Ҳар кӯ ба хароботи марои роҳи намояд

هر کو به خرابات مرا راه نماید

Занги ғаму тимори з ҷонам бизадойад

زنگ غم و تیمار ز جانم بزداید

Раҳ кӯ бигушоед дар майхона ба ман бар

ره کو بگشاید در میخانه به من بر؟

Эзад дар фирдавс бирав бар бигушоед

ایزد درِ فردوس بَرو بر بگشاید

эй ҷамъи мусулмонони перону ҷавонон

ای جمعِ مسلمانان! پیران و جوانان!

Дар шаҳри шумо касро худ музд набояд

در شهر شما کس را خود مزد نباید

Гӯйанд сенаеро шуд шарм ба як бор

گویند: «سنایی را شد شرم به یک بار

Рафтан ба хароботи варо шарм наёяд

رفتن به خرابات ورا شرم نیاید»

Доим ба хароботи маро рафтан аз онаст

دایم به خرابات مرا رفتن از آن‌ست

Коло ба хароботи маро дил накушояд

کالا به خرابات مرا دل نگشاید

Ман май рӯм ва рафтан ва хоҳам рафтан

من می‌روم و رفتن و خواهم رفتن

Камтар ғамам инаст ки гӯйанд нишоед

کم‌تر غمم این‌ست که گویند نشاید

Хониш
шморҳ 150 — ъндлӣб