эй дӯсти раҳи ҷафо раҳо кун

ای دوست ره جفا رها کن

Тақсири гузаштаро қазо кун

تقصیر گذشته را قضا کن

Бар даргаи васли хеши мо ро

بر درگه وصل خویش ما را

Бо ҳоҷиби борат ошно кун

با حاجب بارت آشنا کن

Дар сӯрати ишқи мо нигоро

در صورت عشق ما نگارا

Бдхўииро зи худ ҷудо кун

بدخویی را ز خود جدا کن

Охири рӯзӣ барои мо зӣ

آخر روزی برای ما زی

Охири корӣ барои мо кун

آخر کاری برای ما کن

Моҳо тунигор хуши лақое

ماها تو نگار خوش لقایی

Бо мо дили хеши хуш лақо кун

با ما دل خویش خوش لقا کن

Ман дил кардам зи ишқи якто

من دل کردم ز عشق یکتا

Ту риштаи дӯстии ду то кун

تو رشتهٔ دوستی دو تا کن

Акнӯн ки ту ташнаи балое

اکنون که تو تشنهٔ بلایی

Розӣ шудаам ?ҳулло бало кун

راضی شده‌ام هلا بلا کن

Варна ту ки сғбаҳи ҷафое

ورنه تو که سغبهٔ جفایی

Тан дар додам бирав ҷафо кун

تن در دادم برو جفا کن

Дар ҷумла ҳамеша бо сенае

در جمله همیشه با سنایی

Корӣ ки кунӣ ту бериё кун

کاری که کنی تو بی ریا کن