Моро миФгнид ки мо аўФтодаҳ ем

ما را میفگنید که ما اوفتاده‌ایم

Дар кори ишқи тан ба балоҳо ниҳода ем

در کار عشق تن به بلاها نهاده‌ایم

Оҳистагии мҷўии ту аз моварои ҳуш

آهستگی مجوی تو از ماورای هوش

Кокнўн ба шуғл бе дилии андар фитода ем

کاکنون به شغل بی دلی اندر فتاده‌ایم

Мо бе дилем ва бедил ҳар чаҳ кунад равост

ما بی‌دلیم و بی‌دل هر چه کند رواست

Дилро ба ёдгор ба маъшӯқ дода ем

دل را به یادگار به معشوق داده‌ایم

Аз мо баҳри ҳадис ба озор чун кашад

از ما بهر حدیث به آزار چون کشد

Мо мардумон бедил ва бемакр ва сода ем

ما مردمان بی دل و بی مکر و ساده‌ایم

Хасмони мо агар дар хӯбӣ бибаста анд

خصمان ما اگر در خوبی ببسته‌اند

Мо дар вафоаши чандини дарҳо кушода ем

ما در وفاش چندین درها گشاده‌ایم

Гар бад кунанд бо мо мо некуӣ кунем

گر بد کنند با ما ما نیکویی کنیم

Зеро ки поки нисбату озода зода ем

زیرا که پاک نسبت و آزاده زاده‌ایم

Хониш
шморҳ 273 — ъндлӣб