Мард бе ҳосили наёбади ёр бо таҳсил ро

مرد بی حاصل نیابد یار با تحصیل را

Ҷони иброҳӣм бояд ишқи Исмоил ро

جان ابراهیم باید عشق اسماعیل را

Гар ҳазорон ҷони лабашро ҳадя орм гуядам

گر هزاران جان لبش را هدیه آرم گویدم

Назд ъисои тӯҳфа чун ореи ҳамеи Инҷил ро

نزد عیسا تحفه چون آری همی انجیل را

Зулф чун парчин кунад хории намояди машк ро

زلف چون پرچین کند خواری نماید مشک را

Ғамза чун бар ҳам занад қимат фазояд нил ро

غمزه چون بر هم زند قیمت فزاید نیل را

Чун висол ёр набӯд гӯи дил ва ҷонам мабош

چون وصال یار نبود گو دل و جانم مباش

Чун шаҳ ва фарзин набошад хок бар сари фил ро

چون شه و فرزین نباشد خاک بر سر فیل را

Аз ду чашмаш тез гардад соҳирии Иблис ро

از دو چشمش تیز گردد ساحری ابلیس را

Ваз лабонаш кунад гардад теғи ъзроиил ро

وز لبانش کند گردد تیغ عزراییل را

Гарчи замзамро падед оварад ҳам номаш ба пой

گرچه زمزم را پدید آورد هم نامش به پای

ӯ ба мӯеи ҳам равон кард аз ду чашмами нил ро

او به مویی هم روان کرد از دو چشمم نیل را

Ҷон ва дил кардам фидои хокпоиши баҳри онк

جان و دل کردم فدای خاکپایش بهر آنک

Аз барои каъбаи чокар буд бояд майл ро

از برای کعبه چاکر بود باید میل را

Оби хуршеду ма акнӯн барда шуд кӯ бар фурухт

آب خورشید و مه اکنون برده شد کو بر فروخت

Дар хами зулф аз барои ошиқони қандил ро

در خم زلف از برای عاشقان قندیل را

эй сенаегар ҳавоӣ хубрӯён ме кунӣ

ای سنایی گر هوای خوبرویان می‌کنی

Аз нахустати сохт бояд дбаҳу занбил ро

از نخستت ساخت باید دبه و زنبیل را