Ҳар кӯ ба роҳи ошиқии андар фано шавад

هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود

То ранҷи вақт ӯ ҳамаи андар бало шавад

تا رنج وقت او همه اندر بلا شود

Ореи бад-ӣн мақом наёрад касе расед

آری بدین مقام نیارد کسی رسید

То ҳимматаши бурӣдаи з ҳар ду саро шавад

تا همتش بریده ز هر دو سرا شود

Роҳӣаст булъаҷаб ки дарав чун қадами занӣ

راهیست بلعجب که درو چون قدم زنی

Камтари манозилаши даҳан аждаҳо шавад

کمتر منازلش دهن اژدها شود

Бе чун ва бе чигуна раҳе кандару қадам

بی چون و بی چگونه رهی کاندر و قدم

Гоҳе замини тира ва гоҳе само шавад

گاهی زمین تیره و گاهی سما شود

Дар манзили нахустин мардуми зи ному нанг

در منزل نخستین مردم ز نام و ننگ

Аз рӯзгори мазҳабу ойин ҷудо шавад

از روزگار مذهب و آیین جدا شود

Ҳар кас нишон наёфт аз ин роҳ бар карон

هر کس نشان نیافت از این راه بر کران

Он мард ғарқа гашта ба дарё куҷо шавад

آن مرد غرقه گشته به دریا کجا شود

Дар кӯй одамӣ натавон ҷусти роҳи дайн

در کوی آدمی نتوان جست راه دین

Кандар насаби ақидаи мардуми ду то шавад

کاندر نسب عقیدهٔ مردم دو تا شود

Зондр ки омадӣ ба ҳамон боядат шудан

زاندر که آمدی به همان بایدت شدن

Пас ҷуз ба нестии насаби ту хато шавад

پس جز به نیستی نسب تو خطا شود

Саҳро машав ки айб ниҳонаст дар ҷаҳон

صحرا مشو که عیب نهانست در جهان

Вари айб ғайб гардад ошиқ фано шавад

ور عیب غیب گردد عاشق فنا شود

Хониш
шморҳ 149 — ъндлӣб