эй ҷавони зери чарх пер мабош
ای جوان زیر چرخ پیر مباش
ё зи давронаш дар нафир мабош
یا ز دورانش در نفیر مباش
ё буруни шӯи зи чарх чун мардон
یا برون شو ز چرخ چون مردان
Варна бо ?вилу вой ва вир мабош
ورنه با ویل و وای و ویر مباش
Асари дӯзах ар наме хоҳӣ
اثر دوزخ ار نمیخواهی
Сокини гунбад асир мабош
ساکن گنبد اثیر مباش
Гар Саидят орзӯаст ба адан
گر سعیدیت آرزوست به عدن
Дар саропарда съир мабош
در سراپردهٔ سعیر مباش
Ту варои чаҳор ва панҷ ва шашӣ
تو ورای چهار و پنج و ششی
Дар кафи ҳафт ва ҳашт асир мабош
در کف هفت و هشت اسیر مباش
Дар сарои зарби ақлу нафасу фалак
در سرا ضرب عقل و نفس و فلک
Ноқидӣ бошу ҷуз басир мабош
ناقدی باش و جز بصیر مباش
Дар миёни ғуруру ваҳму хаёл
در میان غرور و وهم و خیال
Бастаи деви баста гир мабош
بستهٔ دیو بسته گیر مباش
Ҳар дамӣ бо кушоди номаи ақл
هر دمی با گشاد نامهٔ عقل
Гар ту султон нае сафир мабош
گر تو سلطان نهای سفیر مباش
Манӣ андоз бош чун мардон
منی انداز باش چون مردان
Гар нае зани манӣ пазир мабош
گر نهای زن منی پذیر مباش
Гар турои ҷон ба визр олудаст
گر ترا جان به وزر آلودست
Доруӣ визр кун вазир мабош
داروی وزر کن وزیر مباش
Аз барои хилофу истибдод
از برای خلاف و استبداد
Ба сарви днб ҷуз бигир мабош
به سرو دنب جز بگیر مباش
эй ба гавҳару рои табъу фалак
ای به گوهر و رای طبع و فلک
Баҳри ози ин чунин ҳақир мабош
بهر آز این چنین حقیر مباش
Мори қонеъи басии зайди ту ба ҳирс
مار قانع بسی زید تو به حرص
Гар нае мӯри зуд мейр мабош
گر نهای مور زود میر مباش
Аз паии хирси ҳирсу мӯши тамаъ
از پی خرس حرص و موش طمع
Гоҳи гўзу гуҳӣ панир мабош
گاه گوز و گهی پنیر مباش
« ман » ва « селоӣ » чу ҳаст андари тӣа
«من» و «سلوی» چو هست اندر تیه
Дар ниёзи пиёз ва сайр мабош
در نیاز پیاز و سیر مباش
Аз камон ёфт даври гаштани тир
از کمان یافت دور گشتن تیر
Ту зи кажи даври шӯ чу тир мабош
تو ز کژ دور شو چو تیر مباش
Гар ҳаме дару анбарат бояд
گر همی در و عنبرت باید
Баҳрҳо ҳаст дар ғадир мабош
بحرها هست در غدیر مباش
Гар хатар боядат хатар кун ҷон
گر خطر بایدت خطر کن جان
Варна эмин бизӣ хатир мабош
ورنه ایمن بزی خطیر مباش
Чун турои хок тахт хоҳад буд
چون ترا خاک تخت خواهد بود
Гӯ кунун тахт Ардашер мабош
گو کنون تخت اردشیر مباش
То зи як васфи халқи муттасифӣ
تا ز یک وصف خلق متصفی
Шӯ фақиҳӣ гузин фақир мабош
شو فقیهی گزین فقیر مباش
Фиқҳ хон лек дар ҷаҳаннами ҷоҳ
فقه خوان لیک در جهنم جاه
Ҳамчуи Қобӯс вушмгир мабош
همچو قابوس وشمگیر مباش
Чун зФри дарсу тарс бо ҳам хон
چون زفر درس و ترس با هم خوان
Варна беҳуда дар зФир мабош
ورنه بیهوده در زفیر مباش
Дар раҳи дайн чу бӯи Ҳанифаи зи илм
در ره دین چو بو حنیفه ز علم
Чун чароғӣ ба ҷуз мунир мабош
چون چراغی به جز منیر مباش
Чун ту тифлӣу шаръи дояи тест
چون تو طفلی و شرع دایهٔ تست
Ҷузи азин дояи сайр шер мабош
جز ازین دایه سیر شیر مباش
Маҷмаъи Акбар ар нахоҳад буд
مجمع اکبر ار نخواهد بود
Толиби ҷомеъ кабӣр мабош
طالب جامع کبیر مباش
Вар кунун сӯии каъба хоҳӣ рафт
ور کنون سوی کعبه خواهی رفت
Раҳ махуфаст бехФир мабош
ره مخوفست بیخفیر مباش
Бо чунин ғофилони назри шикан
با چنین غافلان نذر شکن
Ҷуз чу пайғамбарон нзир мабош
جز چو پیغمبران نذیر مباش
Аз паии зикр бар саҳифаи умр
از پی ذکر بر صحیفهٔ عمر
Чун накӯ нае дабир мабош
چون نکو نهای دبیر مباش
Бо ту дар гўртсти илму амал
با تو در گورتست علم و عمل
Мункир « мункир » ва « накир » мабош
منکر «منکر» و «نکیر» مباش
Поси пайвастаи дор бар дар ҳақ
پاس پیوسته دار بر در حق
Коҳилона « бҷаҳ » « бигир » мабош
کاهلانه «بجه» «بگیر» مباش
Хори хорат чу нест дар раҳ ӯ
خار خارت چو نیست در ره او
Пас дар он кӯии хайр хайр мабош
پس در آن کوی خیر خیر مباش
Ҳама дил бошу огаҳии ниёз
همه دل باش و آگهی نیاز
Бехабар бар дар хабир мабош
بیخبر بر در خبیر مباش
Зер беогаҳӣ кунад зорӣ
زیر بیآگهی کند زاری
Пас тугар огаҳӣ чу зер мабош
پس تو گر آگهی چو زیر مباش
Чун қалам ҳар дамӣ фидо кун сар
چون قلم هر دمی فدا کن سر
Лек аз бен шукр бесрир мабош
لیک از بن شکر بیصریر مباش
Чун ба пеш ту нест Юсуфи ту
چون به پیش تو نیست یوسف تو
Пас чу ёқӯби ҷуз зрир мабош
پس چو یعقوب جز ضریر مباش
эй сенаеи ту бар назораи халқ
ای سنایی تو بر نظارهٔ خلق
Дар сухани фард ва беназир мабош
در سخن فرد و بینظیر مباش
Дар зҳирии зи сғбаҳи гуфтан
در زحیری ز سغبهٔ گفتن
Гуфт бигзор ва дар зҳир мабош
گفت بگذار و در زحیر مباش
Дар ҳавои сафо чу бутемор
در هوای صفا چو بوتیمار
Дардат ар ҳаст гӯ сафир мабош
دردت ار هست گو صفیر مباش
Бо қарораст нури дидаи сар
با قرارست نور دیدهٔ سر
Чашми сари гӯ : бирав қрир мабош
چشم سر گو: برو قریر مباش
Шукр кун зон ки шаръ ва шеърат ҳаст
شکر کن زان که شرع و شعرت هست
Харат ар нест гӯ шъир мабош
خرت ار نیست گو شعیر مباش
Гарчи хасмати Фрздқи сет ба ҳаҷв
گرچه خصمت فرزدق ست به هجو
Ту ба подош ӯ ҷрир мабош
تو به پاداش او جریر مباش
Худ нқиристи кули олам ва ту
خود نقیریست کل عالم و تو
Дар ниқор аз пай нақӣр мабош
در نقار از پی نقیر مباش
Аз паии Юсуфи касон ба ғараз
از پی یوسف کسان به غرض
Гоҳи бшроу гуҳ бшир мабош
گاه بشرا و گه بشیر مباش
Ҳама бар киштҳои ташнаи зи қаҳт
همه بر کشتهای تشنه ز قحط
Абр бош ва ба ҷуз мтир мабош
ابر باش و به جز مطیر مباش
Ҳар куҷои пои ошиқии сети равон
هر کجا پای عاشقیست روان
Бод киштяш бош ва қӣр мабош
باد کشتیش باش و قیر مباش