Бар ма аз анбари маъшӯқи ман чанбар кунад

بر مه از عنبر معشوق من چنبر کند

Ҳеҷ кас дидӣ ки бар маи чанбар аз анбар кунад

هیچ کس دیدی که بر مه چنبر از عنبر کند

Гуҳи зи машки судаи нақши оради ҳаме бар офтоб

گه ز مشک سوده نقش آرد همی بر آفتاب

Гуҳи абири бихтаҳ бар лола аҳмар кунад

گه عبیر بیخته بر لالهٔ احمر کند

Гирди зангораш падед омад з рӯй барги гул

گرد زنگارش پدید آمد ز روی برگ گل

Тарсами имсолаши бунафша аз самани сар бар кунад

ترسم امسالش بنفشه از سمن سر بر کند

эй дариғо он парии рӯ аз наҳифи чашми бад

ای دریغا آن پری‌رو از نهیب چشم بد

Сӯсани озодаро дар зер сиснбр кунад

سوسن آزاده را در زیر سیسنبر کند

Ҳар ки дид он хат навруста бидон ёқӯти сурх

هر که دید آن خط نورسته بدان یاقوت سرخ

Оҷиз оядгар сифоти ранг нилӯфар кунад

عاجز آید گر صفات رنگ نیلوفر کند

Хез то як чанд бар дидор ӯ бода хӯрем

خیز تا یک چند بر دیدار او باده خوریم

Пеш аз он каши рӯзгор бевафо соғар кунад

پیش از آن کِش روزگار بی‌وفا ساغر کند

Муҳра бозӣ дорад андари лаб ки ҳамчун булъаҷаб

مهره‌بازی دارد اندر لب که همچون بلعجب

Гуҳи ақиқи конӣу гуҳ дару гуҳ шукр кунад

گه عقیق کانی و گه دُرّ و گه شکّر کند

Чашми ҷони оҳнҷ , дили алФнҷ , ҷодӯи банд ӯ

چشمْ جان‌آهنج، دل‌الفنجْ، جادو بندِ او

Ҷодуӣ донад магар каз ҷазаъи ман ъбҳр кунад

جادویی داند مگر کز جزع من عبهر کند

Офарини бодо бар он рӯе ки гар бинад парӣ

آفرین بادا بر آن رویی که گر بیند پری

Бегумон аз рашки рӯйиши хокро бар сар кунад

بی گمان از رشکِ رویش خاک را بر سر کند

Ин чунин дилбар ки гуфтам дар сифоти ишқи ман

این چنین دلبر که گفتم در صفات عشق من

Гуҳи ду чашмами пари зи обу гуҳи рухами пар зар кунад

گه دو چشمم پر ز آب و گه رخم پر زر کند

Гоҳ чун авдам бисӯзад гуҳи гудозад чун шукр

گاه چون عودم بسوزد گه گدازد چون شکر

Гуҳ чу зери чангами андари чанг ромишгар кунад

گه چو زیر چنگم اندر چنگ رامشگر کند

Гуҳ кунад бар ман ҷаҳон ҳамчун даҳони хеши танг

گه کند بر من جهان همچون دهان خویش تنگ

Гуҳи танам чун мӯии хеши он лолаи рух лоғар кунад

گه تنم چون موی خویش آن لاله‌رخ لاغر کند

Гоҳ чун зарраи нишонди мари марои андари ҳаво

گاه چون ذره نشاند مر مرا اندر هوا

Гуҳи рухам аз ашки чашмами заъфарони пар зар кунад

گه رخم از اشک چشمم زعفران پر زر کند

эй мусулмонони фиғон зон дилрабои мустаҳил

ای مسلمانان فغان زان دلربای مستحیل

Кӯи ҷаҳон бар ҷони ман чун сад Искандар кунад

کو جهان بر جان من چون سد اسکندر کند

Хониш
шморҳ 123 — ъндлӣб