Ғломои хезу соқиро хабар кун
غلاما خیز و ساقی را خبر کن
Ки ҷяши шаби гузашту бода дар кун
که جیش شب گذشت و باده در کن
Чу мисатон хуфта андоз бодаи шом
چو مستان خفته انداز بادهٔ شام
Сабӯҳии лаълашони субҳ ва саҳар кун
صبوحی لعلشان صبح و سحر کن
Ба боғи субҳ дар ҳангоми наврӯз
به باغ صبح در هنگام نوروز
Сабое кард ва бар гулбун назар кун
صبایی کرد و بر گلبن نظر کن
Ҷаҳони фирдавс вааш кун аз насимӣ
جهان فردوسوش کن از نسیمی
зи буии гул ба боғи андар асар кун
ز بوی گل به باغ اندر اثر کن
зи баҳри обрӯии ошиқон ро
ز بهر آبروی عاشقان را
Хирадро дар ҷаҳони ишқ хар кун
خرد را در جهان عشق خر کن
Сафоро ховарии созиши зи рифъат
صفا را خاوری سازش ز رفعت
Ншонро дар кусуфаш бохтар кун
نشانرا در کسوفش باختر کن
Броӣ аз ховари тоъоти ориф
برآی از خاور طاعات عارف
Пас андари ахтари ҳиммат назар кун
پس اندر اختر همت نظر کن
Чу гардуни зинат аз занҷири зари соз
چو گردون زینت از زنجیر زر ساز
Чу ҷавзои ҳиммат аз теғ камар кун
چو جوزا همت از تیغ کمر کن
Аз он оғози оғоз дигар гир
از آن آغاز آغاز دگر گیر
Вази он анҷоми анҷом дигар кун
وز آن انجام انجام دگر کن
Чу ишқаш булбуласт аз боғи ҷонат
چو عشقش بلبلست از باغ جانت
Равону ақлро шох шаҷар кун
روان و عقل را شاخ شجر کن
Агар хоҳӣ ки бар оташ насӯзӣ
اگر خواهی که بر آتش نسوزی
Чу иброҳӣми қурбон аз писар кун
چو ابراهیم قربان از پسر کن
Варат бояд ки санги каъба созӣ
ورت باید که سنگ کعبه سازی
Чу Исмоили фармон падар кун
چو اسماعیل فرمان پدر کن
Баромади соя аз девори умрат
برآمد سایه از دیوار عمرت
Сабк чун офтоби оҳанг дар кун
سبک چون آفتاب آهنگ در کن
Бирав то даргаи дайру харобот
برو تا درگه دیر و خرابات
Ҳарифии гирд ва бо мисатон хатар кун
حریفی گرد و با مستان خطر کن
Чу банд ва дом дидӣ зуд онгаҳ
چو بند و دام دیدی زود آنگه
Даф ва дафтар бигир аз меҳазар кун
دف و دفتر بگیر از می حذر کن
Агар аъқоби ҳасанат раҳ бигирад
اگر اعقاب حسنت ره بگیرد
Сабки дафтари силаҳу даф сипар кун
سبک دفتر سلاح و دف سپر کن
Вагар хоҳӣ ки парони гардӣ аз рӯй
وگر خواهی که پران گردی از روی
зи ҷон ҳамчун сенае шоҳпр кун
ز جان همچون سنایی شاهپر کن