эй Юсуфи ҳасану кашии хуршеди хуии хуши сайр

ای یوسف حسن و کشی خورشید خوی خوش سیر

Аз сар бурун кун саркашии имрӯз бо мо бодаи хур

از سر برون کن سرکشی امروز با ما باده خور

Зини бода чун арғавон пар кун сабки ратли гарон

زین بادهٔ چون ارغوان پر کن سبک رطل گران

Бо мо хур эй ҷони ҷаҳон бо мо хур эй бадари падар

با ما خور ای جان جهان با ما خور ای بدر پدر

эй хуши лаби ширини забони хуши хуш дар ои андари миён

ای خوش لب شیرین زبان خوش خوش در آ اندر میان

Бигушоӣ таркиш аз миён то дар миёни бандами камар

بگشای ترکش از میان تا در میان بندم کمر

Зулфати тароз гӯш кун як ним азуи гул пӯш кун

زلفت طراز گوش کن یک نیم ازو گل پوش کن

Май хоҳ ва чандон нӯш кун то хўонмти танги шукр

می خواه و چندان نوش کن تا خوانمت تنگ شکر

Акнӯн тариқӣ пеш кун тадбири кор хеш кун

اکنون طریقی پیش کن تدبیر کار خویش کن

Дар роҳи ишқи ин кеш кун к « алмнъи куфри болбшр »

در راه عشق این کیش کن ک «المنع کفر بالبشر»

Ман муддатӣ кардам ҳазар аз ишқат эй ширини писар

من مدتی کردم حذر از عشقت ای شیرین پسر

Охир даромад дил ба сар « ҷоءи алқзои ъмии албср »

آخر درآمد دل به سر «جاء القضا عمی البصر»