эй ҷаври гирифтаи мазҳабу кеш

ای جور گرفته مذهب و کیش

Ин кибри фурӯ на аз сари хеш

این کبر فرو نه از سر خویش

Ҷуз хуб магӯ аз он лаби хуб

جز خوب مگو از آن لب خوب

Ҷузи хӯбӣу лутфи ҳеҷ мандяш

جز خوبی و لطف هیچ مندیش

То давр шудӣ зи пеши чашмам

تا دور شدی ز پیش چشمم

Ишқат чаҳ ғами ниҳода аз пеш

عشقت چه غم نهاده از پیش

Ҳар соъати сабри ман буд кам

هر ساعت صبر من بود کم

Ҳар соъати дарди ман буд беш

هر ساعت درد من بود بیش

Аз кешу тариқатам чаҳ пурсӣ

از کیش و طریقتم چه پرسی

Ишқаст марои тариқату кеш

عشقست مرا طریقت و کیش

Гуфтам бузем ба ком бо ту

گفتم بزیم به کام با تو

Ҳаргиз назайд ба коми дарвеш

هرگز نزید به کام درویش

Хониш
шморҳ 206 — ъндлӣб