Нозро рӯе бибояд ҳамчуи вирд

ناز را رویی بباید همچو ورد

Чун надории гирди бдхўиии магарад

چون نداری گرد بدخویی مگرد

ё бгстри фарши зебоӣу ҳасан

یا بگستر فرش زیبایی و حسن

ё бисоти кибру нози андари навард

یا بساط کبر و ناز اندر نورد

Некуӣу лутфи гӯ бо тоҷу кибр

نیکویی و لطف گو با تاج و کبر

Къбтину муҳраи гӯ бо таҳта нарад

کعبتین و مهره گو با تخته‌نرد

Дар сарат бодаст ва бар рӯ об нест

در سرت بادست و بر رو آب نیست

Пас миёни мо ду тани зини сети гирд

پس میان ما دو تن زین‌ست گرد

Зишт бошад рӯй нозебоу ноз

زشت باشد روی نازیبا و ناز

Саъб бошад чашми нобӣноу дард

صعب باشد چشم نابینا و درد

Ҷавҳарати з аввал набӯдаст ин чунин

جوهرت ز اول نبودست این چنین

Бо ту ноз ва кибр кард ин коркард

با تو ناز و کبر کرد این کارکرد

Зари зи маъдани сурх рӯй ояд бурун

زر ز معدن سرخ روی آید برون

Суҳбат ноҷинс кардаш рӯй зард

صحبت ناجنس کردش روی زرد

Кӣ кунад нохубро бедоди хуб

کی کند ناخوب را بیداد خوب

Чун кунад номардро кофури мард

چون کند نامرد را کافور مرد

Ту ҳамаи бодӣ ва моро бо ту сулҳ

تو همه بادی و ما را با تو صلح

Мо турои хоку туро бо мо набард

ما ترا خاک و ترا با ما نبرد

Лекин аз ёди ту моро чора нест

لیکن از یاد تو ما را چاره نیست

То дар ин хокаст моро об хӯрд

تا در این خاکست ما را آب خورد

Ноз бо мо кун ки дрбоиди ҳаме

ناز با ما کن که درباید همی

Ин ниёзи гармро он нози сард

این نیاز گرم را آن ناز سرد

Вари санои хоҳӣ ки бошад ҷуфти ту

ور ثنا خواهی که باشد جفت تو

Бо сенае чун сенае бош фард

با سنایی چون سنایی باش فرد

Дар ҷаҳони имрӯз брдобрд ӯст

در جهان امروز بردابَردِ اوست

Борадӣ бошад бадви гуфтан ки барад

باردی باشد بدو گفتن که برد