Гар кор ба ҷузи мастии Искандар май ман

گر کار به جز مستی اسکندر می من

Вари муъҷизаи шърстии пайғамбар май ман

ور معجزه شعرستی پیغمبر می من

Бо ӣнҳамагар ишқи яке моҳ набӯдӣ

با این همه گر عشق یکی ماه نبودی

Андари ду ҷаҳони шоҳи баланди ахтар май ман

اندر دو جهان شاه بلند اخترمی من

Моҳӣ ва чаҳ моҳӣ ки зи ҳиҷронаши барин ҳол

ماهی و چه ماهی که ز هجرانش برین حال

Гар ман ба ғамаши нгрўмии кофар май ман

گر من به غمش نگرومی کافرمی من

Гар бандаи хуии бади худ нестии он моҳ

گر بندهٔ خوی بد خود نیستی آن ماه

Ҳқо ки ба фирдавси ҳамаш чокар май ман

حقا که به فردوس همش چاکرمی من

Гар нестии он ранҷ ки ӯ риши даровард

گر نیستی آن رنج که او ریش درآورد

Ваии гуҳ ки дарин вақти чгўиди дармеи ман

وی گه که درین وقت چه گوید درمی من

Будяш сари ишқи ману барги муроот

بودیش سر عشق من و برگ مراعات

Гар чун дгарони фосиқ дар кун бар май ман

گر چون دگران فاسق در کون برمی من

Гар тир бираве занадам аз сари шнгӣ

گر تیر به رویی زندم از سر شنگی

Аз шодии тираш ба ҳаво бар пар май ман

از شادی تیرش به هوا بر پرمی من

Годим бар онгуна ки аз ҷаҳлу ръўнт

گادیم بر آن گونه که از جهل و رعونت

Аз гардани худ бФгнмигар сармии ман

از گردن خود بفگنمی گر سرمی من

Ҳар рӯз дил ояд ки магар нек шавад ёр

هر روز دل آید که مگر نیک شود یار

Гар хари нимӣ ишва ӯ кӣ хар май ман

گر خر نیمی عشوهٔ او کی خرمی من

Гар блФрҷи мўл хабар ёбадӣ аз ман

گر بلفرج مول خبر یابدی از من

Зин рӯй барин тоиқаҳи сари дафтар май ман

زین روی برین طایقه سر دفترمی من

Пас дар ғами онкас ки зи гул хор надонад

پس در غم آن کس که ز گل خار نداند

Умр аз чаҳ кунам ёд ки рашки хур май ман

عمر از چه کنم یاد که رشک خورمی من؟