Муқаддасӣ ки қадимаст аз сифоти камол
مقدسی که قدیمست از صفات کمال
Муназзаҳӣ ки ҷалили сет бар нъўти ҷалол
منزهی که جلیل ست بر نعوت جلال
Ба зоти лам излӣ ҳаст воҳиди андари маҷд
به ذات لم یزلی هست واحد اندر مجد
Бъзи ваҳдати пайдо аз ӯ сенау камол
بعز وحدت پیدا از او سنا و کمال
Сифоти қудси камолаши барии зи иллати кун
صفات قدس کمالش بری ز علت کون
Намой баҳр лақояш бидода файзи висол
نمای بحر لقایش بداده فیض وصال
Ба ҳастӣ ҷабарутӣ наёяд андари ваҳм
به هستی جبروتی نیاید اندر وهم
Ба иззати малакӯтии барии зи шаклу мисол
به عزت ملکوتی بری ز شکل و مثال
Ҷалолу ъзи қадимаши набӯдаи мадраки халқ
جلال و عز قدیمش نبوده مدرک خلق
На ақл ёбад биравӣ сиблат мислиу мисол
نه عقل یابد بروی سبیل مثل و مثال
На аввалят ӯро буд гуҳи аввал
نه اولیت او را بود گه اول
На охирят ӯро ниҳоятасту мол
نه آخریت او را نهایتست و مآل
Зҳири ҳади сонии варо буд манзил
زحیر حد ثانی ورا بود منزل
На дар мшоҳди қурбӣ ҷалол ӯст ҷидол
نه در مشاهد قربی جلال اوست جدال
Ба қудрати самадяти латоифи сунъаш
به قدرت صمدیت لطایف صنعش
Бидода ҳар сифатиро ҳазор ҳасану ҷамол
بداده هر صفتی را هزار حسن و جمال
Ба соҳат қадамаш нагзарад қиёми Фҳўм
به ساحت قدمش نگذرد قیام فهوم
Ниҳодаи қаҳри қадимаш ба пои ақли ъқол
نهاده قهر قدیمش به پای عقل عقال
Чаҳ ёфт хотири идрок ӯ ба ҷузи ҳайрат
چه یافت خاطر ادراک او به جز حیرت
Чаҳ гуфт ваҳми музаввар ба ҷузи фузулу Фзол
چه گفت وهم مزور به جز فضول و فضال
Ба зот пок намонад ба ҳеҷ сӯрату ҷисм
به ذات پاک نماند به هیچ صورت و جسم
Муназзаҳаст ба васф аз ҳулӯли ҳолату ҳол
منزهست به وصف از حلول حالت و حال
Ҷалоли ваҳдат ӯ дар қадам ба сармад буд
جلال وحدت او در قدم به سرمد بود
Сифоти иззат ӯ боқӣаст дар озол
صفات عزت او باقیست در آزال
Ба ваҳдати азалӣ анқсом напазирад
به وحدت ازلی انقسام نپذیرد
Ба иззат абадӣ нест шабаҳ ҳар ашкол
به عزت ابدی نیست شبه هر اشکال
Ба канаи зотши ғифлати уқулро аз ғайб
به کنه ذاتش غفلت عقول را از غیب
На дар сродқи маҷдаши улӯми рости маҷол
نه در سرادق مجدش علوم راست مجال
На қаҳр бошад ӯро тағайюри андари васф
نه قهر باشد او را تغیر اندر وصف
На дар саноеъи лутфаш буд Фтўру завол
نه در صنایع لطفش بود فتور و زوال
Ҳар онкӣ дар сифаташи шабаҳ ва мисли андешад
هر آنکه در صفتش شبه و مثل اندیشد
Буд дили сияҳаши нақши гири куфру залол
بود دل سیهش نقش گیر کفر و ضلال
Ҳар онкӣ кард ишорат ба зот бе чунаш
هر آنکه کرد اشارت به ذات بی چونش
Буд ба сарфи ҳақиқат чу обиди тимсол
بود به صرف حقیقت چو عابد تمثال
Барои ҷилвагарӣ аз сродқи аршӣ
برای جلوهگری از سرادق عرشی
Кунад мунаввар мағриб биравӣ хуби ҳилол
کند منور مغرب بروی خوب هلال
Ба субҳдам кашад ӯ шамс аз даричаи шарқ
به صبحدم کشد او شمس از دریچهٔ شرق
Наад ба қуббаи чархи баланди вақти завол
نهد به قبهٔ چرخ بلند وقت زوال
зи нури чарх мунаввар кунад тилоияи сим
ز نور چرخ منور کند طلایهٔ سیم
Кунад зи байзаи кофури субҳи арзу ҷибол
کند ز بیضهٔ کافور صبح ارض و جبال
зи қатра абр кунад дар садаф ба ҳикмат дар
ز قطره ابر کند در صدف به حکمت در
зи айни қудрати оради ҳазор наҳри зулол
ز عین قدرت آرد هزار نهر زلال
Ҳазор нофаи машк азал диҳад ҳар шаб
هزار نافهٔ مشک ازل دهد هر شب
Барои нафхаи ушшоқ бар ҷанубу шимол
برای نفخهٔ عشاق بر جنوب و شمال
зи чоҳи шарқи برارد ба субҳдами хуршед
ز چاه شرق برآرد به صبحدم خورشید
Кунад мунаввар аз нур ӯ вҳоду тлол
کند منور از نور او وهاد و تلال
зи сбғи ҳикмат рангин кунад ба ки лола
ز سبغ حکمت رنگین کند به که لاله
Наад ба чеҳраи хубони чин ба қудрати хол
نهد به چهرهٔ خوبان چین به قدرت خال
Ниҳода дар дили хуршеди оташини гавҳар
نهاده در دل خورشید آتشین گوهر
Бидода чеҳраи маро ҳазор нур ва навол
بداده چهرهٔ مه را هزار نور و نوال
Бурӣдааст ба миқрози иззату тақдис
بریده است به مقراض عزت و تقدیس
Забони теғи хлиқти зи мдҳтш дар қол
زبان تیغ خلیقت ز مدحتش در قال
Хӯрандаи луқмаи ҷўдши зи арш то ба срӣ
خورنده لقمهٔ جودش ز عرش تا به ثری
Ба дарга самадӣ оҷизанд ҷумлаи аёл
به درگه صمدی عاجزند جمله عیال
Чу хок гашта ба даргоҳ ӯ мау хуршед
چو خاک گشته به درگاه او مه و خورشید
Шудаи сети бандаи даргоҳ ӯ дҳўру тўол
شدهست بندهٔ درگاه او دهور و طوال
Кунад суҷуди вай аз ҷони ҳамаи макину макон
کند سجود وی از جان همه مکین و مکان
Кунад хузўъи камолаши ҳамаи ҷиболу раммол
کند خضوع کمالش همه جبال و رمال
Ба иззаташи бишитобади баҳор дар ҷӯшаш
به عزتش بشتابد بهار در جوشش
Ба амр ӯст равони сайли диҷлаи сайёл
به امر اوست روان سیل دجلهٔ سیال
Кунад санои ҷалолаши забони ръдои зхўФ
کند ثنای جلالش زبان رعدا زخوف
Мсбҳи сети мар ӯро чу абру барқи сқол
مسبح ست مر او را چو ابر و برق ثقال
Кушодаанд забон дар саноӣ ӯ мурғон
گشادهاند زبان در ثنای او مرغان
Чу андалебу чаковак чу тӯтӣ ва чу дол
چو عندلیب و چکاوک چو طوطی و چو دال
Мудаббирӣ ки надорад шарик дар иззат
مدبری که ندارد شریک در عزت
Маъатталии сет бар ӯ вуҷӯди ақли фаъол
معطلی ست بر او وجود عقل فعال
зи қаҳр ӯ шудаи кӯҳи гарон чу ҳалқа мем
ز قهر او شده کوه گران چو حلقهٔ میم
зи хизматаш шудаи пушти фалак чу ҳалқаи дол
ز خدمتش شده پشت فلک چو حلقهٔ دال
Ниҳода дар дили ушшоқи сарҳои қадам
نهاده در دل عشاق سرهای قدم
Чигуна гуяд сари азали забони клол
چگونه گوید سر ازل زبان کلال
Ҳар онкии шарбати субҳонӣ вонолҳқ хӯрд
هر آنکه شربت سبحانی وانالحق خورد
Ба теғи ғайрат ӯ кушта дар ҳазор қаттол
به تیغ غیرت او کشته در هزار قتال
зи оҳӯони тариқат ҳар онкӣ шер омад
ز آهوان طریقت هر آنکه شیر آمد
Ниҳодааст ба поиши ҳзоргўнаҳи школ
نهادهاست به پایش هزارگونه شکال
Змозм малакӯташ кунад дилам чун хӯн
زمازم ملکوتش کند دلم چون خون
Марост ҷоми висолаш ҳамеша моломол
مراست جام وصالش همیشه مالامال
Ба нағмаҳои мзомири ишқ ӯ ҳастам
به نغمههای مزامیر عشق او هستم
Шароби васлаши доим маро шудаст ҳалол
شراب وصلش دایم مرا شدست حلال
Чу буии гулбун ӯ бишинавам ба боғи азал
چو بوی گلبن او بشنوم به باغ ازل
Шавам чу ҳури ҷиноне ба ҳасану ғанҷу даллол
شوم چو حور جنانی به حسن و غنج و دلال
зи хоки маъсият ар бар рухам будӣ гардӣ
ز خاک معصیت ار بر رخم بودی گردی
Чу хок дарга ӯем набошад инчи вабол
چو خاک درگه اویم نباشد ایچ وبال
зи раҳравони маорифи манам дарин олам
ز رهروان معارف منم درین عالم
Буд марои зи хасоиси дарин ҳазор хисол
بود مرا ز خصایص درین هزار خصال
Ба ҷони ҷони даҳум аз ҷону дили ҳамаи шабу рӯз
به جان جان دهم از جان و دل همه شب و روز
Слотҳоу тҳёт бар Муҳамаду ол
صلاتها و تحیات بر محمد و آل