эй ман ғулом рӯй ту то дар танам бошад нафас

ای من غلام روی تو تا در تنم باشد نفس

Дармони ман дар даст туаст охири марои фарёди рас

درمان من در دست توست آخر مرا فریاد رس

Дар достони ишқи ту пайдои нишони ишқи ту

در داستان عشق تو پیدا نشان عشق تو

Дар корвони ишқи ту олами пар аз бонги ҷарас

در کاروان عشق تو عالم پر از بانگ جرس

Некӯ бишносам зи зишт дар ишқат эй ҳўросршт

نیکو بشناسم ز زشت در عشقت ای حوراسرشت

Ар бе ту бошам дар биҳишт ояд ба чашмам чун қафас

ار بی‌تو باشم در بهشت آید به چشمم چون قفس

Аз наздат ар фармон буд ҷон доданами осон буд

از نزدت ار فرمان بود جان دادنم آسان بود

Дорам зи ту то ҷон буд дар дили ҳаво дар ҷони ҳавас

دارم ز تو تا جان بود در دل هوا در جان هوس

Чашмам ба сони лолаҳо ашкам ба сони жола ҳо

چشمم به‌سان لاله‌ها اشکم به‌سان ژاله‌ها

Ҳар соъат аз баси нолаҳо бар ман фурӯи бандади нафас

هر ساعت از بس ناله‌ها بر من فرو بندد نفس

эй бути шмни пешати манам ҷонами туеу тани манам

ای بت شمن پیشت منم جانم تویی و تن منم

Гар кофарамгар муъминами миҳроби ман рӯй ту бас

گر کافرم گر مؤمنم محراب من روی تو بس

Ҳар чанд бегоҳ ва ба гуҳ камтар кунӣ бар ман нигаҳ

هر چند بی‌گاه و به‌گه کمتر کنی بر من نگه

Зин карда бошам солу маи майдони ишқатро фарс

زین کرده باشم سال و مه میدان عشقت را فرس

Гар ҳури ҷинати фӣ алмисл ояд бар ман бо ҳлл

گر حور جنت فی‌المثل آید بر من با حلل

Ман бар ту нагузинам бадали ҷуз ту нахоҳам ҳеҷ кас

من بر تو نگزینم بدل جز تو نخواهم هیچ‌کس

Пурҳизум аз бдгўии ту зон камтар оем сӯии ту

پرهیزم از بدگوی تو زان کمتر آیم سوی تو

Пас чун кунам кони кӯии ту як дам набошад бе асас

پس چون کنم کان کوی تو یک دم نباشد بی عسس

Хониш
шморҳ 187 — ъндлӣб