эй зулфи ту такя карда бар гӯш

ای زلف تو تکیه کرده بر گوش

эй ҷаъди ту ҳалқа гашта бар дӯш

ای جعد تو حلقه گشته بر دوش

эй карда дилами зи ишқи мафтӯн

ای کرده دلم ز عشق مفتون

Вай карда танами зи ҳиҷри мадҳуш

وی کرده تنم ز هجر مدهوش

Чун разм кунӣу базм созӣ

چون رزم کنی و بزم سازی

эй лолаи рухи самани биногваш

ای لاله رخ سمن بناگوش

Гӯйанд турои маи қадаҳи гир

گویند ترا مه قدح گیر

Хонанд турои бути зираи пӯш

خوانند ترا بت زره پوش

Гирам ки марои шабӣ ба хилват

گیرم که مرا شبی به خلوت

То рӯз нагирӣ андари оғӯш

تا روز نگیری اندر آغوش

Некӯ набӯд ки бе гуноҳӣ

نیکو نبود که بی گناهی

Як бора маро кунӣ фаромӯш

یک باره مرا کنی فراموش

Гирам ки сенае аз ғамати мард

گیرم که سنایی از غمت مرد

Бории суханаш ба табъи бниўш

باری سخنش به طبع بنیوش

Бе рӯй ту буд дӯш то субҳ

بی روی تو بود دوش تا صبح

Аз нола ӯ ҷаҳони пар аз ҷӯш

از نالهٔ او جهان پر از جوش

Ёрб шаб кас мабод ҳаргиз

یارب شب کس مباد هرگز

Зингўнаҳ ки ӯ гузошт шаби дӯш

زینگونه که او گذاشت شب دوش