Ман насиби хеши дӯш аз умри худ бардоштам

من نصیب خویش دوش از عمر خود برداشتم

Каз самани болин ва аз шамшоди бистари доштам

کز سمن بالین و از شمشاد بستر داشتم

Доштам дар бар нигориро ки аз дидор ӯ

داشتم در بر نگاری را که از دیدار او

Пояи тахти худ аз хуршеди бартари доштам

پایهٔ تخت خود از خورشید برتر داشتم

Наргису шамшоду сӯсани машку симу моҳу гул

نرگس و شمشاد و سوسن مشک و سیم و ماه و گل

То ба ҳангоми саҳар ҳар ҳафт дар бар доштам

تا به هنگام سحر هر هفت در بر داشتم

Бар ниҳода бар бар чун симу сӯсани доштам

بر نهاده بر بر چون سیم و سوسن داشتم

Лаби ниҳода бар лаб чун шеру шукри доштам

لب نهاده بر لب چون شیر و شکر داشتم

Даст ӯ бар гардани ман ҳамчуи чанбар буд ва ман

دست او بر گردن من همچو چنبر بود و من

Дасти худ дар гардан ӯ ҳамчуи чанбари доштам

دست خود در گردن او همچو چنبر داشتم

Бомдодон чун нигаҳ кардам басӣ фарқӣ набӯд

بامدادان چون نگه کردم بسی فرقی نبود

Чнир аз зар дошт ӯ сӯсани зи анбари доштам

چنیر از زر داشت او سوسن ز عنبر داشتم

Чун муаззин гуфт як аллоҳи Акбари кофарам

چون موذن گفت یک الله اکبر کافرم

Гар умеди он дигар аллоҳи Акбари доштам

گر امید آن دگر الله اکبر داشتم

Хониш
шморҳ 239 — ъндлӣб