эй сенае нашавад кори ту имрӯз чу чанг

ای سنایی نشود کار تو امروز چو چنگ

То ба хизмат нашӯй ва накунӣ қомати чанг

تا به خدمت نشوی و نکنی قامت چنگ

Сари сарҳангони сарҳанги Муҳамади ҳрўӣ

سر سرهنگان سرهنگ محمد هروی

Ки сар оҳангон хонанд мар ӯро сарҳанг

که سر آهنگان خوانند مر او را سرهنگ

Онкӣ рӯй ҳама ҳушёрон омад ба шитоб

آنکه روی همه هشیاران آمد به شتاب

Онкии пушти ҳама бедорон омад ба диранг

آنکه پشت همه بیداران آمد به درنگ

Назд дидораш ки бӯда баҳоии баҳман

نزد دیدارش که بوده بهای بهمن

Пеши гуфтораши ҷаҳли омадаи ҳуши Ҳушанг

پیش گفتارش جهل آمده هوش هوشنگ

Гар бсқлоби баради бод наҳифаш нашигифт

گر بسقلاب برد باد نهیبش نشگفت

Ки сияҳ рӯй шавад мардуми сақлоб чу занг

که سیه روی شود مردم سقلاب چو زنگ

Боди лутфаши бўздгар бҳди чин на аҷаб

باد لطفش بوزد گر بحد چین نه عجب

Ки аз хокаши пас аз он зинда барояд стрнг

که از خاکش پس از آن زنده برآید سترنگ

Бар паланг ар бунаади дасти з рӯй шафқат

بر پلنگ ار بنهد دست ز روی شفقت

Наҷми сайёраи намояди нқт аз пушти паланг

نجم سیاره نماید نقط از پشت پلنگ

эй ба илм ва ба сахои муфаххари аҳли ғазнӣн

ای به علم و به سخا مفخر اهل غزنین

Ғзнӣ аз фахри ту бар чархи براردи авранг

غزنی از فخر تو بر چرخ برآرد اورنگ

Банг ва афюн шавад аз буии ту сармояи ақл

بنگ و افیون شود از بوی تو سرمایهٔ عقل

Гар дар он кӯ ки тўбошӣ буд афюн ё банг

گر در آن کو که توباشی بود افیون یا بنگ

Гар бисанҷед ба шоҳини хиради ҳалами туро

گر بسنجید به شاهین خرد حلم ترا

Доираи марказу дарё буд онро пои санг

دایرهٔ مرکز و دریا بود آن را پا سنگ

Дасти ҷӯади ту чу ҷони сохта бо ҳафт иқлӣм

دست جود تو چو جان ساخته با هفت اقلیم

Пои қадари ту чу дил тохта бо ҳФтўи ранг

پای قدر تو چو دل تاخته با هفتو رنگ

Ончӣ дар вақъаи қнўҷ ту кардӣ аз зӯр

آنچه در وقعهٔ قنوج تو کردی از زور

Ва ончӣ дар пеш шаҳаншоҳ намӯдӣ аз ҷанг

و آنچه در پیش شهنشاه نمودی از جنگ

Суди як лашкари дайн буд ки онрўз чу шер

سود یک لشکر دین بود که آنروز چو شیر

Кардӣ аз кини сӯии он гови зиёни кори оҳанг

کردی از کین سوی آن گاو زیان کار آهنگ

Мори мардуми каш дар баҳр накард он аз ком

مار مردم‌کش در بحر نکرد آن از کام

Шери мардуми каш дар беша накард он аз чанг

شیر مردم‌کش در بیشه نکرد آن از چنگ

Тохтии рост чу хуршеду бикунадяши он шох

تاختی راست چو خورشید و بکندیش آن شاخ

Ки ба осонии сифтии сар ӯ оҳану санг

که به آسانی سفتی سر او آهن و سنگ

Будӣ он рӯз ба кирдор чу хуршед ба савр

بودی آن روز به کردار چو خورشید به ثور

Ҳастӣ имрӯз ба миқдор чу ма дар харчанг

هستی امروز به مقدار چو مه در خرچنگ

Рӯзи мардон буд онҷо ки ту бошӣ бозӣ

روز مردان بود آنجا که تو باشی بازی

Ҷанги таркон буд онҷо ки ту бошӣ найранг

جنگ ترکان بود آنجا که تو باشی نیرنگ

Ончӣ танҳо ту ба як теғ кунӣ сад як аз он

آنچه تنها تو به یک تیغ کنی صد یک از آن

Накунад лашкарӣ аз тарк ба сад тири хаданг

نکند لشکری از ترک به صد تیر خدنگ

Чу бенот алнъш гирданд пароканда чу ту

چو بنات‌النعش گردند پراکنده چو تو

Душманонро кунӣ аз найза чу парвини оўнг

دشمنان را کنی از نیزه چو پروین آونگ

Ақл ҳар тарк дар он рӯз ҳаме гуяд ҳин

عقل هر ترک در آن روز همی گوید هین

Таркиш эй тарк ба иксў фикану ҷомаи ҷанг

ترکش ای ترک به یکسو فکن و جامهٔ جنگ

Барра бисёр дар овехтӣ аз чанг ва кунун

بره بسیار در آویختی از چنگ و کنون

Душмани шоҳи дроўиз чу мслўх аз чанг

دشمن شاه درآویز چو مسلوخ از چنگ

Чун ҳамоил ба зари андари кнФи аФгнии рост

چون حمایل به زر اندر کنف افگنی راست

Ҳамчуи пелӣ ки кунад гардан дар коми наҳанг

همچو پیلی که کند گردن در کام نهنگ

Пас хиромии сӯии майдон ва ба ҷонат ки шавад

پس خرامی سوی میدان و به جانت که شود

Зардӣ рӯй адуят чу ҳамоил аз ранг

زردی روی عدویت چو حمایل از رنگ

Ту чу хуршедӣ ва он зард туро ҳаст сазо

تو چو خورشیدی و آن زرد ترا هست سزا

Бар китфпарвар каз бача надорад каси нанг

بر کتف پرور کز بچه ندارد کس ننگ

Гар ҳасудӣ суханӣ гуяд азин рӯй фарох

گر حسودی سخنی گوید ازین روی فراخ

Пушт манимоӣ ва зон жож макун дилро танг

پشت منمای و زان ژاژ مکن دل را تنگ

Ки бибинӣ пас аз ин аз қабл хизмати ту

که ببینی پس از این از قبل خدمت تو

Пушти аъдои ту чун пушти ҳамоил шудаи гунг

پشت‌اعدای تو چون پشت حمایل شده گنگ

Оҳанӣн гавҳар шуд рӯй ман аз оташи дил

آهنین گوهر شد روی من از آتش دل

Ҳамчуи обӣ ки бирав боди вазад аз ожанг

همچو آبی که برو باد وزد از آژنگ

Равшанаст оинаи фазлам чун занг валек

روشنست آینهٔ فضلم چون زنگ ولیک

Оинаи бахтами торик ҳаме дорад занг

آینهٔ بختم تاریک همی دارد زنگ

Қадар чун байнам чун нестам аз гавҳари ҳиз

قدر چون بینم چون نیستم از گوهر هیز

Садр чун ёбам чун нестам аз шухии шнг

صدر چون یابم چون نیستم از شوخی شنگ

Давлати он рости дарин вақт ки обаст аз ки

دولت آن راست درین وقت که آبست از که

Слти он рости дарин шаҳр ки нонаст аз санг

صلت آن راست درین شهر که نانست از سنگ

Обу қадари шуъаро назд ту з онаст бузург

آب و قدر شعرا نزد تو ز آنست بزرگ

Ки нхўрдстӣ дар хурдии нони бштолнг

که نخوردستی در خردی نان بشتالنگ

Мадҳ бе слти он род намеояд чуст

مدح بی‌صلت آن راد نمی‌آید چست

Шеър бе ҷомаи он мард намегирад ҳонг

شعر بی‌جامهٔ آن مرد نمی‌گیرد هنگ

Ҷомае бахши марои хоси худ ар сарви қадам

جامه‌ای بخش مرا خاص خود ار سرو قدم

То зи фар ту шавад кори ман имсол чу чанг

تا ز فر تو شود کار من امسال چو چنگ

Шавам аз шукри сноҳот чу қамарӣ дар дам

شوم از شکر ثناهات چو قمری در دم

Чу буми ман зи либоси ту чу тӯтии боранг

چو بوم من ز لباس تو چو طوطی بارنگ

Ман аз он ранги ҷаҳонро кунам огоҳи зи шукр

من از آن رنگ جهان را کنم آگاه ز شکر

Ҳамчуи уштур ки диҳад огаҳӣ аз рангоранг

همچو اشتر که دهد آگهی از رنگارنگ

эй азизӣ агар ин бод ки андар сар ҳаст

ای عزیزی اگر این باد که اندر سر هست

Роҳ ёбад сӯй хона кунадам танги зи нанг

راه یابد سوی خانه کندم تنگ ز ننگ

Чун кабӯтар нашавам баҳраи каси баҳри шикам

چون کبوتر نشوم بهرهٔ کس بهر شکم

Гардани афроштаи зи онам ҳамалон чу куланг

گردن افراشته ز آنم همالان چو کلنگ

То сипеҳрасту фалаки пояи моҳу хуршед

تا سپهرست و فلک پایهٔ ماه و خورشید

То ба ҳиндаст ва ба чини маъдани гунг ва ар танг

تا به هندست و به چین معدن گنگ و ار تنگ

Боди афрохтаи рои ту чу хуршед ва чу моҳ

باد افراخته رای تو چو خورشید و چو ماه

Боди оростаи ҷони ту чу артнг ва чу гунг

باد آراسته جان تو چو ارتنگ و چو گنگ

Рӯй зардони ҳамаи аъдои ту монанди туранҷ

روی زردان همه اعدای تو مانند ترنج

Рӯй сурхони ҳамаи аҳбоби ту ҳамчун норанг

روی سرخان همه احباب تو همچون نارنگ