Гар соли умри ман ба сар ояд раво буд

گر سال عمر من به سر آید روا بود

Андикаҳи соли айш ҳамеша ба ҷо буд !

اندیکه سال عیش همیشه به جا بود!

Поёни ошиқӣ на падедаст то абад

پایان عاشقی نه پدیدست تا ابد

Пас солу моҳу вақт дар ӯ аз куҷо буд

پس سال و ماه و وقت در او از کجا بود

эй войу ҳсрто ки агар ишқи як нафас

ای وای و حسرتا که اگر عشق یک نفس

Дар солу моҳи умри зи ҷонами ҷудо буд

در سال و ماه عمر ز جانم جدا بود

эй омада ба тамаъи висолнигор хеш

ای آمده به طمع وصال نگار خویش

Нашунидае ки ишқ барои бало буд

نشنیده‌ای که عشق برای بلا بود

Парвона заъиф кунад ҷони фидои шамъ

پروانهٔ ضعیف کند جان فدای شمع

То пеши шамъи як назарашро сена буд

تا پیش شمع یک نظرش را سنا بود

Дидори ваии ҳамон буд ва сӯхтан ҳамон

دیدار وی همان بود و سوختن همان

Гӯйии фанои ваии ҳамаи андари бақо буд

گویی فنای وی همه اندر بقا بود

Онро ки зндгиш ба ишқи сет марг нест

آن را که زندگیش به عشق‌ست مرگ نیست

Ҳаргиз гумон мабар ки мар ӯро фано буд

هرگز گمان مبر که مر او را فنا بود