Чун рух ба сароби оре эй ма ба шароби андар

چون رخ به سراب آری ای مه به شراب اندر

Иқболи гёи равед дар айни сароби андар

اقبال گیا روید در عین سراب اندر

Вари рои шикори оре ӯ шукри шикорат ро

ور رای شکار آری او شکر شکارت را

Алҳмд кунон ояд ҷонаш ба кабоби андар

الحمد کنان آید جانش به کباب اندر

Ҷлоб хирад бошад ҳар гуҳ ки ту дар маҷлис

جلاب خرد باشد هر گه که تو در مجلس

Аз шарми бромизии шукр ба гулоби андар

از شرم برآمیزی شکر به گلاب اندر

Роз « арнии рабӣ » дар сина падед ояд

راز «ارنی ربی» در سینه پدید آید

Гар захм занад моро чашми ту ба хоби андар

گر زخم زند ما را چشم تو به خواب اندر

Ҷонҳо ба шитоби оради лаълат ба диранги андар

جان‌ها به شتاب آرد لعلت به درنگ اندر

Дилҳо ба диранги оради лаълат ба шитоби андар

دل‌ها به درنگ آرد لعلت به شتاب اندر

Ҳар лаҳзаи яке исо аз пардаи буруни оре

هر لحظه یکی عیسی از پرده برون آری

Марями кодаҳо дории гӯйӣ ба ҳиҷоби андар

مریم‌کده‌ها داری گویی به حجاب اندر

Меҳри ту бромизди покӣ ба гуноҳи андар

مهر تو برآمیزد پاکی به گناه اندر

Қаҳри ту дронгизди девӣ ба шаҳоби андар

قهر تو درانگیزد دیوی به شهاب اندر

Мо ва туу қлошӣ чаҳ боки ҳаме бо ту

ما و تو و قلاشی چه باک همی با تو

Ронад писари Марями харро ба хлоби андар

راند پسر مریم خر را به خلاب اندر

Ҳар рӯзи биҳиштии нави моро бидиҳӣ зон лаб

هر روز بهشتی نو ما را بدهی زان لب

Дандон назанӣ ҳаргиз бо моу савоби андар

دندان نزنی هرگز با ما و ثواب اندر

Доне ки хроботим аз зилзилаи ишқат

دانی که خراباتیم از زلزلهٔ عشقت

Кам рой хароҷ ояд шаҳро ба хароби андар

کم رای خراج آید شه را به خراب اندر

Моро зи миёни мо чун кард буруни ишқат

ما را ز میان ما چون کرد برون عشقت

Акнӯн ҳама худ хон худ моро ба хитоби андар

اکنون همه خود خوان خود ما را به خطاب اندر

Могар ту шудем эй ҷон нашигифт ки аз қӯт

ما گر تو شدیم ای جان نشگفت که از قوت

Дроҷ уқобӣ шуд чун шуд ба уқоби андар

دراج عقابی شد چون شد به عقاب اندر

эй ҷавҳари рӯҳи мо дарҳам шуда бо ишқат

ای جوهر روح ما درهم شده با عشقت

Чун буи ба боди андар чун ранг ба оби андар

چون بوی به باد اندر چون رنگ به آب اندر

Ёрб чаҳ лабии дорӣ каз баҳри салоҳи мо

یارب چه لبی داری کز بهر صلاح ما

Ҷуз об намебошад бо мо ба шароби андар

جز آب نمی‌باشد با ما به شراب اندر

Аз дили чаканӣ вақте дар ишқи суол ӯ ро

از دل چکنی وقتی در عشق سوال او را

Дар гӯши талаби ҷонро чун шуд ба ҷавоби андар

در گوش طلب جان را چون شد به جواب اندر

Шеърӣ ба суҷуд ояд ашъори сенае ро

شعری به سجود آید اشعار سنایی را

Ҳар гуҳ ки ту бсроиии шеъраш ба рубоби андар

هر گه که تو بسرایی شعرش به رباب اندر