Висоли ҳолат агар ошиқӣ ҳалол кунад

وصال حالت اگر عاشقی حلال کند

Фироқи ишқи ҳамаи ҳолҳо завол кунад

فراق عشق همه حالها زوال کند

Висол ҷустани ошиқи нишон бе хабарист

وصال جستن عاشق نشان بی‌خبریست

Ки на раҳи ҳамаи ошиқон висол кунад

که نه ره همهٔ عاشقان وصال کند

Раҳеаст ишқ кашида миёни дарду дареғ

رهیست عشق کشیده میان درد و دریغ

Талаб дар ӯ сифат бехудӣ мисол кунад

طلب در او صفت بی خودی مثال کند

Насиби халқи яке хандақии пар аз шаҳват

نصیب خلق یکی خندقی پر از شهوت

Дар ӯ муҷозу ҳақиқати ҳаме ҷидол кунад

در او مجاز و حقیقت همی جدال کند

Чу аз насиби гузаштии раво буд ки дилат

چو از نصیب گذشتی روا بود که دلت

Ҳадиси дилбару даъвии зулф ва хол кунад

حدیث دلبر و دعوی زلف و خال کند

Чу офтоби Рахш мҳтрқ шавад зи ҷамол

چو آفتاب رخش محترق شود ز جمال

Ниқоби бандади баъзе азу ҳилол кунад

نقاب بندد بعضی ازو هلال کند

Нигор ман чу шаб аз гирди маи дролоид

نگار من چو شب از گرد مه درآلاید

Ҳароми хӯни ҳазорон чу ман ҳалол кунад

حرام خون هزاران چو من حلال کند

Нигаҳ наёрам кардан ба рӯйиш аз паии он

نگه نیارم کردن به رویش از پی آن

Ки ҷони зи тан ба раҳи дида иртиҳол кунад

که جان ز تن به ره دیده ارتحال کند

Камоли ҳоли зи ушшоқи хеш нақс кунад

کمال حال ز عشاق خویش نقص کند

Бутам чу хӯбӣ бенақсро камол кунад

بتم چو خوبی بی‌نقص را کمال کند

Висол ӯ ба замонии ҳазор рӯз кунад

وصال او به زمانی هزار روز کند

Фироқ ӯ зи шабии сад ҳазор сол кунад

فراق او ز شبی صد هزار سال کند

Ҳазор оят дил бурданаст ёри маро

هزار آیت دل بردنست یار مرا

зи ман ҳар якяш табоиъи ду сад ҷамол кунад

ز من هر یکیش طبایع دو صد جمال کند

Чу ӯ савор шавад сарвро пиёда кунад

چو او سوار شود سرو را پیاده کند

Чу ғамза созад Њорутро накол кунад

چو غمزه سازد هاروت را نکال کند

Ҳадис дар даҳан ӯ ту гӯйе ки магар

حدیث در دهن او تو گوییی که مگر

Вуҷӯд бо адам аз лиззат иттисол кунад

وجود با عدم از لذت اتصال کند

Гумони барӣ ки сияҳи зулф ӯ бар он рух ӯ

گمان بری که سیه زلف او بر آن رخ او

Яке шабаст ки бо рӯз ӯ ҷидол кунад

یکی شبست که با روز او جدال کند

Зиҳии бутӣ ки ба хӯбии хеш дар нафасӣ

زهی بتی که به خوبی خویش در نفسی

Ҳазор ошиқ чун ман фар ва ҷувол кунад

هزار عاشق چون من فر و جوال کند

Ҳазор савмиъа вайрон кунад ба як соъат

هزار صومعه ویران کند به یک ساعت

Чу ҳалқаҳои сари зулфи ҷим ва дол кунад

چو حلقه‌های سر زلف جیم و دال کند

Табораки аллоҳ аз он рӯй пари малоҳату зеб

تبارک‌الله از آن روی پر ملاحت و زیب

Ки ғояти ҳамаи ушшоқи қил ва қол кунад

که غایت همه عشاق قیل و قال کند