی کرد

Миёни ҷонаши з « лни тФлҳўои азо абаданаш »

میان جانش ز «لن تفلحوا اذا ابداش»

Чу офтоби ҷҳонтоби гашти талъати дӯст

چو آفتاب جهانتاب گشت طلعت دوست

Ки нест ҷузи дили озодагони нишони ҳавоаш

که نیست جز دل آزادگان نشان هواش

Балои дӯстӣ ӯ маро шаробӣ дод

بلای دوستی او مرا شرابی داد

Ки ҷуз аҷал набӯд мастӣ аз шароби Балош

که جز اجل نبود مستی از شراب بلاش

зи корвон табиат наёфт як шабу рӯз

ز کاروان طبیعت نیافت یک شب و روز

Саводи дидаи ман суди хобӣ аз савдоаш

سواد دیدهٔ من سود خوابی از سوداش

Бпрсдми зи риёи гуҳи гуҳӣ ба роҳ валек

بپرسدم ز ریا گه گهی به راه ولیک

Ҳазор сидқи фидои як дурӯғу риёаш

هزار صدق فدای یک دروغ و ریاش

Дили шикастаи торик азу бидон ҷӯям

دل شکستهٔ تاریک ازو بدان جویم

Ки менасаб кунад аз зулфаки сиёҳи дўтош

که می نسب کند از زلفک سیاه دوتاش

Вагарнаи дил чаҳ дареғаст аз касе ки буд

وگرنه دل چه دریغست از کسی که بود

Ҳазор ҷони муқаддаси фидои ҷавру ҷафоаш

هزار جان مقدس فدای جور و جفاش

Пазира поиши ҷафоҳои ӯ шавам шабу рӯз

پذیره پایش جفاهای او شوم شب و روز

Барои он ки насаб дорад он ҷафои зи ризоаш

برای آن که نسب دارد آن جفا ز رضاش

Чу роҳати дилаши андари ъноӣ ҷон манаст

چو راحت دلش اندر عنای جان منست

Чаҳ ман чаҳ анингар дркшми Аннани зи ънош

چه من چه عنین گر درکشم عنان ز عناش

Гуҳи латофати пайдо ба чашмҳо пинҳонаш

گه لطافت پیدا به چشمها پنهانش

Бгоҳ тобиши пинҳони зи дидаҳо пайдоаш

بگاه تابش پنهان ز دیده‌ها پیداش

Вафоӣ ӯ сабаби рӯзи нек ва бахт накӯаст

وفای او سبب روز نیک و بخت نکوست

зи баҳри онкӣ чу ман имтиҳон кунам ъмдош

ز بهر آنکه چو من امتحان کنم عمداش

Чу кунят баракоти мубораки фатҳӣ

چو کنیت برکات مبارک فتحی

Нишони баракату фатҳу мборкисти вафоаш

نشان برکت و فتح و مبارکیست وفاش

Амини малики дӯшаи қозии амид ки кард

امین ملک دوشه قاضی عمید که کرد

Худои мояи тарсу умеди ҳамчуи қазоаш

خدای مایهٔ ترس و امید همچو قضاش

Фурӯд марказ чархаст қоидаи ҳлмш

فرود مرکز چرخست قاعدهٔ حلمش

Вароӣ олам ақласт ҳиммати волоаш

ورای عالم عقلست همت والاش

Далели мояи нозу навози гашти дилаш

دلیل مایهٔ ناز و نواز گشت دلش

Атои олами злу ниёзи гашти атоаш

عطای عالم ذل و نیاز گشت عطاش

Ба ишқ ӯ чу сенаеи паноҳ хеш наёфт

به عشق او چو سنایی پناه خویش نیافت

Бидида хираду рӯҳ дар наёфт сенааш

بدیدهٔ خرد و روح در نیافت سناش

Замонаро зи пай зодани чунуи фарзанд

زمانه را ز پی زادن چنو فرزند

Ақими гашти чаҳор ИМАот ва ҳафт обоаш

عقیم گشت چهار امهات و هفت آباش

Ризоу хашмаш агар нестии муфиду музир

رضا و خشمش اگر نیستی مفید و مضر

Ду барнадоштӣ имони ҳамеи зи хавфу раҷоаш

دو برنداشتی ایمان همی ز خوف و رجاش

зи баҳри ҳишмат ӯро шудаст дар шабу рӯз

ز بهر حشمت او را شدست در شب و روز

Бенот наъши парастору бандаи ибни зкош

بنات نعش پرستار و بنده ابن ذکاش

зи ишқи симу зи хуии змиму феъли лӣим

ز عشق سیم و ز خوی ذمیم و فعل لئیم

Сӯии Карими басии хортар буд аъдоаш

سوی کریم بسی خوارتر بود اعداش

зи Авни мейру зи лутфи дабиру фаҳми вазир

ز عون میر و ز لطف دبیر و فهم وزیر

Сӯии асири басии хубтар буд симоаш

سوی اسیر بسی خوبتر بود سیماش

Хилоф ӯ ба биҳишт ар касе бияндешад

خلاف او به بهشت ار کسی بیندیشد

Касе худои миёни биҳиштён ба ва бош

کسی خدای میان بهشتیان به و باش

Аз онкӣ ҳаст нишоти ҷаҳони зи раҳмати ҳақ

از آنکه هست نشاط جهان ز رحمت حق

Чу рӯзи иду шаб қадар шуд сабоҳу мсош

چو روز عید و شب قدر شد صباح و مساش

Ба рӯз « нҳни қсмно » худои андари лавҳ

به روز «نحن قسمنا» خدای اندر لوح

Бирав навишт ҳамаи чизи ҷузи гуноҳи фаноаш

برو نوشت همه چیز جز گناه فناش

Забонаш хушк шавад чун забони қуфл ба ком

زبانش خشک شود چون زبان قفل به کام

Касе ки нотиқа ӯ нашуд калиди саноаш

کسی که ناطقهٔ او نشد کلید ثناش

Чаҳ беназир касаст ӯ ки ваҳми ман садбор

چه بی نظیر کسست او که وهم من صدبار

Ба аршу фарши давид ва надид каси ҳамтоаш

به عرش و فرش دوید و ندید کس همتاش

Саноӣ ӯро ҳади камол пайдо нест

ثنای او را حد کمال پیدا نیست

Ки беш ояд чун бештар кунанд адоаш

که بیش آید چون بیشتر کنند اداش

Ҳаётро чаҳ гўорндаҳтар зи об валек

حیات را چه گوارنده‌تر ز آب ولیک

Касе ки бештараш хӯрд бикашади истисқоаш

کسی که بیشترش خورد بکشد استسقاش

з рӯҳ наУмия мо ноки нисбатӣ дорад

ز روح نامیه ما ناکه نسبتی دارد

Саноӣ ӯ ки фазояд ҳаме ба умри саноаш

ثنای او که فزاید همی به عمر ثناش

Хаттӣ ки сӯрати як васфи халқ ӯ буд он

خطی که صورت یک وصف خلق او بود آن

Димоғҳо нашносад ҳамеи зи машки хатоаш

دماغها نشناسد همی ز مشک خطاش

Ҳар он сухан ки кунад риштаи нӯки хома ӯ

هر آن سخن که کند رشته نوک خامهٔ او

Замона боз надонад зи лўлўи лолоаш

زمانه باز نداند ز لولو لالاش

Ба гоҳи Мӯсо агар саҳари калак ӯ дидӣ

به گاه موسی اگر سحر کلک او دیدی

Миён бибастӣ дар пеш ӯ чу найзаи Асоаш

میان ببستی در پیش او چو نیزه عصاش

Шудаст мояи андешаи ҳамчуи савдо лек

شدست مایهٔ اندیشه همچو سودا لیک

Фузун тараст бадӣдори қӯти сафроаш

فزون‌ترست بدیدار قوت صفراش

Ду маликро бадви нӯки қалам чунон кардаст

دو ملک را بدو نوک قلم چنان کردست

Ки ақл боз надонад ҳамеи зи як дарёаш

که عقل باز نداند همی ز یک دریاش

Чу қаҳри қудрати борӣ ҳаме диҳад дар малик

چو قهر قدرت باری همی دهد در ملک

Миёни чори гуҳари иттифоқи ақлу дҳош

میان چار گهر اتفاق عقل و دهاش

Касе ки рост набӯд ин сетонаро чу « алиф »

کسی که راست نبود این ستانه را چو «الف»

Ба пеши хизмати султон миён бибаст чу « лоаш »

به پیش خدمت سلطان میان ببست چو «لاش»

Қавоми малики ълоиии зи рой олӣ ӯст

قوام ملک علایی ز رای عالی اوست

Аз он чу малик азизаст назд шоҳи ълош

از آن چو ملک عزیزست نزد شاه علاش

Чунон кунад чу Хизри малики шоҳро аз вуҷӯд

چنان کند چو خضر ملک شاه را از وجود

Ки сад ситора битобад чу гунбади хзрош

که صد ستاره بتابد چو گنبد خضراش

Камоли давлати ғазнӣни ҳаме чунон ҷӯяд

کمال دولت غزنین همی چنان جوید

Ки хоҳадӣ ки фалак бошадӣ ҳам аз ақсош

که خواهدی که فلک باشدی هم از اقصاش

Басӣ намонад ки ин маликро тамом кунад

بسی نماند که این ملک را تمام کند

зи кимиёу зи оби ҳаёт ва аз анқоаш

ز کیمیا و ز آب حیات و از عنقاش

Ҷазои некӣ ӯ бениёзӣ абадаст

جزای نیکی او بی‌نیازی ابدست

Гумони барӣ ки магари шарҳ ном ӯст ҷазоаш

گمان بری که مگر شرح نام اوست جزاش

Умеду тарс аҷаб нест аз дуоаш ки ҳаст

امید و ترس عجب نیست از دعاش که هست

Хазонаи баду неки худои малики дуоаш

خزانهٔ بد و نیک خدای ملک دعاش

Касе ки шаҳна ӯ исмати худоӣ буд

کسی که شحنهٔ او عصمت خدای بود

Шигифт нест ки ёвар буд замину самоаш

شگفت نیست که یاور بود زمین و سماش

зи кули ҷавҳар ӯ ақл хира монад чу дид

ز کل جوهر او عقل خیره ماند چو دید

Ҳазор ҷавҳар дарё намой дар аҷзоаш

هزار جوهر دریا نمای در اجزاش

Чу чокар дар ӯ хост буд ҷавҳари ақл

چو چاکر در او خواست بود جوهر عقل

Басаст бар шарафу хоҷагии далелу гўош

بسست بر شرف و خواجگی دلیل و گواش

Зиҳии ҷамоли ту он офтоб кандар ҷӯад

زهی جمال تو آن آفتاب کاندر جود

Дареғ нест зи аршу зи фарши зиллу зёш

دریغ نیست ز عرش و ز فرش ظل و ضیاش

Замини зи лутфи тугар об ёбадӣ шавадӣ

زمین ز لطف تو گر آب یابدی شودی

Ба рФқи меҳри гё ҳар чаҳ ҳаст заҳри гёш

به رفق مهر گیا هر چه هست زهر گیاش

Ҳар он чароғ каз осеб дам шавад ночиз

هر آن چراغ کز آسیب دم شود ناچیز

Чу доғи саъй ту дорад бпрўрди нкбош

چو داغ سعی تو دارد بپرورد نکباش

Дар оби тира ки дар ваии шкрбнгдозд

در آب تیره که در وی شکربنگدازد

Чу хуйу халқ ту гирад фурӯ хӯрд хороаш

چو خوی و خلق تو گیرد فرو خورد خاراش

Агар зи рои ту таъси ёфтӣ гардун

اگر ز رای تو تاثیر یافتی گردون

Ду тавқи заррини гаштӣ ба шакли аждарҳояш

دو طوق زرین گشتی به شکل اژدرهایش

Ҳар ончии ваҳми ту сӯрат кунад зи олами ақл

هر آنچه وهم تو صورت کند ز عالم عقل

Ҳуруфи ҷомаи ҷони пӯшад ар кашад саҳроаш

حروف جامهٔ جان پوشد ار کشد صحراش

Бараҳна бошад агар дар ҳиҷоб ғайб равад

برهنه باشد اگر در حجاب غیب رود

Касе ки калак ту кардаст дар ҷаҳони расвоаш

کسی که کلک تو کردست در جهان رسواش

Ҷамолу ҷисми ту маънисти он ғайри ту нақш

جمال و جسم تو معنیست آن غیر تو نقش

Аз онкӣ нест каси осӯдаи дили зи баргу навоаш

از آنکه نیست کس آسوده‌دل ز برگ و نواش

Бзргўорои доне ки мари сенае ро

بزرگوارا دانی که مر سنایی را

Ҷуз аз атоӣ карямон набошад инчи сенааш

جز از عطای کریمان نباشد ایچ سناش

Валек нест карӣмии ҷуз аз ту андари аср

ولیک نیست کریمی جز از تو اندر عصر

Ки то кунад каф ӯ аз кафи ниёзи ҷудоаш

که تا کند کف او از کف نیاز جداش

Азин ҳама ки ту доне ки кистанд эшон

ازین همه که تو دانی که کیستند ایشان

Ба мадҳ ҳар ки ғулув кард фикрати доноаш

به مدح هر که غلو کرد فکرت داناش

Аз он фузун нашавад то қиёмати он шохӣ

از آن فزون نشود تا قیامت آن شاخی

Ки ҷуз ба ранг набӯдаст беху барги намоаш

که جز به رنگ نبودست بیخ و برگ نماش

Ҷуз аз ту бандаи басӣ мадҳ гуфт дар ғзнӣ

جز از تو بنده بسی مدح گفت در غزنی

Шунид мадҳаш ҳар кас вале надид сахоаш

شنید مدحش هر کس ولی ندید سخاش

Ҳазор маънӣ узро бигуфт банда валек

هزار معنی عذرا بگفت بنده ولیک

Чу хоҷа анин бошад чаҳ лиззат аз узроаш

چو خواجه عنین باشد چه لذت از عذراش

Мҳо ба назд ту ин банда гавҳарӣ оварад

مها به نزد تو این بنده گوهری آورد

Ки ҷузи сахоати кас ӯро надонад арзўи баҳоаш

که جز سخات کس او را نداند ارزو بهاش

зи дӯстии сифати ту ба кӯҳ хонаму дашт

ز دوستی صفت تو به کوه خوانم و دشت

зи баҳри онкӣ мсно шавад ҳамеи зи садоаш

ز بهر آنکه مثنا شود همی ز صداش

Басои ксо ки зи дуни ҳимматӣу бадбахтӣ

بسا کسا که ز دون همتی و بدبختی

Ба мадҳ гӯй нашуд зару ҷома дар колоаш

به مدح گوی نشد زر و جامه در کالاش

Кунун чу ҷома ғўкаст пайкари дирамаш

کنون چو جامهٔ غوک است پیکر درمش

Кунун чу пайкари мурдаи сети ҷомаи дебоаш

کنون چو پیکر مرده‌ست جامهٔ دیباش

Трбнаҳ гар нахурд марди сифлаи пеш аз марг

تربنه گر نخورد مرد سفله پیش از مرگ

Пас аз вафот чаҳ лиззати зи баррау ҳалвоаш

پس از وفات چه لذت ز بره و حلواش

Ба ихтиёр кунад оқили он амали имрӯз

به اختیار کند عاقل آن عمل امروز

Каз изтирор ҳаме кард боядӣ фардоаш

کز اضطرار همی کرد بایدی فرداش

Агар нтобад хуршеди бахшиши ту бар ӯ

اگر نتابد خورشید بخشش تو بر او

Бикушта гири ҳавои маи дай аз сармоаш

بکشته گیر هوای مه دی از سرماش

Дуо турост агар чаҳ раҳятро аз аҷз

دعا تراست اگر چه رهیت را از عجز

Ҳаме муъоина уфтад пас аз хитоби дуоаш

همی معاینه افتد پس از خطاب دعاش

Ҳамеша то набӯд ҷузи паии салоҳи ҷаҳон

همیشه تا نبود جز پی صلاح جهان

Даруни чанбари чархи обу норӯи хоку ҳавоаш

درون چنبر چرخ آب و نارو خاک و هواش

Чу обу оташ ва чун боди хоки боди муқӣм

چو آب و آتش و چون باد خاک باد مقیم

Сафоу бартарӣу рӯҳи парварӣу бақоаш

صفا و برتری و روح پروری و بقاش

зи эътидоли тобъи танат ба роҳати бод

ز اعتدال طابع تنت به راحت باد

Ки офариди худованди баҳри роҳати моаш

که آفرید خداوند بهر راحت ماش