эй ман ғариби кӯии ту аз кӯии ту бар ман асас

ای من غریب کوی تو از کوی تو بر من عسس

Ҳиялат чаҳ созам то магар бо ту барорам як нафас

حیلت چه سازم تا مگر با تو برآرم یک نفس

Гар ман ба Кувайт бигузарам бар обу оташи бистарам

گر من به کویت بگذرم بر آب و آتش بسترم

Тарсами зи хасмат чун пурми гетӣ буд бар ман қафас

ترسم ز خصمت چون پرم گیتی بود بر من قفس

Дар ҷустанаши рӯзу шубони гаштами қарини андҳон

در جستنش روز و شبان گشتم قرین اندهان

Поем бабўсад ин ҷаҳонгар бар ту ёбам дастрас

پایم ببوسد این جهان گر بر تو یابم دسترس

Аз ишқи ту қоруни манам ғарқа дар обу хӯни манам

از عشق تو قارون منم غرقه در آب و خون منم

Лайлии туе маҷнӯни манам дар кори ту бастаи ҳавас

لیلی تویی مجنون منم در کار تو بسته هوس

Он шаб ки мо пинҳони ду тан созем ҳолеи зи анҷуман

آن شب که ما پنهان دو تن سازیم حالی ز انجمن

Бошем дар як перҳани моро куҷо гирад асас

باشیم در یک پیرهن ما را کجا گیرد عسس

Хоҳии ҳаме дидан чунин бо ту буми доими қарин

خواهی همی دیدن چنین با تو بوم دایم قرین

Байнами з бахт ҳамнишин васлати зи пешу ҳиҷри пас

بینم ز بخت همنشین وصلت ز پیش و هجر پس

Чун дар канори орми туро аз даст нагузорам туро

چون در کنار آرم ترا از دست نگذارم ترا

Чун ҷон ва дил дорам туро ин орзӯем нест бас

چون جان و دل دارم ترا این آرزویم نیست بس