Дӯши марои ишқи ту зи ҷомаи барангехт

دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت

Беадад аз дидагонами ашги фурӯи рехт

بی عدد از دیدگانم اشگ فرو ریخت

Даст яке кард бо сабурӣу хобам

دست یکی کرد با صبوری و خوابم

Он зи дил аз ду дида яксар бигурехт

آن ز دل از دو دیده یکسر بگریخت

Бод ҷудо кард зулфакони ту аз ҳам

باد جدا کرد زلفکان تو از هم

Машки сияҳ бо гули сипеди бромихт

مشک سیه با گل سپید برآمیخت

Машки ҳамеи бехати зулфи ту ҳамаи шаби дӯш

مشک همی بیخت زلف تو همه شب دوش

Ашги ҳамеи бихтм чу машки ҳамеи бехат

اشگ همی بیختم چو مشک همی بیخت

Бас буд ин боди сард бода нахоҳам

بس بود این باد سرد باده نخواهم

Каши дили мискин ба доми зарра дар овехт

کش دل مسکین به دام ذره در آویخت