Равои дорӣ ки бе рӯй ту бошам
روا داری که بی روی تو باشم
зи ғами борӣк чун мӯӣ ту бошам
ز غم باریک، چون موی تو باشم
Ҳамаи рӯзу ҳамаи шаби мӯътакифи вор
همه روز و همه شب معتکفوار
Нишаста бар сари кӯй ту бошам
نشسته بر سر کوی تو باشم
Ба ҷӯии ту ҳама обӣ равонаст
به جوی تو همه آبی روانست
Сазадгар ман ҳўоҷўӣ ту бошам
سزد گر من هواجوی تو باشم
Агар чашмами зи рӯят боз монад
اگر چشمم ز رویت باز ماند
Ба ҷони ҷӯянда рӯй ту бошам
به جان جویندهٔ روی تو باشم
Агар зулфин чавгон кард хоҳӣ
اگر زلفین چوگان کرد خواهی
Маро бипазир то гӯй ту бошам
مرا بپذیر تا گوی تو باشم
Ба боғи суҳбатати дилшоду хуррам
به باغ صحبتت دلشاد و خرم
Замонӣ бар лаби ҷӯй ту бошам
زمانی بر لب جوی تو باشم
Нгоринои ту бо чашми Ғаззолӣ
نگارینا! تو با چشم غزالی
Раҳо кун то ғазали гӯй ту бошам
رها کن تا غزلگوی تو باشم