эй булбули васли ту трбнок

ای بلبل وصل تو طربناک

Ваии ғмзти заҳру хандаи тирёк

وی غمزت زهر و خنده تریاک

эй ҷони ду садҳазори ошиқ

ای جان دو صدهزار عاشق

Овехта аз дўоли фитрок

آویخته از دوال فتراک

Афлоки тавонгар аз ситора

افلاک توانگر از ستاره

Дар ҷанби сетонаи ту мФлок

در جنب ستانهٔ تو مفلاک

Дар банди ту сари занони гардун

در بند تو سر زنان گردون

Бо тавқи ту гарданони срнок

با طوق تو گردنان سرناک

Аз баҳри шумориши ситора

از بهر شمارش ستاره

Пешонии моҳи таҳтаи хок

پیشانی ماه تختهٔ خاک

Аз зулфи ту сад ҳазор манзил

از زلف تو صد هزار منزل

То рӯй туу ҳамаи хатарнок

تا روی تو و همه خطرناک

эй нақши нигини ту « лъмрк »

ای نقش نگین تو «لعمرک»

Ваии халъати хилқати ту « лўлок »

وی خلعت خلقت تو «لولاک»

Бар буии хати ту рӯҳи покон

بر بوی خط تو روح پاکان

Аз ақл бишуста таҳтаҳо пок

از عقل بشسته تخته‌ها پاک

Бо нақш ту гуфта нақши бандат

با نقش تو گفته نقش بندت

« лўлоки лмои хилқати алои Флок »

«لولاک لما خلقت الا فلاک»

Аз рашки ту офтоб чун субҳ

از رشک تو آفتاب چون صبح

Ҳар рӯзи қабоӣ нав кунад чок

هر روز قبای نو کند چاک

Бо тобиши ту ба моҳи Нитсаон

با تابش تو به ماه نیسان

Гашта май сарфи ғӯра бар ток

گشته می صرف غوره بر تاک

Аз гирди рикоби ту сенае

از گرد رکاب تو سنایی

Монандаи мураккаби ту чолок

مانندهٔ مرکب تو چالاک

Бо кеш на аз кас ва газофаст

با کیش نه از کس و گزافست

Он ту ва онгаҳ аз касаши бок ?

آن تو و آنگه از کسش باک؟

Хониш
шморҳ 217 — ъндлӣб