Рӯй ӯ моҳаст агар бар моҳи машки афшон буд

روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود

Қад ӯ сарваст агар бар сарви лолстон буд

قد او سروست اگر بر سرو لالستان بود

Гар раво бошад ки лолстон буд болои сарв

گر روا باشد که لالستان بود بالای سرو

Бар маи равшан раво бошад ки машки афшон буд

بر مه روشن روا باشد که مشک افشان بود

Дил чу гӯйу пушт чун чавгон буд ушшоқ ро

دل چو گوی و پشت چون چوگان بود عشاق را

То занхдонаш чу гӯйу зулф чун чавгон буд

تا زنخدانش چو گوی و زلف چون چوگان بود

Гар зи ду Њорут ӯ дилҳо нижанд ояд ҳаме

گر ز دو هاروت او دلها نژند آید همی

Дарди дилҳоро зи ду ёқӯт ӯ дармон буд

درد دلها را ز دو یاقوت او درمان بود

Ман ба ҷони марҷону лўлўро харидорӣ кунам

من به جان مرجان و لولو را خریداری کنم

Гар чу дандону лаб ӯ лўлўу марҷон буд

گر چو دندان و لب او لولو و مرجان بود

Роз ӯ дар ишқ ӯ пинҳон намонад то маро

راز او در عشق او پنهان نماند تا مرا

Рӯй зарду оҳи сарду дидаи гирён буд

روی زرد و آه سرد و دیدهٔ گریان بود

Зон ки ғаммозон ман ҳастанд ҳар се пеши халқ

زان که غمازان من هستند هر سه پیش خلق

Ҳар куҷо ғаммоз бошад роз кӣ пинҳон буд

هر کجا غماز باشد راز کی پنهان بود

Бар канори хеши ризвони пурвирд ӯро ба ноз

بر کنار خویش رضوان پرورد او را به ناز

Ҳур бошад ҳар ки ӯ парвардаи ризвон буд

حور باشد هر که او پروردهٔ رضوان بود

Ҳар замон гӯям ба ширинӣу покӣ дар ҷаҳон

هر زمان گویم به شیرینی و پاکی در جهان

Чун лабу дандон ӯ ёрб лабу дандон буд

چون لب و دندان او یارب لب و دندان بود

Хониш
шморҳ 132 — ъндлӣб