Чаҳ расмаст он ниҳодани зулф бар дӯш

چه رسم‌ست آن نهادن زلف بر دوش

Намӯдани рӯзро дар зери шаби пӯш

نمودن روز را در زیر شب‌پوش

Гуҳ аз бодом кардани ҷаъбаи неш

گه از بادام کردن جعبهٔ نیش

Гуҳ аз ёқӯт кардани чашмаи нӯш

گه از یاقوت کردن چشمهٔ نوش

Баровардан барои фитнаи халқ

برآوردن برای فتنهٔ خلق

Ҳазорон субҳдам аз як биногваш

هزاران صبحدم از یک بناگوش

Ту хуршедӣ аз он пеши ту оранд

تو خورشیدی از آن پیش تو آرند

Фалакро аз маи нави ҳалқа дар гӯш

فلک را از مه نو حلقه در گوش

Парӣу сарву хуршедии валикин

پری و سرو و خورشیدی ولیکن

Қадаҳи гиру камарбанду қбопўш

قدح گیر و کمربند و قباپوش

Гулу маи пеши ту бар минбари ҳасан

گل و مه پیش تو بر منبر حُسن

Ҳама омӯхта карда фаромӯш

همه آموخته کرده فراموش

Сенаеро хридстии дилу ҷон

سنایی را خریدستی دل و جان

Агар сад ҷон диҳандат боз мафруш

اگر صد جان دهندت باز مفروش