эй сенаеи хоҷаи ҷонии ғулом тан мабош

ای سنایی خواجهٔ جانی غلام تن مباش

Хокрогар дӯст будӣ покро душман мабош

خاک را گر دوست بودی پاک را دشمن مباش

Гирди покӣ гар накардӣ гирди хокии ҳам магарад

گرد پاکی گر نکردی گرد خاکی هم مگرد

Марди яздон гар набошӣ ҷуфт аҳрӣман мабош

مرد یزدان گر نباشی جفت اهریمن مباش

Хосрогар аҳли набавии омро мункир машав

خاصّ را گر اهل نبْوی عام را منکر مشو

Ҷомро гар менабошӣ домро арзан мабош

جام را گر می نباشی دام را ارزن مباش

Кори хоми душманонро оби шӯ , оташ мабош

کار خام دشمنان را آب شو، آتش مباش

Нақши номи дӯстонро муми шӯ , оҳан мабош

نقشِ نامِ دوستان را موم شو، آهن مباش

Ёри хандон лаб набошӣ сарви санадон дил мабош

یار خندان لب نباشی سرو سندان دل مباش

Марди дандони музди набавии дард дандон кун мабош

مرد دندان‌مزد نبْوی دردِ دندان‌کن مباش

Дар миёни некӯони Зуҳраи табъи моҳрӯӣ

در میان نیکوانِ زهره‌طبعِ ماهروی

Чун шукуфа рӯй будӣ чун шикофа зан мабош

چون شکوفه‌روی بودی چون شکافه‌زن مباش

Гар чу наргиси нестии шӯх ва чу лолаи тираи дил

گر چو نرگس نیستی شوخ و چو لاله تیره‌دل

Пас ду рӯй ва даҳ забон ҳамчун гул ва сӯсан мабош

پس دو روی و ده زبان همچون گل و سوسن مباش

Нек будӣ аз барои гуфтугӯе бад машав

نیک بودی از برای گفتگویی بد مشو

Мард будӣ аз барои рангу бӯе зан мабош

مرد بودی از برای رنگ و بویی زن مباش

Дар либоси шермардон дар саф кам костӣ

در لباس شیرمردان در صف کم کاستی

Ҳамчуи номардони гиребони хушк ва трдомн мабош

همچو نامردان گریبان‌خشک و تردامن مباش

Дар сарои тираи рӯйони ҳамчуи ҷон гуё машав

در سرای تیره‌رویان همچو جان گویا مشو

Дар миёни хира роён ҳамчуи тан алкн мабош

در میان خیره‌رایان همچو تن الکن مباش

Дилбарии дорӣ ба аз ҷон , инат ғам , гӯ ҷон мабош

دلبری داری به از جان، اینْت غم، گو جان مباش

Гирд ронӣ ҳаст фарбеҳ , гӯ бирав гардан мабош

گرد رانی هست فربه، گو برو گردن مباش

Гирди хирмани гаштӣу хуии сутурӣ бо ту буд

گرد خرمن گشتی و خوی ستوری با تو بود

Чун фиришта ху шудӣ марди хар ва хирман мабош

چون فرشته خو شدی مرد خر و خرمن مباش

Ҳамчуи каждумгар надории чашм бе нешии Марв

همچو کژدم گر نداری چشمِ بی‌نیشی مرو

ё чу моҳигар забонат нест беҷавшан мабош

یا چو ماهی گر زبانت نیست بی‌جوشن مباش

Ресмони вор ар нахоҳӣ пой чун срср чу пой

ریسمان‌وار ار نخواهی پای چون سرسر چو پای

Даҳ забон чун сӯсан ва як чашм чун сӯзан мабош

ده زبان چون سوسن و یک چشم چون سوزن مباش

Дар миёни тирагӣ аз равшаноӣ чора нест

در میان تیرگی از روشنایی چاره نیست

Дар ҷаҳони тирае бебода равшан мабош

در جهان تیره‌ای بی‌بادهٔ روشن مباش

Юсуфати муҳтоҷи шлўорист эй ёқӯби чашм

یوسفت محتاج شلواریست ای یعقوبِ چشم

Бо зрирӣ ху кун ва дар банд пероҳан мабош

با ضریری خو کن و در بندِ پیراهن مباش

Аз ду олами ёд кардан бе гумони обистании сет

از دو عالم یاد کردن بی‌گمان آبستنی‌ست

Гар ҳаме даъвӣ кунӣ дар мардӣ обистан мабош

گر همی دعوی کنی در مردی آبستن مباش