Гар шабии ишқи ту бар тахти дилам шоҳӣ кунад

گر شبی عشق تو بر تخت دلم شاهی کند

Садҳазорони моҳи он шаби хизмат моҳӣ кунад

صدهزاران ماه آن شب خدمت ماهی کند

Боди лутфатгар ба доролмлки инсони бурузад

باد لطفت گر به دارالملک انسان بروزد

Ҳар якеро бар мисоли Юсуф чоҳӣ кунад

هر یکی را بر مثال یوسف چاهی کند

Ман чаҳ саг бошам ки дар ишқи ту хуши як дами занам

من چه سگ باشم که در عشق تو خوش یک دم زنم

Одаму Иблиси як ҷо чун ба ҳамроҳӣ кунад

آدم و ابلیس یک جا چون به همراهی کند

Ҳар ки аз тасдиқи дил дар хештан кофар шавад

هر که از تصدیق دل در خویشتن کافر شود

Бехилофӣ сӯратемонаш дилхоҳӣ кунад

بی خلافی صورت ایمانش دلخواهی کند

Бе худ ар дар куфр ва дайн ояд касе маҳбӯб нест

بی خود ار در کفر و دین آید کسی محبوب نیست

Мухтасар онаст кор аз рӯй огоҳӣ кунад

مختصر آنست کار از روی آگاهی کند

Хуфта бедор бингар оқили девонаи байн

خفتهٔ بیدار بنگر عاقل دیوانه بین

Кӯи з рӯй маърифат бевасл алоҳӣ кунад

کو ز روی معرفت بی وصل الاهی کند

То дарин дорӣ ба ҷуз бар ишқ дороӣ макун

تا درین داری به جز بر عشق دارایی مکن

Ошиқи он кори худ аз оҳ саҳаргоҳӣ кунад

عاشق آن کار خود از آه سحرگاهی کند

Соҳирии дони мари сенаеро ки ӯ дар кӯии ақл

ساحری دان مر سنایی را که او در کوی عقل

Ъшқбозӣ бо хаёли тарк харгоҳӣ кунад

عشقبازی با خیال ترک خرگاهی کند

Хониш
шморҳ 124 — ъндлӣб