Фироқ омад кунун аз васли бархӯрдор чун бошам

فراق آمد کنون از وصل برخوردار چون باشم

Ҷудо гардид ёр аз ман ҷудо аз ёр чун бошам

جدا گردید یار از من جدا از یار چون باشم

Ба чашм ар нестам ганҷи ақиқу лўлўу гавҳар

به چشم ار نیستم گنج عقیق و لولو و گوهر

Ақиқи афшону гўҳрбизу лўлўбор чун бошам

عقیق‌افشان و گوهربیز و لولوبار چون باشم

Касе кӯбаст хоби ман дар об афганд пиндорӣ

کسی کوبست خواب من در آب افگند پنداری

Чу хобам шуд таба дар оби ҷузи бедор чун бошам

چو خوابم شد تبه در آب جز بیدار چون باشم

Бут ман ҳаст дилдорӣу зуди озор ва ман доим

بت من هست دلداری و زود آزار و من دایم

Дили озурдаи зи ишқи ёри зуди озор чун бошам

دل آزرده ز عشق یار زود آزار چون باشم

Даҳонаш ним динораст ва динораст рӯй ман

دهانش نیم دینارست و دینارست روی من

Чу аз динор бебаҳрам ба рухи динор чун бошам

چو از دینار بی‌بهرم به رخ دینار چون باشم

з бехобӣ ҳаме хонам ба ъмдои ин ғазали ҳрдм

ز بی‌خوابی همی خوانم به عمدا این غزل هردم

« ҳамаи шаби мардумон дар хоб ва ман бедор чун бошам »

«همه شب مردمان در خواب و من بیدار چون باشم»