Моро мадори хор ки мо ошиқему зор

ما را مدار خوار که ما عاشقیم و زار

Бемору дили фигору ҷудои монда аз нигор

بیمار و دل‌فگار و جدا‌مانده از نگار

Моро магӯӣ сарв ки мо ранҷ дида ем

ما را مگوی سرو که ما رنج دیده‌ایم

Аз гашти осмони вази осеби рӯзгор

از گشت آسمان وز آسیب روزگار

Зини саъбтар чаҳ бошад зини бештар ки ҳаст ? !

زین صعب‌تر چه باشد زین بیشتر که هست‌‌؟!

Беморӣу ғарибӣу тимору ҳиҷри ёр

بیماری و غریبی و تیمار و هجر یار

Ранҷ дигар махоҳ ва барин бар фузуни мҷўӣ

رنج دگر مخواه و برین‌بَر فزون مجوی

Моро басаст инки бар ӯ омадаи сети кор

ما را بس است اینکه بر او آمده‌ست کار

Бар мо ҳалоли гашти ғаму нолау хурӯш

بر ما حلال گشت غم و ناله و خروش

Чунон ки шуд ҳаром май нӯши хушгувор

چونان که شد حرام می نوش خوشگوار

Моро ба назд ҳеҷ касе зинҳор нест

ما را به نزد هیچ کسی زینهار نیست

Хоҳем зинҳор ба рӯзии ҳазор бор

خواهیم زینهار به روزی هزار بار

Хониш
шморҳ 158 — ъндлӣб